انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

اينترنت ما را زيرک‌تر مي‌کند يا ابله‌تر؟
دسترسي مداوم به اينترنت جوانان امروز را به افرادي فوق‌العاده با قابليت انجام همزمان چند کار بدل خواهد کرد يا به افرادي منزوي و سطحي وابسته به کامپيوتر؟
يک نظر سنجي جديد نشان مي‌دهد که کارشناسان تکنولوژي به «هر دوي اين پاسخ‌ها» معتقدند.

بر اساس نظرخواهي جديدي که از 1021 کارشناس و مفسر تکنولوژي انجام شده است، اتصال مفرط به اينترنت
(hyper-connectivity) نتايج متفاوتي ممکن است به بار آورد. 55 درصد از افرادي مورد پرسش قرار گرفته معتقد بودند که اينترنت باعث نوع متفاوتي از مداربندي مغزي در افراد زير 35 سال شده است و اين مداربندي جديد چيز خوبي است زيرا استعداد انجام همزمان چندکار و توانايي يافتن سريع اطلاعات مربوط به صورت آنلاين را تقويت مي‌کند، اما 42 درصد اين کارشناسان اعتقاد داشتند که مغزي که به اين صورت اتصالات فراواني پيدا کرده است، سطحي و وابستگي ناسالمي به اينترنت و وسايل ارتباطي موبايل دارد.

پيش‌بيني‌هاي وخيم‌تر
به گزارش «مرکز تصور اينترنت» دانشگاه الون و طرح اينترنت پيو که اين نظرخواهي را انجام داده‌اند، کارشناسان تکنولوژي مورد پرسش قرار گرفته درباره اينکه رواج اينترنت نعمت است يا نقمت، تقريبا به نسبت 50 -50 تقسيم شده‌اند. بسياري از افرادي که به اين نظر خواهي پاسخ داده‌اند در عين آنکه معتقد بودند «نسل ايکس» وابسته به اينترنت داراي مزيتي ذهني است، با هشداردادن درباره جنبه منفي اتصال بيش از حد اينترنتي نظر خود را تعديل کرده‌اند.
جانا آندرسون، رئيس «مرکز تصور اينترنت» دانشگاه الون و يکي از دو نويسنده اين گزارش، مي‌گويد: «اين کارشناسان در عين آنکه مي‌گويند دسترسي افراد به اطلاعات در عصر اينترنت موبايل به شدت بهبود يافته است، اما مي‌افزايند که از هم اکنون شاهد نقصان‌ها در توانايي افراد جوان‌تر در متمرکز کردن توجه‌شان، صبر کردن و عميق فکر کردن هستند.»

برخي از اين کارشناسان نگراني روندي هستند که ممکن است در آينده باعث شود اغلب افراد به مصرف‌کنندگان سطحي اطلاعات بدل شوند.
خوش‌بيني آنلاين
در عين حال بسياري از کارشناسان در اين نظر خواهي پرورش استعدادهايي که براي پيمايش اينترنت لازم است را تحسين کرده‌اند و تاييد کرده‌اند که افرادي که با ارتباطات اينترنتي رشد کرده‌اند، افزايش خواهند يافت. دانا بويد، پژوهشگر ارشد در بخش پژوهش مايکروسافت در اين باره مي‌گويد: «شکي نيست که مغزها دارند به شکلي جديدي مداربندي مي‌شوند. تکنيک‌ها و مکانيسم‌هاي دخيل در جابه‌جايي سريع توجه براي خلاقيت بسيار مفيد است.» ساير کارشناسان مي‌گويند استفاده از اينترنت به عنوان يک «مغز خارجي» که فکت‌ها در آن ذخيره مي‌شود، فضاي لازم براي فرآيندهاي ذهني فراتر از حافظه سپردن را باز مي‌کند.
پل جونز، کارشناس رسانه‌هاي جديد در دانشگاه کاروليناي شمالي در چپل هيل مي‌نويسد: «جايگزين شدن تجزيه و تحليل به جاي حفظ کردن بزرگترين مزيت براي جامعه پس از باسواد شدن عمومي در اواخر قرن نوزدهم و اوائل قرن بيستم است.» با اينکه اين کارشناسان درباره منافع و هزينه‌هاي‌هاي اهميت پيدا کردن فزاينده نقش اينترنت اختلاف نظر داشتند، اما در اين مورد توافق نظر داشتند که مهارت‌ها و استعدادهاي معيني براي نسل‌هاي آنلاين آينده ضروري است؛ از جمله توانايي همکاري کردن براي حل مسائل که به آن crowd-sourcing هم مي‌گويند؛ توانايي جستجوي کارآمد اطلاعات؛ توانايي ترکيب‌کردن اطلاعات از منابع بسيار؛ توانايي تمرکز کردن؛ توانايي فيلتر کردن اطلاعات مفيد از «نويز» ديجيتال اينترنت.

