انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

تحقيقات دانشمندان نشان مي‌دهد وقتي خود را درگير فعاليت‌هايي مي‌کنيد که معنادار هستند و از نظر خودتان مفيد به حساب مي‌آيند، شادي بيشتري را وارد زندگي‌ و روحيه‌تان مي‌کنيد اما وقتي درگير فعاليت‌هايي مي‌شويد که در آنها کمتر در جريان هستيد و حالت منفعل به خود مي‌گيريد، براي مثال تماشاي تلويزيون، روحيه‌تان بيشتر دچار کسالت مي‌شود. وقتي در تعطيلات هستيد قبل از اينکه فعاليتي را به‌عنوان گذران وقت انتخاب کنيد ابتدا آن را مورد ارزيابي قرار دهيد که آيا به نظرتان مفيد است يا خير. البته منظور اين نيست که شما هرگز نبايد تلويزيون تماشا کنيد بلکه زمان آن را محدود کنيد و در عوض کارهايي انجام دهيد که حس مفيد بودن به شما مي‌دهد. درگير شدن در کارهاي مفيد و معنادار شادي بسياري را به زندگي‌تان انتقال خواهد داد.

جایگزینهای پیشنهادی بجای نشستن پای تلویزیون:

- ورزش و نرمش مثل دویدن، دوچرخه سواری، شنا، آیروبیک و …

- بودن با دوستان

- مطالعه کتاب

- نوشتن، سرودن و وبلاگ نویسی

- دور زدن / پیاده روی کردن

- شرکت در کلاسهای مختلف

- صحبت و دیدن والدین

- سازمان دهی اتاقتان و منزلتان / تغییر دکوراسیون دوره ای

- مراقبه و مدیتیشن کردن

- تعیین کردن اهداف آینده تان

- برنامه ریزی برای رسیدن به اهدافتان

- انجام دادن کارهای که دوست دارید !

- رفتن به اینترنت و خواندن مطالب مختلف وبلاگها (مخصوصاً وبلاگ 1 تجربه !!!)

منبع: از متن مشخص است!

1- تماشای تلویزیون وقت شما رو هدر می دهد.

2- تماشای تلویزیون از میزان فعالیت مغر می کاهد

3- برنامه های تلویزیونی احساسات انسان را تغییر شکل می دهد

4- پایین بودن کیفیت (محتوای) برنامه های تلویزیونی

5- تلویزیون با سطح خشنودی پایین ما از زندگی مرتبط است.

6- تبلیغات بیش از اندازه

7- تماشا نکردن تلویزیون از هدر رفتن پولهامون جلوگیری میکنه!

8- هیجان کاذب حاصل از تلویزیون

9- زندگی شما خیلی ارزشش بیشتر از جدول پخش برنامه های تلویزیون هست

10- روابط خودتون رو بدون تلویزیون بیشتر معنا می بخشید

برای خواندن شرح کامل هر یک از این موارد: http://www.1tajrobe.com/10-%D8%AF%D9%84 ... %88%D9%86/

