انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

خربزه خوردن را فراموش كنيد!
خاطرم هست که حدود 10 سال قبل و یا شاید هم بیشتر بود که مساله حساسیت زایی فراوان خربزه برسرزبانها افتاد؛ درهمان زمان سراغ یکی ازپزشکان متخصص رفتم و ماجرا را جویا شدم او مرا به سازمان کشاورزی وقت حواله کردوگفت از انها درباره میزان و نوع سم مصرفی در خربزه بپرس، مهندس کهنسالی که سالها بود معاونت این سازمان رابرعهده داشت حاضر به ارایه اطلاعات نشدو فقط یک راهنمایی کرد ،' فصل برداشت برو سر جالیزتا باچشم خودت ببینی'...
اتفاقا فرصت دست داد وچند روز بعد راهی مزارع خربزه شدیم وصحنه هایی دیدم ومطالبی را شنیدم که شیرینی خربزه را در کامم تلخ کرد، ماجرا اینگونه بود که افتی بنام مگس خربزه به محصول کشاورزان حمله میکندو انها برای دفع این افت از زمانی که خربزه به اندازه بند انگشتی بیش نیست تا اخرین روز برداشت و گاه حتی درداخل کامیونهای حمل محصول بر روی انها سم میپاشند تا محصول به ظاهر سالمی داشته وبا قیمت خوب به فروش برسانند ... حال انکه این میزان مصرف سم و تا این زمان یعنی برداشت انقدر خربزه را مسموم میکند که بعد از خوردن ان اشک از چشمانتان جاری شده و ابریزش بینی شروع میشود ودرکنار این میوه شیرین مقدار زیادی سم هم وارد بدن شما میشود.
منبع: پايگاه خبري تعامل

* * * * * * * * * * * * * * * * * *
به عنوان یک مهندس کشاورزی بهتون توصیه می کنم که خربزه نخورید...!!
فکر کنم که توی پست های قبلی بهتون گفته بودم که من به همراه داداشم که اونم مهندس کشاورزیه کلینیک گیاه پزشکی و فروشگاه سموم کشاورزی دایر کردیم پس به حرفام خوب گوش بدید:
مزرعه خربزه رو هر ۶ تا ۱۰ روز یکبار سمپاشی می کنند...اونم چه سم هایی...!
دوره کارنس(مدت زمانی که سم داخل میوه میمونه)این سموم حداقل ۲۱روزه و معمولا مزرعه دار این دوره رو رعایت نمیکنه و بارها اتفاق افتاده که روز بعد از سمپاشی خربزه رو روانه بازار می کنند.
درحالی که سموم هنوز داخل خربزه وجود داره....
پس جدا از خوزدن خربزه خودداری کنید!!
http://champhouse.blogfa.com/cat-11.aspx

* * * * * * * * * * * * * * * * * *
بررسي بقاياي سموم در محصولات كشاورزي ايران:
http://www.sid.ir/fa/VEWSSID/J_pdf/71113880307.pdf

یه خربزه دیروز خریدم، دیشب نصفشو خوردم نصفشم تو یخچاله، آرش دودلم کردی، نمیدونم بندازمش دور یا این نصفشو هم بخورم
بنظر من وضعیت کشاورزی ما کلا افتضاحه، من یه مدت که زده بودم تو کار پرورش قارچ فهمیدم اصلا و ابدا نظارتی رو کار کشاورزا نمیشه، هر جور دلت بخواد میکاری هر جور دلت بخواد پرورشش میدی و هر طور دلت بخواد روانه بازارش میکنی، اکثر کشاورزا هم بی سوادن و نمیدونن این سموم چه ضرری بر روی سلامتی داره اگه هم بدونن باز فکر نکنم چندان رفتارشونو تغییر بدن
تا وضع نظارت اینه وضع میوه ها و محصولات کشورزی هم تغییر نخواهد کرد
یه مستند دیدم فک کنم مال کشور آمریکا بود، شهرداری هر شهری میومد به صورت مجانی یه محفظه های پلاستیکی به هر خونه میداد و کرم هم بهشون میداد و آموزش هم بهشون میداد که آشغال های خوراکیشون رو بریزن توی این محفظه که کرم ها توشه و فقط مابقی آشغالا رو بذارن جلو در، بعد این کرما آشغال های خوراکی رو مصرف میکنن و یه کود 100 درصد طبیعی و بسیار مغذی به اسم ورمی کمپوست تولید میکنن، بعد شهرداری هم حاضره همون کود رو از خانواده ها خریداری کنه، هم یه منبع درامده هم اشغال کمتر تولید میشه هم کود کاملا ارگانیک تولید میشه و در صنعت کشاورزی استفاده میشه، توی کشورای پیشرفته خیلی وقته استفاده از کود شیمیایی بسیار محدود شده
من یه مدت تو فکرش بودم بزنم تو خط ورمی کمپوست اما پولش جور نشد

