انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

مشکل بی اختیاری تاثیر زیادی روی روابط اجتماعی ما گذاشته بیاید در این پست درباره وضعیت فعلی یمان در واقع چجوری روزمان راشب می کنیم صحبت کنیم
من هم اکنون بی کار چه کنم تقریبا اکثرا روز الکی دانشگاه می رم که کمی پیگیر اخراج از دانشگاه ام هستم اما می دانم فایده ای ندارد باید به فکر سربازی باشم از رفتن به سربازی وحشت دارم شاید نروم بیشتر پای اینترنت و TVتا وقت بگذرانم هیچ ایده ای برای آینده ندارم از دو ماه پیش که کمی وضعیتم بهتر شد دنبال کار گشتم خبری از کار نبود شبها تا 2تا 3 شب بیدارم صبح ساعت 10 یا 11 از خواب پا می شم روزای که د انشگاه نمی روم شده تا 3 یا 4 بعداز ظهر خواب بودم در کل دچار روزمرگی شده افسوس گذشته وغیره

سلام
بیماری ال جی داشته باشی گوشه گیری و تنهایی میشه تمام زندگیت اطرافیان هم دیگه خسته میشن از اینکه هی اصرار کردن برای حضور تو اجتماع.

وقتی به گذشته فکر میکنم به اوایل بیماریم که ابدا نمیتونستم بپذیرمش بنابراین مثل سابق همه جا میرفتم و تسلیم ای بی نمیشدم اما اما اما ... گویا زور ال جی از من بیشتر بود و بالاخره به هدفش رسید کامل منزویم کرد دوسال تمام بیشتر اوقات خونه بودم حتی گاهی میشد 3ماهی تا سرکوچه هم نمیرفتم فامیلام و بقیه وقتی منو میدیدن اولین حرفشون این بود تو چرا بیرون نمیای خسته نمیشی انقدر تو خونه ای کلا زندگیم راکد شد به قول دخترعموم یه دفعه خاموش شدم.
نزدیک 10سال از بیماریم میگذره به این مدت که فکر میکنم چیز زیادی بدست نیاوردم همش تلف شدن ثانیه، دقیقه وساعت بود که پشت سرهم اتفاق می افتاد.

اما خداروشکر از اواخر زمستون 92 بود که تصمیم گرفتم شروع کنم شروع وتلاش برای رسیدن به ارزوی که نزدیک 10ساله تو دلمه اما این بیماری فرصت رسیدن بهش رو ازم گرفت.
از 19سالگی دوست داشتم برم تو دادگاه کار کنم از کارهای که هیجان داره و هرروز ماجراهای تازه ای اتفاق میافته خوشم میاد اما بخاطر مخالفت پدرم نشد و بعدش هم که ال جی گرفتم که کلا نشد!

دیگه بعد اینهمه سال تصمیم قاطع گرفتم وشروع کردم به خوندن تا ازمون قضاوت یا وکالت یکیشو قبول بشم یه بار با بابام رفتیم کتاب خریدیم برگشتنی از کنار دادگستری رد شدیم تو دلم به خودم قول دادم که سال 93 باید حتما به ارزوم برسم.

رسیدن به ارزوی انقدر در من قوی که به بعدش فکر نمیکنم از اینکه ممکنه این ال جی دوباره عود کنه و حتی از کارم اخراج بشم یا انصراف بدم یا حتی غم انگیزتر از اینا از اول اصلا تایید نشم!

درسته هنوز مثل سابق بیشتر اوقات خونه نشینم و تنبلی و بی انگیزه زندگی کردن توی این همه سال بدجور روم تاثیر گذاشت و گاهی از خوندن خسته میشم و به خودم میگم عمرا قبول بشی با این مدل مطالعه ات اما برای من همین یه تصمیم که باعث شد تمام روزهای خونه نشینیم مثل هم نباشه خیلیه !

بهرحال این بایدی که تو زندگیم برای خودم تعیین کردم بایدیست که باید اتفاق بیافته!
انشاالله.

فرشته جونممممممم دوست مهربونممممم ایشالا قبول میشی از آزمون چون واقعا لایقشی
خیلی ماهیییی خیلی دوست دارممممم آبجی بزرگه:‏)‏

بچه گربه جان ایشالا شماهم مشکل دانشگاهتون حل میشه و یه کار خوبم پیدا میکنین

_________________
صدای خنده خدا را می شنوی؟ به آنچه تو محال میپنداری میخندد...
بخند و امیدوار باش ...

مرسی عزیزم مرسی گلم بهتر بگم مرسی ستاره سهیل!

چه کنیم این قریب 10سال تاخیر در رسیدن به ارزوم برام بدجور عقده درست کرد!