منبع: روزنامه سپید

منیژه صادقی زاده کارشناس ارشد روانشناسی در گفتگو با خبرآنلاين در خصوص چرایی گرایش بالای ایرانیان از فضای مجازی گفت: در جامعه ما افراد آنچه را که می‌خواهند نمی‌توانند در محیط‌های واقعی و طبیعی به دست آورند، یعنی نمی‌توانند به راحتی خودافشاگری داشته باشند و از افکار و احساسات‌ شان صحبت کنند، چرا که نقد و قضاوت‌ها آنقدر در جامعه ما زیاد است که شخص سعی می‌کند از طریق این شبکه‌ها به بیان افکار و احساسات خود بپردازد. البته باید توجه کرد که هر چه در فضای مجازی هست نباید به آن اطمینان کرد، چرا که گاهی برخی با اسم‌های مستعار وارد این شبکه‌ها می‌شوند و سعی می‌کنند خود را بهتر از آنچه هستند عرضه کنند.‌

وی همچنین ادامه داد: مجاورت طولانی با فضای مجازی می‌تواند به فرهنگ پذیری یک طرفه و تأثیرپذیری افراطی از هنجارها و ارزش‌ها در عرصه‌های مختلف ارتباطی و اجتماعی انجامیده و با تقویت جهان وطنی تعلقات ملی و سنتی کاربران را تحت تاثیر قرار دهد.

اپليكيشن رازهای زندگی
هر کس رازی دارد اما در میان گذاشتن آن با دیگرانی که شما را می‌شناسند ممکن است تصویر متفاوتی از آنچه هستید را به دیگران ارائه کند. در عین حال بازگویی آن می‌تواند شما را هم کمی سبک‌تر کند. اپلیکیشن Secret یک محیط تعاملی برای بازگویی این رازها در حالت ناشناس است. در این برنامه شما با انبوهی از رازهای مردمی روبه‌رو می‌شوید که صاحب آن‌را نمی‌شناسید ولی در عین حال ممکن است راز یکی از دوستان نزدیک‌تان باشد. خیلی از این رازها می‌تواند نکته ساده‌ای باشد مثلا کتاب‌های مشهوری که نخوانده‌اید اما به صورت دکوری آن‌ را خریده‌اید!
http://en.wikipedia.org/wiki/Secret_%28app%29


به نظر من محيط هاي مجازي براي ايراني ها بيشتر از ملل ديگر جذابيت داره چون ما در زندگي واقعي مدام خودسانسوري مي كنيم و نمي تونيم راحت حرفمون را بزنيم و يا شخصيت واقعي خودمون را نشان بدهيم. چيزي كه ايراني ها در مكان هاي عمومي از خودشون نشان مي دهند با خود واقعيشون خيلي فرق مي كنه و مدام مجبوريم تظاهر كنيم.