من در دوماه اخير هر روز خربزه خوردم چون هم دوست دارم و هم بهم مي ساخت. وقتي ديروز اين مطلب را فهميدم واقعا حالم گرفته شد.
البته مي دونم متاسفانه الان در كشور عزيزمون! چون هيچ نظارتي نيست همه ميوه ها باقيمانده سم در اونها هست. ولي توجه كنيد كه دو تا استثنا داريم: خربزه، خيار

اين مطلب هم درسته كه خيلي از كشاورزان واقعا نمي دانند كه اين كار اونها چه اثراتي دارد. همينجا مشخص ميشه كه كم كاري دولت تا چه حد بوده.

دیگر هندوانه ها را به شرط چاقو نمی خرند،خیال فروشنده ها جمع است که هندوانه هایشان گوشتی و قرمز رنگند. این اتفاق نه با تغییرات ژنتیکی بلکه با اضافه کردن ماده ای شیمایی در کانالهای ورودی آب کشاورزی در جالیزگاه شبانکاره بوشهر توسط برخی کشاورزان رخ می دهد.

نزدیک به 30 هکتار از زمینهای کشاورزی منطقه شبانکاران در پایین دست "سد رئیس علی دلواری" استان بوشهر، سالانه زیر کشت محصولات جالیزی می رود. اما در اقدامی نادر بعضی از کشاورزان این منطقه ماده ای شیمیایی را در جویبارهای منتهی به جالیزها رها می کنند تا ماده محلول که حاوی رنگدانه های قرمز شیمیایی است بعد از جذب به وسیله ریشه ها گوشت هندوانه ها را قرمزتر کند.
در این منطقه رنگدانه های جادویی به غیر از روان شدن در جویبارهای محصولات کشاورزی، به گلوی گوسفندان قربانی نیز ریخته می شود و دامداران برای اینکه خون گوسفندان قصابی شده شان رنگی تر باشد آنها را به خوردن ماده های رنگی محلول در آب ترغیب می کنند، این دو اتفاق و اتفاقهای مشابه به شدت با واکنش بیولوژیستها و متخصصان محیط زیست انسانی همراه شده و آنها نسبت به این رفتار کشاورزان و دامداران هشدار داده اند.

یک فعال محیط زیست در بوشهر گفت: این اتفاق به یک باور ذهنی در کشاورزان تبدیل شده است. آنها فکر می کنند رنگی کردن آب جویبارها می تواند داخل هندوانه ها را رنگی کند در حالی که این رنگدانه های ناشناخته ممکن است به دلیل سمی بودن منجر به تغییرات بیولوژیکی در بدن مصرف کنندگان شود و آثار زیانباری برای بدن دارد.