نیمی از 15 هزار کودکی که از آنها پرسش شده بود می گویند که تلویزیون را بیشتر از پدرشان دوست دارند! روشن است که تلویزیون بخش زیادی از زندگی ما را تشکیل می دهد. بنابراین اگر تلویزیون هیچ تأثیر دیگری بر زندگی ما نداشته باشد, همین تأثیرش بس است که در هنگام اوقات فراغت از فعالیت هایی چون مطالعه, گفت و گو, دوستیابی, اندیشیدن به زندگی شخصی می گذریم و تلویزیون نگاه می کنیم.
دنیایی که در آن زندگی می کنیم با آن چه که در تلویزیون نشان داده می شود کاملاً متفاوت است. محققانی به نام "مک آرتور" و "رسکو" حدود 200 آگهی تجاری را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند و دریافتند که در تلویزیون مردها بیش از زن ها نمایش داده می شوند و بیشتر احتمال دارد که در نقش فردی قدرتمند و متخصص جلوه کنند.
مردان سه برابر زنان نشان داده می شوند و به ندرت می بینیم که زنان بیرون از خانه کار کنند. افراد غیر سفیدپوست, بچه های کم سن و سال, پیران و کارگران به ندرت نشان داده می شوند. رنگین پوست ها معمولاً در قالب مشاغل پست نشان داده می شوند. در بیش از نیمی از برنامه های پربیننده شخصیت اصلی فیلم هر هفته مرتکب یک جرم می شود! (در زندگی واقعی فقط یک درصد مردم در طول هفته جرمی را مرتکب می شوند).
جهانی که تلویزیون نشان می دهد نسبت به جهان واقعی تنوع کمتری داشته و خشونت آمیزتر است. اخبار نیز نمایش گر یک دیدگاه جهت دار است. پوشش خبری تلویزیون برای یک رویداد خشن بیشتر از پوشش خبری یک کوشش موفق برای میانجی گری صلح آمیز است.
تلویزیون چه اثری بر نگرش ها به جا می گذارد؟
تلویزیون بر دیدگاه انسان ها درباره جهان تأثیر می گذارد. بینندگان حرفه ای تلویزیون بیش از بینندگاه عادی تصور قالبی نژادی دارند و از جرم و جنایت بیشتر می ترسند. آنها معتقدند که افراد پیر از سلامت اندکی برخوردارند و در جمعیت تعداد افراد متخصص و ورزشکاران را بیش از اندازه برآورد می کنند. بینندگان حرفه ای بیشتر معتقدند که یک متهم بالقوه حتماً گناهکار است. در چندین بررسی مشخص شده که تماشای خشونت در تلویزیون باعث می شود افراد خشونت های زندگی واقعی را بیشتر تحمل کنند.

اثر تلویزیون بر تحصیل دانش آموزان چگونه است؟
شواهد مربوط به پیشرفت تحصیلی حاکی ست که دانش آموزانی که در حد متوسط تلویزیون نگاه می کنند در مقایسه با کسانی که به هیچ وجه تلویزیون نگاه نمی کنند نمرات بهتری می گیرند. حال آن که کسانی که روزانه بیش از چهار ساعت تلویزیون تماشا می کنند بین دو دسته دیگر کمترین نمره را می گیرند.

تماشای تلویزیون تلف کردن عمره من یادم می یاد وقتی نوجوان لودم تلویزیون زیاد نگاه می کردم الان نگاه می کنم به اون دوران چه دستاوردی داشته هیچی یه سری برنامه های نسخره سانسور سیاسی و ..

متخصصان هشدار دادند تماشای زیاد صفحه تلویزیون و کامپیوتر موجب کاهش تراکم استخوانی در پسربچه‌ها می‌شود.

یافته‌های جدید نشان می‌دهد رشد استخوان‌ها از بدو تولد آغاز شده و در نوجوانی ادامه پیدا کرده و به بیشترین سطح تراکم در ابتدای بزرگسالی می‌رسد. در کنار مساله تغذیه مناسب، ورزش و تحرک جسمی نیز تاثیر بسیاری بر روند رشد استخوان‌ها دارد و در مقابل بی‌تحرکی کودکان تاثیر نامطلوبی در رشد نامناسب استخوان‌های آنها دارد.

در این بررسی روی 463 دختر و 484 پسر 15 تا 18 سال در نروژ میزان تراکم استخوانی در ناحیه لگن آنها با استفاده از روش «DXA» سنجیده شد و همچنین از طریق مصاحبه و پرسشنامه در خصوص زمان اختصاص داده شده به تماشای تلویزیون و کامپیوتر و از مدت زمان انجام فعالیت‌های جسمی، اطلاعاتی درباره این کودکان جمع‌آوری شد.
به گزارش ایسنا به نقل از «نیو ایج»، یافته‌ها نشان داد هرچقدر استفاده از کامپیوتر و تلویزیون در کودک به خصوص پسران بیشتر باشد، تراکم استخوان آنها کمتر است.
ایسنا