دكتر ميترا حكيم شوشتري: "تا مي‌توانيد، استفاده از تکنولوژي را محدود کنيد چون شما را به سمتي مي‌برد که به هر چيز سطحي بنگريد و دانسته‌هاي زيادي را در مدت کم در ذهن شما انبار مي‌کند که به درد نخور هستند. خلاقيت و قدرت تمرکز و حافظه شما را مي‌گيرد. سراغ سرگرمي‌هاي خلاق مثل نقاشي برويد و به خاطر بسپاريد اگر تکنولوژي درست استفاده نشود، فرصت با هم بودن و تبادل افکار و ارتباط‌هاي موثر را مي‌گيرد و به جرات مي‌توان گفت تکنولوژي، تفکر نقادانه را نشانه گرفته است."

دكتر ميترا حكيم شوشتري فوق‌تخصص روانپزشکي کودک و نوجوان عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي ايران: آموزش فلسفه به کودکان از سنين خيلي پايين و دوره پيش از دبستان، سال‌هاست که در بسياري از کشورها اجرا مي‌شود و هدف از آن پرورش هرچه بيشتر قدرت تفکر و تجزيه تحليل بچه‌هاست. در واقع يکي از فوايد بيشمار آموزش فلسفه اين است که مهارت اجتماعي تفکر نقادانه در کودک پرورش داده مي‌شود و به او کمک مي‌کند در مورد آنچه مي‌شنود و ديگران مي‌گويند، فکر کند و گمان نکند هرچه شنيده درست است.
حتي او با فراگيري اين مهارت مي‌تواند افکار خود را به دو دسته مثبت و منفي تفکيک کند و آن را هم بسنجد. بچه‌اي که به سلاح اين مهارت مجهز باشد، گول دوستان ناباب و گروه‌هاي مختلف دوستي که امکان دارد او را به سوي مواد و فحشا و ديگر کارهاي ضداجتماعي بکشانند، نمي‌خورد. اگر بحث آموزش فلسفه به بچه‌ها در کشور ما هم درست هدايت شود و اين آموزش طبق استانداردهايش و توسط افراد ذي‌صلاح به بچه‌ها داده شود، مي‌تواند نتايج خوبي به بار آورد و بچه‌ها اعتماد به‌نفس و اجازه ابراز وجود و بيان تفکرهاي خود را بدون ترس از قضاوت ديگران در خود ايجاد و تقويت کنند.
هفته نامه سلامت

روزنامه را قبلا یک جماعت کوچکی در هر حالی می‌خواندند و حتی از ترحیم و صفحه اندیشه‌اش نیز نمی‌گذشتند اما اخیرا فهمیدم که اینها هم یا بازنشسته شده‌اند و جایگزین‌شان پیدا نشده یا از صرافت این همه قصه پر غصه افتاده‌اند و دیگر مثل سابق فعالیت ندارند. فقط روزنامه نیست بلکه کتاب هم در زمره نخواندنی‌ها درآمده و کسی به آن محل نمی‌گذارد. در مملکت هفتاد و چند میلیونی تیراژ زیر هزار تا اگر گواه نخواندن نیست پس چیست؟

چهارتا استثنا را کنار بگذارید و از من قبول کنید که کلا هیچ کس هیچ چیز نمی‌خواند. یعنی اصلا وقت خواندن ندارد. وکلا نمی‌خوانند، وزرا نمی‌خوانند، کارمندان نمی‌خوانند، کارگران از اول نمی‌خواندند حالا هم نمی‌خوانند و نویسنده و روزنامه‌نویس و روزنامه درآر و قاضی و صالح و طالح و غیره و ذلک هم نمی‌خوانند. یعنی واقعا هیچ کس هیچ چیز نمی‌خواند؟ چرا به جای مزخرفات کتاب و روزنامه و مجله وقت گرانبهایشان را مصروف وایبر‌ عظیم‌الشأن می‌کنند و از صبح تا شب با اسباب‌بازی دستی‌شان گروه‌های مختلف را بالا و پایین می‌کنند تا ببینند رفقایشان چه در و گهری از خود صادر کرده‌اند.
مردم دیگر وقت خواندن کتاب و روزنامه ندارند از بس جوک تکراری و حرف بی‌صاحب و خبر دروغ و شایعه راست مانند و عکس‌ها و فیلم‌های لوس و بی‌مزه می‌بینند و می‌خوانند. گمانم این بود در مزخرف‌نویسی کسی روی دست روزنامه‌نگاران نمی‌تواند بلند شود و نمی‌تواند بازار یاوه را از ایشان بگیرد. غافل از آنکه وایبر نه‌تنها روی روزنامه را کم کرده بلکه فیس‌بوک و وبلاگ و توییتر را هم از رو برده. مردم به وایبر به چشم منبع آگاهی و اطلاع‌رسانی و دانایی نگاه می‌کنند.
روزنامه اعتماد