مجتبی عوض زاده تاکید کرد: این مواد شیمیایی محلول در آب می تواند بعد از مدتی خاک را نیز دچار تغییرات ساختاری و شیمیایی کند که نتیجه آن ضرر به خود کشاورزان، محیط زیست انسانی و طبیعی و بافت گیاهی منطقه است.
از دیگر سو، یک کارشناس ارشد بیولوژی فرایند استفاده از مواد رنگی محلول در آب را پدیده ای ناشناخته و کاملا غیر علمی برای تغییر رنگ میوه ها دانست و گفت: برای تغییر رنگ هندوانه باید تغییراتی در ژن هندوانه به وجود بیاید و البته گاهی بیولوژیستها ریزمغذیهایی را به هندوانه ها اضافه می کنند که موجب افزایش حجم هندوانه می شود. این ریزمغذیها استانداردی دارد که مجموعه ای از بیست مواد و یا "عنصر آلی" برای تقویت خاک است.

فاطمه بیگلری با اشاره به اینکه ماده رنگ دهنده شیمایی محلول می تواند شبیه مواد سمی باشد که به عنوان عنصری متحرک از طریق ریشه ها جذب ساقه ها و تنه گیاه و خود محصول می شود.
وی گفت: هر ماده ای خارج از ارگانیزم می تواند کارکرد گیاه را تغییر دهد، در کشتزارهای صیفی جات هر گونه ماده سمی می تواند از طریق جذب به میوه، مصرف کنندگان را دچار مسمویتهای شدید کند.
بیگلری تغییر در ساختار ژنتیکی گیاهان را امری مرسوم و کاملا تکامل یافته توصیف کرد و افزود: اینکه با تغییر رنگ آب با مواد ناشناخته و رنگدانه های سمی و شیمیایی بتوان رنگ داخل میوه های مثل هندوانه و یا طعم آنها را تغییر داد برای ما ناشناخته است و به نظر می رسد کاری غلط باشد و به نوعی می تواند باعث تغییر خاک نیز شود.

اگر چه احداث کانالهای آب در قالب طرحهای آبخیز داری و هدایت آب به سمت پائین دست در این منطقه زیر سدی نیمه کاره رها شده و آب کافی به زمینهای شبانکاره نمی رسد اما تولید محصولات صیفی مثل خیار، گوجه و خریزه و هندوانه در جالیزهای فصلی منطقه شبانکاران ادامه دارد و در بعضی مواقع چنین اتفاقات نادری نیز رخ می دهد.
http://www.asriran.com/fa/news/111642/% ... 8%A8%DB%8C

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دكتر ضياءالدين مظهري رئيس انجمن علمي غذا و تغذيه ايران، نسبت به وجود مواد نگهدارنده در برخي ميوه‌ها و استفاده از رنگ‌هاي غيرمجاز در هندوانه‌ها هشدار ميدهد : بسياري از افراد سودجو براي جلب توجه مشتريان اقدام‌هاي غيراخلاقي انجام مي‌دهند، توضيح مي‌دهد: «برخي از سودجويان براي قرمزتر شدن رنگ و فروش بيشتر، قبل از چيدن هندوانه، رنگ‌هاي غيرمجاز در پاي بوته آن مي‌ريزند و چند روز، آبياري به ميوه را قطع مي‌كنند. اين رنگ‌ها به همراه آب از طريق آوندها وارد قسمت گوشتي هندوانه مي‌شوند.» وي حرف‌هايش را باز هم با هشدار ادامه مي‌دهد: «اگر در اين رنگ‌هاي سمي غير مجاز، فلزات سنگين وجود داشته باشد، در استخوان‌ها و بافت‌هاي بدن انباشته مي‌شوند به گونه‌اي كه سيستم دفاعي بدن نمي‌تواند با آن مقابله كند.»
اين متخصص تغذيه و رژيم درماني در مورد عوارض مصرف سموم غيرمجاز در ميوه‌ها، مي‌گويد: «اگر سموم استفاده شده در محصولات كشاورزي بيشتر از حد استاندارد و مجاز باشد (يا از سمومي که تجزيه آنها به طور کامل در زمان چيده شدن صورت نگرفته باشد)، در بدن به صورت راديكال آزاد درمي‌آيد و سرطان‌زا خواهد بود. علاوه بر آن، وجود مواد غيرطبيعي مانند رنگ‌هاي مضر در ميوه‌ها به سيستم قلب و عروق بدن فشار وارد مي‌كند و باعث سكته قلبي خواهد شد.» دكتر مظهري، انواع آلرژي، مسموميت و بيش‌فعالي در كودكان را از ديگر عوارض مصرف مواد غيرطبيعي رنگي و سموم غيرمجاز مي‌داند.
منبع: هفته نامه سلامت