اگر برخلاف این اتفاق بیافته شاید دست به عملیات انتحاری بزنم!(: شوخی کردمااااااا

من چون 95 کنکور دارم روزگارم رو بادرس خوندن سپری میکنم
اگه رشته ی مورد نظرم قبول شم حتی حاضرم از خوابگاه استفاده کنم

من که اوایل خودم رو زندونی کردم تو خونه .هر کی و هر جا هم که می گفتن می گفتم نه نخیر من نمیام من نمی خام
هیچی تقریبا 2سال از عمرم گذشت تا به این نتیجه رسیدم که نخیر زندگی این جوری نمیشه ادم باید کاری کنه اصلا نمیشه که ادم برا خاطر حرف مردم زندگی رو رها کنه مگه من چند روز قراره زندگی کنم بی خیال اره بی خیال ای بی اس فوقش بعضی جاها نمیرم اما بقیه زندگی هنوز مال منه الان کار میکنم و روزگار هم بد نیس

بچه‏ ‏من‏ ‏ی‏ ‏دختر‏ ‏مجردم‏ ‏که‏ ‏الان‏ درس‏ ‏میخونم‏ ‏سه‏ ‏ماه‏ ‏دیگه‏ ‏درسم‏ ‏تموم‏ ‏میشه‏ ‏و‏ ‏خونوادم‏ ‏میخوان‏ ‏هم‏ ‏درس‏ ‏بخونم‏ ‏هم‏ ‏کار‏ ‏کنم.و‏ ‏اصلا‏ ‏هیچیو‏ ‏درک‏ ‏نمیکنن.دلم‏ ‏میخواد‏ ‏خدا‏ ‏ادمای‏ ‏بی‏ ‏درکو‏ ‏مجازات‏ ‏کنه‏ ‏تا‏ ‏دیگه‏ ‏خواسته‏ ‏هاشونو‏ ‏ب‏ ‏کسی‏ ‏اجبار‏ ‏نکنن‏ ‏.همین‏ ‏امروز‏ ‏دو‏ ‏ساعت‏ ‏کلاس‏ ‏داشتم‏ ‏نمیدونید‏ ‏چقد‏ ‏تحقیر‏ ‏شدم‏ ‏تا‏ ‏کلای‏س‏ ‏تموم‏ ‏شه‏ ‏تو‏ ‏روم‏ ‏تیکه‏ ‏مینندختن.تو‏ ‏شهرستان‏ الان‏ ‏درس‏ ‏میخونم‏ ‏اینجام‏ ‏اذیت‏ ‏میکنن‏ ‏ولی‏ ‏خیلی‏ ‏بهتر‏ ‏از‏ ‏تهرانه‏ ‏و‏ ‏بیشتر‏ ‏کلاسا‏ ‏تشکیل‏ ‏نمیشه.هیچکی‏ ‏نمیدونه‏ ‏ال‏ ‏جی‏ ‏چیه‏ ‏و‏ ‏بیشتر‏ ‏تحقیر‏ ‏میکنن.خدایا‏ ‏کاش‏ ‏سرطان‏ ‏و‏ ‏ایدز‏ ‏بود‏ ‏ولی‏ ‏ال‏ ‏جی‏ ‏نبود.

_________________
نه صبر ایوبی هست !!و نه بویی از پیراهن یوسف‏ ‏عزیزم …خودت را به کوری بزن‏ ‏اینجا گرگ ها همه چیز را خورده اند

سلام در حال حاضر تحقیق راجبه دارو می‌‌کنم تا مشکل کم بشه . کار کردن من سخت نیست چون با کامپیوتر هست . از اول هم این بود کارم.مثل قبل باشگاه بدنسازی میرم! تنها چیزی که مثل قبل نیست خواب من هست که قبلا یک ضرب ۱۰ ساعت می‌‌خوابیدم الان به زور روزی ۶ ساعت ۲ بار هم میپرم از خواب! مدت تقریبا ۳ ماه هست که این بیماری رو دارم . از ماه اول اقدام کردم .باید سعی‌ کنید کار هایی انجام بدید که زیاد سخت نباشه .و صبح خیلی‌ زود هم نباشه! پاره وقت باشه بهتر هست.

_________________
من با این سایت فارسی تایپ می‌‌کنم اگر برخی‌ کلمات اشتباه هست از اینجاس.
http://behnevis.com

منم که این مدت 15 سالی که گرفتار این بدبختیم ولی چند سالی عین دیونه ها زندگی کردم و باور کنید تا قبل ازین که بیام این وبلاگ و با شماها اشنا بشم خیال میکردم تنها فرد بدبخت تو دنیا فقط منم تو نگو بابا این بیماریه اسم داره و بیشتر مردم از دستش مینالن.
ما اینجا کار و کشاورزی داریم و سعی دارم هر کار در امدی رو با تنهایی کار کنم حالا هر کی تهمت بزنه بدرک من که هدفم پاله و خدا رو هم دارم پس دیگه ترسی نیت .به زور میچرخونم زندگی خانواده ولی ناامید نیستم . ولی ازین بابت که این بیماری خوب بشه یک در صد اعتقاد ندارم ولی باید زندگی کرد چه با ای بی اس چه با ای بی اس.
از دوستان ناامید خواهشمندم ابدا سست نشن و زندگی بکنند حالا تهمت و گوشه گیری بیخیال بابا مردم قطع نخاع هستن ما فقط منزوی هستیم .

شبا ساعت 2میخابم تا 11ظهردراین بین 3بار از خواب میپرم.وقتی که بیدار شدم شروع میکنم به دیدن سریال های امریکایی تقریبا روزی 8ساعت فیلم میبینم .پکیدم از بس دارم فیلم نگاه میکنم ولی مجبورم میفهمید مجبووووووووووووووووررر......چونکه سرگرمیه دیگه ای ندارم.وقتی ای بی گرفتم فکر میکردم سه چهار سالی طول بکشه تا افسردگی بیاد سراغم ولی الان سه چهار ماه هم نشده.