تو‏ ‏خونه‏ ‏ها‏ ‏دیگه‏ ‏حیاط‏ ‏نیست‏ ‏اگه‏ ‏بچه‏ ‏ها‏ ‏کوچه‏ ‏برن‏ ‏همسایه‏ ‏ها‏ ‏شاکی‏ ‏میشن‏ ‏تو‏ ‏خونه‏ ‏بزرگترا‏ ‏یا‏ ‏میگن‏ ‏ساکت‏ ‏یا‏ ‏حوصله‏ ‏ندارن‏ ‏یا‏ ‏میگن‏ ‏بچه‏ ‏میزنی‏ ‏یچی‏ ‏و‏ ‏میشکونی‏ ‏پس‏ ‏بچه‏ ‏میشینه‏ ‏جلو‏ ‏همینا‏ ‏دیگه‏ ‏همون‏ ‏که‏ ‏سر‏ ‏ما‏ ‏اومد.

_________________
نه صبر ایوبی هست !!و نه بویی از پیراهن یوسف‏ ‏عزیزم …خودت را به کوری بزن‏ ‏اینجا گرگ ها همه چیز را خورده اند

امروزه استفاده از تلويزيون، اينترنت و تلفن‌همراه به نوعي اعتياد تبديل شده است. حتي کشورهايي مانند سنگاپور، هند، کره جنوبي، مالزي و ژاپن، کلينيک‌هاي ترک اعتياد موبايل و اينترنت داير کرده‌اند. به نظر مي‌رسد تا چند سال ديگر بيماري‏هاي جسمي و رواني ناشي از وسايل ارتباطي نيز به ديگر بيماري‏ها اضافه خواهد شد. مشکلات مربوط به چشم، ستون فقرات، چاقي مفرط و مهم‌تر از همه از بين رفتن مناسبات انساني از مشکلات انسان امروزي و نسل آينده است.

اين روزها زياد ديده مي‌شود 2 نفر در فاصله کمي از هم نشسته‌اند و بدون اينکه کلمه‌اي با هم رد و بدل کنند، از طريق تلفن‌همراه و وايبر با هم حرف مي‌زنند! تلفن‌همراه و اينترنت دورها را به هم نزديک مي‌کنند اما نزديکان را دور مي‌کنند. به عقيده من اين شيوه زندگي، آفتي است که به جريان درمي‌آيد و غير از وقت‌گير بودن، هيچ منفعتي ندارد. همه اختراعات و نو‌آوري‏هايي که به‌عنوان مواهب تمدن هستند، مشکلاتي را هم با خود به همراه آورده‌اند. به‌نظرم يکي از وسايلي که اتفاقا آفت تکنولوژي است، تلويزيون است.

اگر به برخي سريال‌هايي که از تلويزيون پخش مي‌شود دقت کنيم، به نکته‌هاي انحرافي و مخربي مي‌رسيم؛ سريال‌هايي که در آن شوخي‌ها به شکل زدن يکديگر و استفاده از الفاظ غيرمتعارف و نامناسب، فرياد زدن، گريه کردن، زورگيري، چاقوکشي، فيلمبرداري در خانه‌هاي بسيار مجلل و نشان دادن ماشين‌هاي گران‌قيمت و... است. آسيبي که از شيوه زندگي زشت، ناهنجار و اسراف‌گرايانه و چشم و هم‌چشمي و مخارج زياد داريم، کم نيست. اعتقاد من اين است که تلويزيون، تلفن‌همراه، اينترنت و... هنر فکر کردن، سازندگي و هويت را به تدريج از انسان مي‌گيرد.

دکتر داريوش فرهود ، دکتراي علوم طبيعي در ژنتيک انساني و استاد پيشکسوت دانشگاه ، هفته نامه سلامت

سال‌هاست که ديگر معلوم شده که تماشاي تلويزيون براي ساعت‌هاي طولاني براي رشد عقلي و سلامت بدني کودکان ضرر دارد، دست‌کم در مقايسه يا فعاليت‌هايي مانند کتاب خواندن، بازي کردن و مانند آن. مطالعات جديد نشان مي‌دهند، حتي يک ساعت نشستن پاي تلويزيون هم زياد است.