به گفته سعید سلیمانی مدیر زراعت سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی، هر ایرانی سالانه حدود نیم کیلوگرم سم کشاورزی مصرف می‌کند. این در شرایطی است که گذشت زمان نه‌تنها میزان سموم مصرفی در تولید محصولات کشاورزی را کاهش نداده است که در ١٠‌سال گذشته مصرف کودهای شیمیایی از 2.5 به 6.5 میلیون تن افزایش داشته است. درعین حال حسن‌هاشمی وزیر بهداشت خبر می‌دهد که ٥٠‌درصد ازسمومی که در مزارع ایران مورد استفاده قرار می‌گیرد از راه قاچاق تأمین می‌شود و سموم قاچاق کیفیت بسیار پایین و آلایندگی‌های خطرناک‌تری دارد. بهزاد عین‌اللهی عضو هیأت علمی دانشگاه بقیه‌الله نیز دراین‌باره می‌گوید: مصرف بی‌رویه اوره و فسفات باعث قلیایی شدن خاک کشور و تخریب آن شده است به گونه‌ای که درحال حاضر تنها ١٨درصد از خاک کشاورزی ایران درحد ایده‌آل باقی مانده است.
منبع: قسمتي از مطلبي با همين عنوان از روزنامه شهروند

تکنیک سرزمین سوخته از روش های متداول در اعصار گذشته بوده است که در جنگها به کار گرفته می شده است،در این روش هنگامی که در نبرد رویارو توان مقابله وجود نداشته است،شهرها را می سوزاندند،خانه ها را خراب می کردند ،چشمه های آب را پر می کردند و مزارع وباغات را ویران می کردند تادشمن مقابل آنان به خواسته خود نرسد.

با تعریفی که از "سرزمین سوخته" وجود دارد آیا فکر نمی کنید داریم به این طرف حرکت می کنیم.
- خاک های کشاورزی نابود.
- دریاچه های داخلی کشور خشک
- خزر آلوده
- هوا آلوده
- آبهای شرب آلوده
- پازایت فراوان
- منابع غذایی آلوده
- اخلاقیات جامعه در حال فروپاشی
- اعتماد بین مردم سست
-سونامی سرطان در راه
- سیاست "دیگی که برای من نجوشد میخواهم که سر سگ در آن بجوشد" در حال گسترش.
- آینده سازان جامعه بیکار و یا در آرزوی مهاجرت
-...

و جالب آنکه این کار نه بدست دشمن، که توسط دوستی که در بهترین حالت جاهل است و در بدترین حالت طماع و خودخواه، صورت می گیرد.

فرامرز حیدری رئیس هیات مدیره اتحادیه سراسری زنبورداران گفت: آزمایشگاه کنترل کیفیت عسل که ساختمان آن در کرج خریداری شده در صورت تامین اعتبار و برای خریداری و تجهیز کردن آن سال آینده راه اندازی می‌شود.
حیدری اظهار داشت: در این آزمایشگاه میزان قند، سم و رطوبت محصول عسل مطابق با استاندارد‌های روز اروپار اندازه گیری می‌شود تا ما در آینده شاهد وضعیت بهتر تولید باشیم.
حیدری در خصوص جلسه ای که زنبورداران کشور در سازمان تعاون روستایی کشور برگزار شد تصریح کرد: در این جلسه قرار شد با کمک صندوق حمایت از توسعه ی زنبور عسل کشور مراکزی در استان‌ها و شهرستان‌ها در اختیار تولید کنندگان زنبور عسل قرار داده شود تا محصولات ارگانیک خود را عرضه کنند.
وی در خصوص میزان شکر استفاده در عسل تولیدی کشور گفت: طبق استاندار‌های جهانی برای این که زنبور عسل گرسنه نماند 5 کیلو در فصل بهار و 5 کیلو گرم دیگر در فصل پاییز به زنبور ها شکر داده می‌شود.
حیدری درباره‌ی مصرف سم برای کنترل جمعیت زنبور‌ها اضافه کرد: متاسفانه این سم‌ها اغلب تاریخ مصرف گذشته‌اند و هم چنین آموزش‌های لازم دراین زمینه به کشاورزان داده نمی‌شود که ما شاهد کاهش کیفیت عسل طبیعیی در کشور هستیم.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