نتایج تحقیق پژوهشگران نشان داده است افرادی که فعالیت بسیار زیاد در شبکه های اجتماعی جدید بر روی تلفن همراه شامل وایبر(Viber) ، ویچت(WeChat)، تانگو(Tango) و… دارند،‌ بیش از دیگران از فعالیت های اجتماعی خود باز مانده، شکست در دوران تحصیل دارند و همچنین رفتارهای ضد اجتماعی از خود نشان می‌دهند.

بنظر می رسد در آینده نزدیک میلیونها نفر به دلیل استفاده از شبکه های اجتماعی جدید بر روی تلفن همراه( شامل وایبر، ویچت، تانگو و…) دچار مشکلاات روانی شوند.
در حالی که دلایل بسیاری در فواید استفاده از وایبر، از جمله ایجاد ارتباط نزدیک با دوستان و آشنایان و خانواده وجود دارد اما تهدید سلامت روان بزرگترین مشکل این شبکه ها است.
به نظر می‌رسد، تکنولوژی های جدید همراه با خود مشکلات جدید به وجود خواهد آورد از جمله اینکه استفاده از وایبر و دیکر شبکه های اجتماعی تلفن همراه می تواند موجب افزایش سوء‌استفاده از افراد در این شبکه ها شود.
استفاده بی‌مورد و شدید از شبکه‌های اجتماعی ـ به ویژ‌ه وایبر ـ تأثیرات بدی بر سلامت عمومی روان و جسم دارد. افراد هر چقدر بیشتر از وایبر استفاده می‌کنند، بیشتر در فعالیت‌های روزمره خود دچار حس منفی بافی و افسردگی می‌شوند. همچنین این افراد به مرور زمان، دچار نوعی از نارضایتی کلی از زندگی خود می‌شوند.

مضرات استفاده بیش از اندازه از شبکه‌های اجتماعی‌ شامل افسردگی، انزوا، نا امنی و به تازگی FOMO یا Fear of Missing Out می باشد. که FOMO به معنی اجبار ناخواسته به ‌آنلاین یا در دسترس بودن است و متأسفانه انسان امروزین دچار ‌مصیبت بزرگی به نام ‌اعتیاد آنلاین بودن است .

البته نمی‌توان ار فواید استفاده درست از شبکه های اجتماعی جدید بر روی تلفن همراه ( شامل وایبر، ویچت، تانگو و…) چشم‌پوشی کرد.

برگرفته از سایت پزشکان بدون مرز

یک) پدیده نوظهوری است. بنابراین باید تمرین کنیم که چطور باید از آن استفاده کنیم. چقدر هم سخت است، پدیده یادگیری.

سه) ایراد بزرگ وایبر: در مواردی که رایگان است،میتوانیم خودمان را خفه کنیم.

چهار)درست کردن گروه کاری است که بعضی ها هر روز، روزی سه نوبت انجام میدهند.

پنج)ادد کردن شما به یک گروه، بی اطلاع و خواست شما، همان تگ فیسبوک است.خواهش هم فایده ندارد.

