انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

سلام بچه ها. من برای تعطیلات رفتم روستا و از طریق اینترنت موبایلم دارم مطلب میزارم. طاقت نیوردم که به انجمن سر نزنم.

خواستم در مورد کارفرینی ما بچه های ای بی اس باهاتون صحبت کنم. تا شاید این مطلب برای ما مفید واقع شود و برخی ازما رو به خودش مشغول کنه
به نظرم چیزهایی ما داریم که به نظر خودمون یا دیگران ضعفه ولی به نظر من نقاط قوت ما نسبت به دیگران است ولی ما نمیدانیم یا نمیخواهیم ازشون در جهت درست استفاده کنیم.

در زیر چند نمونه از نقاط قوتمان را بیان میکنم که میتوانند در کارافرینی مفید واقع شوند و خود کارافرینی نیز میتواند در بهبود علایم بیماری ما مفید واقع شود:

مورد اول: آنطوری که من فهمیده ام بچه های ای بی اس بسیار ذهن فعالی دارند و به طوریکه نسبت به اطراف و اشیاء و انسانها و رفتارها بسیار حساسند و بسیار توجه میکنند به آنها. شاید یکی از علل بیماری ما یا برگشت آن همین ذهن بسیارفعال ماست. در صورتی که ما بتوانیم از قدرت این ذهنمان در جهت ایجاد یک کارافرینی نوین استفاده کنیم میتوانیم هم به آن جهت بدهیم و هم در کارمان موفق شویم.خیلی بیشتر از دیگران.

یکی از دلیل هایم اینه که خیلی از بچه ها قبل از اینکه به این ناراحتی دچار شوند انسانهای موفقی در میان اطرافیان خود بوده اند.

مورد دوم:

مورد دوم: باز من دریافته ام که ماها دارای تخیل بسیار قوی هستیم. به طوریکه برخی مواقع فکر میکنیم در واقعیت قدم میزنیم.
در آن واحد فضا و زمانها را طی میکنیم و به ناممکنها می اندیشیم. اگر بتوانیم از این قدرت تخیل در کارافرینی استفاده کنیم میتوانیم به تولید محصولات و خدمات جدید دست یابیم.
به طوریکه در آمریکا مسابقه ای وجود دارد که از مردم خواسته میشود که محصولات آینده را تخیل کنند و به بهترینها جایزه داده میشود و از روی انها محصولات آینده طراحی میگردد.

مورد سوم : من دریافته ام که ما دارای قابلیت های زیادی هستیم که خودمان به انها واقفیم و همیشه جایگاهمان را متناسب با داشته های وجودیمان نمیدانیم و همین امر اغلب دلسردی و افسردگی رو برامون به همراه داره و به طبع اون بیشتر شدن بیمارمون.
اگر ما بتوانیم دست به کارافرینی بزنیم میتوانیم زمینه مناسب را برای شکوفا شدن این قابلیتهامون فراهم کنیم و از این دلسردی بیرون بیاییم.

مورد چهارم: ما بدلیل بیماریمون اغلب نمیتوانیم وارد محیطهای اداری شویم و این به نظر من بهترین فرصت برای ایجاد یک کارجدید توسط خود ماست تا هم وارد محیطهای اجتماعی شویم و هم دیگر نگران زیرراب زدن همکاران و نگاه بد آنها و یا اخراج شدن نباشیم. با کارافرینی ما صاحبکار خواهیم شد و کسی جرات نمیکنه چپ نگاهتون کنه

مورد پنجم: ما به دلیل بیماریمون گوشه گیر و افسرده شده ایم ، با کارافرینی میتوانیم از این حالت خارج شویم و پله های ترقی و قدرت و افتخار رو طی کنیم.

مورد ششم: گوشه گیری ما باعث کم تحرکی ما شده و درصورت ایجاد یک کارافرینی به تحرک فکری و بدنی مناسبی دست مییابیم

مورد هفتم: ما احتیاج به آرامش و تفریح داریم . شما میتوانید یک کارافرینی رو ایجاد کنید و امور اجرایی اونو به دست یک انسان معتمد بسپارید و خودتون فقط مدیریت و نظارت کنید و اینجوری وقتمون آزاد میشه تا بتونیم به تفریح و گردش بپردازیم و یا میتوانیم کارافرینی بعدی رو شروع کنیم.

بهرحال فقط خواستم ذهن بچه ها رو به این سمت ببرم و بهش فکر کنند.
من خودم حدود 20 طرح کارافرینی دارم که با شرایط و هزینه های مختلف قبل اجرا میباشد.
لازم نیست که حتما کارگاه یا سرمایه زیاد داشته باشید.

مثلا من از میوه کاج استفاده کردم و با رنگ کردن و تزئینات ان یک هفت سین جدید درست کردم و مونتاژ اون رو دادم به خانمها خانه دار و توی عید فروختم.
ما میتوانیم به کمک همدیگر یک کارافرینی رو شروع کنیم. از بچه ها اگر کسی سرمایه یا کارگاه یا طرحی داره میتونه بیان کنه. ضمنا دوست دارم نظر دوستان و تمایلشون به کارافرینی رو بدونم.

بچه های شهرستان هم میتونن مشارکت کنند. حتی کار میتونه تو شهرستان انجام بشه و بچه های تهران بازاریابی و فروششو به عهده بگیرند.ببخشید سرتونو درد اوردم.
التماس دعا
امام علی علیه السلام میفرمایند:
اگر از کاری ترس داشتی خودت را در دل ان کار بینداز.

راستی اسم اکانت من مخترع است نه مختاری
ببخشید که منقطع مطالب رو نوشتم چون با اینترنت موبایلم نوشتم و موبایلم قاطی کرده بود، نتونستم همه مطالب رو کنار هم بنویسم.

سلام ممنون آقای mokhtare به خاطر زحماتتون برا این پست ..موضوع خوب و مهمی رو مطرح کردین..
من در کل تابع نظر جمعم..امیدوارم اتفاقای خوووبی دراین مورد بیوفته
بازم ممنون

_________________
صدای خنده خدا را می شنوی؟ به آنچه تو محال میپنداری میخندد...
بخند و امیدوار باش ...