آشنا نوشته است:
آرش نوشته است:
..آدمهاي اطرافمان.. استرس های زیادی در زندگی دارند، اضطراب و افسردگی دارند. اما هیچکدام به آی بی اس مبتلا نمی شوند. ....
بله ، مي تواند در محيط مقدار زيادي عوامل استرس زا ايجاد شود. ولي آيا در داخل مغز و فكر آدمها، ديدگاهي كه نسبت به عوامل استرس زا وجود دارد و مدت زماني كه اين عامل استرس در فكر و ذهن اين افراد و ما است طبيعتا مي تواند متفاوت باشد و تفاوت آدم ها هم در همين عامل است.
مثلا يكي والدينش ميميرد و يك هفته بعد همه چيز را فراموش كرده و به زندگي عادي خود برمي گردد و ديگري شش ماه بعد هم هنوز غصه دار است.
يكي از كنكور قبول نمي شود و عين خيالش هم نيست و ديگري كم مانده سكته كند و فكر مي كند به بن بست رسيده است.
يعني انسانهاي مختلف ، يك واقعه را به جورهاي مختلف مي بينند.
تعبير افراد از جهان و محيط و اتفاقات متفاوت است و تعابير منفي و استرس زا و خود خوري ها است كه فكر فرد را متشنج و بدن فرد را در تنش قرار مي دهد و بدن بصورت هاي مختلف مانند آي بي اس و پسوریازیس ، سرطان ، افسردگي شديد ، ام اس و غيره واكنش نشان مي دهد.
اگر فرض كنيم كه استرس و نحوه واكنش ما نسبت به آن دليل آي بي اس بوده است، به دو صورت امكان دارد باشد:
1- استرس باعث يك تغيير در بدن ما مي شود كه قابل بازگشت نبوده و يا به سختي مي تواند به حالت قبل بر گردد. در اين حالت اگر فرد بعد از آي بي استرس نداشته باشد يا واكنش مناسبي به استرس داشته باشد، باز هم آي بي وجود دارد. (به دليل همون تغيير فيزيكي در بدن)
2- استرس بطور مدام حالتي را در بدن ما ايجاد مي كند كه منجر به اين سندرم مي شود. به اين ترتيب هروقت استرسمان كم شود يا واكنش ما به استرس مناسب باشد خود بخود آي بي اس در ما از بين مي رود.
به نظر من احتمال حالت اول وجود دارد ولي حالت دوم منتفي است.
ورود
ثبت نام
راهنما
اعضا
