| نویسنده: |
آرش [ دوشنبه آذر 17, 93 12:48 pm ] |
| عنوان پست: |
عادت های غذایی و مشکلات گوارشی دیکتاتورها |
غذا میتواند روی خلقیات شما، دستگاه گوارشتان و جهانبینی شما تأثیر بگذارد؛ هرچند که نمیشود گفت خوردن چه غذاهایی به دیکتاتور شدن منجر میشود، اما در میان عادات غذایی دیکتاتورها شباهتهایی جالب وجود دارد.
بسیاری از دیکتاتورها با افزایش سن، بیشتر و بیشتر نگران خلوص غذاهایشان میشدند. کیم ایل سونگ، دستور داده بود تا دانههای برنجی که میخورد یک به یک دستچین شوند و مؤسسهای راهاندازی کرده بود که تنها وظیفه آن تجویز روشهایی برای افزایش طول عمر وی بود.
نیکولای چائوشسکو، رئیس حزب کمونیست رومانی، به هر کشوری که میرفت، غذایش را با خود میبرد. تیتو رهبر یوگوسلاوی، همسایه رومانی، وقتی که اصرار چائوچسکو در نوشیدن آب سبزیجات بوسیله نی و خودداری او از خوردن هر نوع غذای جامدی را دید، شگفتزده شد.
اکثریت دیکتاتورها در خانوادههای تنگدست و روستایی به دنیا میآمدند که این مسأله باعث میشد غذاهای مورد علاقهشان غالباً غذاهای لوکسی نباشد.
تیتو، دیکتاتور یوگوسلاوی، هیچچیز را بیشتر از دنبه خوک داغ دوست نداشت. چائوشسکو، دیکتاتور رومانی، هم عاشق سوپی بود که از مرغ درسته، به انضمام پاها و منقارش، درست میشود.
آنتونیو سالازار، دیکتاتور کاتولیک و شدیداً مذهبی پرتغال عاشق ماهی ساردین بود، چراکه او را به یاد کودکی تنگدستانهاش میانداخت. او همیشه تعریف میکرد که در خانوادهاشان به هر دو نفر یک ماهی ساردین میرسید.
برخی از دیکتاتورهای مشهور، از جمله آدولف هیتلر، مائو تسهتونگ و بنیتو موسولینی، به علت استرس ناشی از مسئولیتهای سنگینی که به عهد گرفته بودند، دچار ناراحتیهای گوارشی میشدند.
هیتلر به نفخ مزمن مبتلا بود و احتمالاً به همین خاطر بود که گیاهخواری پیشه کرده و به پزشکی به نام تئودور مورل اجازه میداد تا 28 داروی مختلف، از جمله یکی که از عصاره مدفوع کشاورزان بلغاری درست میشد، را به او بخوراند.
در سوي ديگر معمر قذافي، ديکتاتور سابق ليبي را داريم که از روي شواهد موجود ميتوان گفت نفخ و باد شکم بسيار شديدي داشت، ولي نه خودش نگران آن بود و نه در نشان دادن اين مشکل و عوارض آن به اطرافيان روي دربايستي داشت.
موسولینی هم در اواسط جنگ جهانی دوم از سوی پزشکی آلمانی معاینه شد و مشخص شد که به یبوست شدید مبتلاست.
مائو تسهتونگ که یک گوشتخوار قهار بود، اوقات زیادی را بالاجبار به تحرکات دستگاه گوارشش اختصاص دهد، او این موضوع را در نامهای این گونه به اطلاع یکی از رفقا میرساند: "بسیار میخورم و بسیار مدفوع میکنم!." مدتها بعد زمانی که برای ملاقات استالین به شوروی رفته بود، از اینکه چند روز مدفوع نکرده بود شدیداً ناراحت بود. مشکل اصلی این بود که دستشوییهایی که وی به آنها عادت داشت در مسکو یافت نمیشد.
بدن و سيستم هاضمه استالين مثل اسمش از فولاد بوده و او از همان اوان جواني اشتهاي زيادي داشت .
از سنتهایی که هیتلر، به عنوان یک گیاهخوار دوآتشه، بر سر میز شام بهجا میآورد تعریف کردن وضعیت کشتارگاههای اکراین بود. او تصویری چنان مشمئزکننده از این کشتارگاهها برای همسفرههایش ترسیم میکرد که همراهان گوشتخوارش دست از غذا خوردن میکشیدند.
قسمتی از مطلبی در سایت فرارو
|