هفت) طبق یک آمار تایید نشده،95 درصد متن وایبر اینهاست: سلام/سپاس/روز شما بخیر/کجایی؟/ من رفتم بخوابم

هشت) باید یاد بگیریم برای حرف زدن با یک نفر، پیام خصوصی بدهیم.گفتگوی جمعی یعنی گفتگوی جمعی.

نه) قهر کردن و از گروه رفتن ها، همان آنفرند و بلاک فیسبوک است و ما هم همان آدمها هستیم.

ده) هر چیز میخوانیم (یا نمیخوانیم) در همه 123گروهی که عضو هستیم، شیر میکنیم.
مهم شیر کردن است.مهم نیست که خبر ، درست است یا اصلن با عقل سازگار است یا نه.(مثل فیسبوک)

دوازده )طبق یک آمار تایید نشده(!) از هر 50 عضو یک گروه، فقط 5 نفر در آن فعالند. (درست مثل اين انجمن خودمون)

سیزده)وایبر امکان حذف پست فرستاده شده رو ندارد. با گفتن «ببخشین»، الزاما آبروی رفته باز نمیگردد.

چهارده)همیشه یک نفر هست که فضای یک گروه جدی را با کلیپ های دوربین مخفی نابود کند.

پانزده)همیشه یک نفر هست که فضای یک جمع شوخ را با گذاشتن یک متن بلند احساساتی از هم بپاشد.

شانزده) در یک گروه خصوصی هر کس را که خواستیم اضافه میکنیم.

هفده) معیار ادب و بی ادبی هم فقط پسند خود ماست.حالا آشنا هیچ، غریبه هم سرمان نمیشود.

هجده)دمشان گرم کسانی که میدانند از استیکرها چطور خوب و بجا استفاده کنند. (من احساس عقب افتادگي مي كنم چون اصلا نمي دونم استيكر يعني چي. )

بیست) وایبر نوعی فیسبوک جمع وجور و سیّار است.خوراک استفاده در مترو، در کلاس درس،در اداره، و خلاصه هر جا که «قرار بوده» کار کنیم.

http://www.khabaronline.ir/detail/36575 ... g/akbarlou

نتایج یک پژوهش علمی نشان داد خواندن کتاب های الکترونیک با وسایلی همچون تبلت، خواب انسان را دچار اختلال می کند و بهتر است قبل از خواب، کتاب های چاپی خواند.
پژوهشگران آمریکایی با مقایسه تاثیرات زیست شناختی خواندن متون چاپی و الکترونیک با یکدیگر در هنگام خواب به این نتیجه رسیده اند که نور آبی رنگ وسایل الکترونیکی همچون تبلت، فرآیند خواب را دچار مشکل می کند.
این محققان می گویند در مغز افرادی که پیش از خواب، متنی را با تبلت می خوانند، ترشح ملاتونین یا همان هورمون تنظیم کننده خواب و بیداری کمتر می شود و تنظیم ساعت بیولژیک بدن این افراد نیز به هم خورده و روز بعد، در مقایسه با افرادی که پیش از خواب کتاب چاپی خوانده اند، از هشیاری کمتری برخوردارند.

پژوهشگران بر این باورند نور آبی ساطع شده از دستگاه هایی همچون تبلت، ضرباهنگ فعالیت ساعت بیولژیک بدن انسان را دچار اختلالات شدید می کند و می گویند از این موضوع نگرانی دارند که استفاده از این نوع دستگاه ها بویژه در کودکان و نوجوانان، در دراز مدت به مشکل بی خوابی برای آنها بدل شود که عواقب بسیار ناگواری بر سلامت بدن انسان دارد.
به گزارش خبرگزاری فرانسه از واشنگتن؛ پژوهشگران می گویند در تحقیقات آنها مشخص شده است افرادی که پیش از خواب از وسایلی همچون تبلت استفاده می کنند، یک ساعت از افرادی که کتاب معمولی می خوانند دیرتر به خواب می روند و روز بعد، حتی پس از گذراندن یک خواب کامل هشت ساعته، از هشیاری کمتری برخوردارند.