رئیسی(رئیس اتحادیه‌ی زنبورداران) گفت: متأسفانه با فشار شرکت‌هایی که عسل‌هایشان در بازار داخلی و خارجی خریداری ندارد سازمان استاندارد را مجبور به تشویقی کردن این محصول استاندارد و مهم به جای اجباری شدن آن کردند.
عفت رئیسی اظهار داشت: این شرکت‌ها در حال حاضر عسل درجه‌ی سه را با قیمت‌های گزاف به بازار عرضه می‌کنند و این صورت گرفته‌ی سازمان استاندارد بازار عسل‌های بی‌کیفیت داخلی را تشدید می‌کند.
وی در ادامه افزود: با توجه به این اتحادیه در زمان جلسه‌ی بازنگری بحث اجباری یا تشویقی مبحث زنبورعسل حضور داشت و با تمام اعتراضات صورت گرفته از سوی ما متأسفانه تحت تأثیر برندهای معروف قرار گرفته و استاندارد اجباری به تشویقی تبدیل شد.

امروز نتونستم جلوي خودم را بگيرم و يك خربزه گرگاب خريدم و با عذاب وجدان خوردم، چقدر خوشمزه بود.
به خودم دلداري مي دادم كه اون خربزه اي كه ميگن سم زياد داره خربزه مشهديه و خربزه گرگاب اين مشكل را نداره. از طرفي به اعضاي خانه اصرار مي كردم كه بيشتر بخورن تا زودتر تمام بشه و شرّش كنده بشه.
همچنان توصيه من اينه كه خربزه نخورين ولي اين خربزه گرگاب را سالي يكبار بزنيد تو رگ، جهنم ضرر، يكبار اشكالي نداره.
لعنت بر باعث و باني اين وضع !

به نقل از شینهوا، وزیر کشاورزی آمریکا گفت: این کشور برای تقویت تولید محصولات ارگانیک و سیستم تولید غذا در کشور 52 میلیون دلار اختصاص داده‌ است.
تام ویلساک افزود: مصرف کنندگان این کشور به شدت به دنبال محصولات کشاورزی و غذایی ارگانیک هستند و به همین دلیل برنامه وزارت کشاورزی آمریکا حمایت از تولید محصولات کشاورزی و دام به ویژه از کشاورزان و تولید کنندگان در سطح خرد است.

تولید محصول ارگانیک در آمریکا طی سالهای 2002 تا 2011 حدود 240 درصد افزایش یافته در حالی که این افزایش در بخش محصولات غیر اورگانیک 3 درصد بوده است.
پیش بینی می‌شودطی سالهای 2013 تا 2018 نرخ رشد سالانه تولید محصولات ارگانیک آمریکا به 14 درصد افزایش یابد.

وزارت کشاورزی آمریکا اعلام کرد برای رسیدن به این میزان تولید باید اعتبار به 5 بخش شامل برنامه‌های تقویت بازار کشاورزان، برنامه‌های تقویت تولید محلی، بخش تحقیقات، برنامه جوامع تولید غذا و برنامه‌های اصلاح بازارهای اصلی تعلق یابد.