یک مطالعه نشان می دهد که شش درصد مردم جهان به اینترنت اعتیاد دارند و بیشترین میزان اعتیاد اینترنتی در خاورمیانه به میزان 10.9 درصد است.

محققان دانشگاه «هنگ کنگ» این مطالعه را با بررسی مقاله های آکادمیک انجام دادند. آنها 80 مطالعه جهانی که اعتیاد اینترنتی را در 31 کشور جهان در هفت منطقه پوشش می داد، مورد بررسی قرار دادند.
این مطالعه نشان داد که بیشترین میزان اعتیاد اینترنتی در خاورمیانه با میزان 10.9 درصد وجود دارد که شامل ایران، ترکیه و لبنان می شود و کمترین این میزان در اروپای شمالی و غربی با میزان 2.6 درصد مشاهده شد.میزان اعتیاد اینترنتی در جنوب و شرق اروپا 6.1 درصد بود.

بر اساس این مطالعه میزان اعتیاد اینترنتی در آمریکای شمالی 8 درصد، در آسیا 7.1 درصد ، اروپای جنوبی و شرقی 6.1 درصد، اقیانوسیه 4.3 درصد ، اروپای غربی و شرقی 2.6 درصد و آمریکای جنوبی 31 درصد بود.
این مطالعه نشان داد که میزان شیوع اعتیاد اینترنتی در سراسر 31 کشور جهان بطور متوسط شش درصد است.

معمولا تلویزیون و مجلات، به خصوص مجلات مد و عامه پسند، به خاطر عرضه و تبلیغ اندام های ایده آل و به اصطلاح بی عیب و نقض و تاثیر منفی آن بر اعتماد به نفس مردم و به خصوص جوانان مورد انتقاد قرار گرفته اند. اما تاثیر شبکه های اجتماعی بر برداشت ما از اندام مناسب و یا نگاه ما به ظاهرمان چگونه است؟

برای بسیاری از نوجوانان امروزی شبکه های اجتماعی مثل فیسبوک و توییتر و ابزارهای ارسال پیامک مثل واتس‌اپ راه اصلی برقراری ارتباط با سایرین و دنیاست. به عنوان مثال در سال ۲۰۱۳ بیش از ۷۰ درصد از نوجوانان به ابزار ویژه فیسبوک پیوستند که هر روزه به وسیله آن میلیونها تصویر از کاربران این شبکه منتشر و به گردش در می آیند.
هیچگاه تاکنون نوجوانان تا این حد در مورد زندگی دوستان خود اطلاع نداشتند و تا این حد در مورد ظاهر خود حساس نبوده اند.

همه سعی می کنند بهترین تصویر ممکن از خود را روی شبکه های ارائه دهند و همواره در حال مقایسه خود با دیگران هستند. در بررسی هایی که یک کمیسیون پارلمانی در این زمینه انجام داد مشخص شد که در مواردی حتی دختر بچه های پنج ساله نیز در مورد اندام و ظاهر خود نگران هستند. افراد بالغ نیز از این تاثیرات منفی درامان نیستند و آمارهای موجود در بریتانیا نشان می دهد که حدود ۶۰ درصد از افراد بالغ از ظاهر خود خجالت می کشند.

در گزارش کمیسیون پارلمانی قید شده بود که تحت تاثیر این وضعیت میزان جراحی های پلاستیک و زیبایی از سال ۲۰۰۸ حدود ۲۰ درصد افزایش یافته است. کارولین ناکس یکی از اعضای این کمیسیون پارلمانی با کمک چند نهاد خیریه و حمایت چند شرکت تجاری یک کارزار تبلیغاتی و آموزشی به راه انداخته که به نام "واقع بین باش: همه در مورد ظاهرشان می توانند اعتماد به نفس داشته باشند".
او در مدارس مختلف برای دانش آموزان نوجوان جلسات توجیهی ترتیب داده و سعی می کند به آنها توضیح دهد که در دنیای رسانه ها با استفاده از انواع و اقسام روشها ظاهر افراد را بهتر از آنچه که واقعا هست جلوه می دهند. او می گوید که دانش آموزان نوجوان به خوبی این نکته را درک می کنند چون آنها هم موقع انتشار تصاویر خود روی شبکه های اجتماعی همین ترفندها را به کار می گیرند.
کارولین ناکس می افزاید:"من از آنها می پرسم که کدامیک هنگام انتشار عکس خود روی فیسبوک آن را دستکاری کرده اند و همه در جواب می گویند که این کار را کرده اند. یکی از دانش آموزان دختر گفت تمامی عکسهایی که او تاکنون منتشر کرده دستکاری و روتوش شده اند."

اکثر تلفن های موبایل امروزی دوربین هایی دارند که به انواع و اقسام فیلترها و ابزارهای روتوش مجهز هستند و با کمک آنها می توان حتی بدترین سلفی را هم دستکاری و بهتر کرد. کارولین ناکس می گوید شبکه های اجتماعی روی زندگی نوجوانان و جوانان تاثیرات زیادی دارد چون نمی توانند به آن بی توجه باشند.

او می افزاید:"نوجوانان می توانند از تلویزیون و یا مجلات صرفنظر کنند، اما شبکه های اجتماعی روش اصلی ارتباط گیری و دریچه اصلی تماس آنها با جهان خارج است. اما آنها جهان خارجی را از پشت یک فیلتر می بینند و این سالم نیست."
هدف کارزار آموزشی کارولین ناکس این است که به نوجوانان نشان دهد که دنیای رسانه ها بیش از حد به ظاهر وابسته است و در یک چنین محیطی آنها باید در مورد ظاهر خود احساس مثبتی داشته باشند. او می افزاید:"دادن این اعتماد به نفس به نوجوانان که آنان می توانند واقعا خودشان باشند بسیار مهم است."

هدف او آموزش دادن نوجوانان است تا به تصاویری که در اطراف آنها منتشر می شود با هوشیاری و نگاه انتقادی بنگرند. در عین حال او تلاش می کند تولید کنندگان و فروشندگان کالاهای مصرفی و به خصوص تولید کنندگان لباس و وسایل آرایشی را قانع کند تا در شیوه های تبلیغات خود مسئولانه تر عمل کنند.

دکتر فیلیپا دیتریش پژوهشگر ارشد دانشگاه غرب انگلستان در رشته مشخصات ظاهری می گوید تحقیقات علمی ارتباط بین شبکه های اجتماعی و نگرانی ها در مورد اندام و ظاهر افراد را تایید می کند. او می افزاید:"هر چه مدت زمانی که افراد روی شبکه فیسبوک صرف می کنند بیشتر باشد حساسیت و وسواس آنها در مورد ظاهرشان بیشتر می شود."
او می گوید که در شبکه های اجتماعی این گرایش منفی نیز وجود دارد که کاربران از دیگران می خواهند که در مورد ظاهر آنها اظهار نظر کنند و این نوع رفتار و تماسها حتی ممکن است به اضطراب در مورد ظاهر افراد منجر شود. به گفته او افرادی که بیش از حد به شبکه های اجتماعی وابسته هستند ممکن است یک ظاهر و شخصیت ساختگی از خود بسازند و بر آن اساس روابط و دوستانی پیدا کنند که با واقعیت های زندگی آنان هیچ ارتباطی ندارد.

دکتر فیلیپا دیتریش معتقد است که بهترین راه مقابله با وسواس و اضطراب در مورد ظاهر افراد نشان دادن تصویر هر چه گسترده تری از ظاهر واقعی و متنوع انسانها در رسانه هاست چون در عالم واقعیت داشتن ظاهری ایده ال و جسمی سالم فقط در یک نوع نماد خلاصه نمی شود.

برگرفته از BBC (خلاصه شده)