مطالعه‌اي که نتايج آن در کنفرانس سالانه آکادمي طب اطفال در سن‌ ديگو ارائه شد، مي‌گويد، احتمال اضافه وزن در کودکاني که در سنين مهد کودک و ابتدايي که روزي تا يک ساعت تلويزيون نگاه مي‌کنند، 50 درصد بيش از ساير همسالانشان است. احتمال چاقي در اين کودکان نيز 58 درصد تا 73 درصد بيش از ساير کودکان است.
با کمال تعجب مشاهده شد که تاثير تلويزيون ديدن بر روي اين کودکان بسيار سريع صورت مي‌گيرد. احتمال اضافه وزن کودکان بين سنين مهدکودک و دبستان که روزي يک ساعت يا بيشتر تلويزيون مي‌بينند، 39 درصد و احتمال چاق شدن آنها 86 درصد است.

در اين مطالعه، کارشناسان 3 گروه از کودکان مهدکودکي و دبستاني را با هم مقايسه کردند: گروهي که روزانه کمتر از يک ساعت تلويزيون تماشا مي‌کردند، گروهي که يک تا 2 ساعت تلويزيون نگاه مي‌کردند و آنها که 2 ساعت يا بيشتر پاي تلويزيون مي‌‌نشستند.
دکتر ديبور از دانشگاه ويرجينيا و سرپرست تيم تحقيق، مي‌گويد: «بچه‌هايي که روزانه يک تا 2 ساعت پاي تلويزيون نشسته بودند، سنگين‌تر از بچه‌هايي بودند که کمتر از يک ساعت تلويزيون ديده‌اند، اما تقريبا هم‌وزن بچه‌هايي که در روز بيش از 2 ساعت تلويزيون ديده‌اند.

وي مي‌گويد :«مابراساس مطالعاتي که انجام داده‌ايم، پيشنهاد مي‌کنيم که کودکان بيشتر از روزي يک ساعت تلويزيون نگاه نکنند و والدين با اعمال محدوديت زماني براي ديدن تلويزيون، فعاليت‌هاي بدني و آموزشي را جايگزين آن کنند.»
پيشنهاد کنوني آکادمي طب کودکان آمريکا، ديدن روزانه 2 ساعت تلويزيون است، اما دکتر ديبور عقيده دارد، 2 ساعت هر چند زياد است، اما بسياري از مردم همين محدوده را هم رعايت نمي‌کنند. اين مطالعه مي‌گويد، در آمريکا بچه‌ها به‌طور متوسط روزي 3 ساعت و 18 دقيقه در مهدکودک‌ها تلويزيون نگاه مي‌کنند.
جالب‌تر آنکه، بين استفاده از رايانه و شاخص توده بدني کودکان چنين تناسبي وجود ندارد.

چه توضيحي براي ارتباط بين چاقي کودکان و تماشاي تلويزيون وجود دارد؟ «ما هنوز نتوانسته‌ايم دليل اين ارتباط را پيدا کنيم، اما به نظر مي‌رسد، تماشاي تلويزيون سبب مصرف کمتر انرژي مي‌شود، خواب را کم مي‌کند و فرصت‌هاي خوردن را به‌خصوص خوردن غذاهاي ناسالم افزايش مي‌دهد.»

منبع: سپید به نقل از نيوزويک

محققان عامل دیگری را برای مرگ زودرس به غیر از فشار خون بالا و استرس معرفی کردند.
به گزارش العالم، این گزارش با اشاره به یکی از مطالعات جدید که توسط پژوهشگران اسپانیایی صورت گرفته خاطرنشان می کند افراد بالغی که ۳ ساعت یا بیشتر در طول روز تلویزیون تماشا می کنند به صورت نظری احتمال مرگ زودرس آنها به طور میانگین دو برابر کسانی است که زمان کمتری را برای این کار اختصاص می دهند.
این مطالعه که روی ۱۳ هزار فارغ التحصیل دانشگاه اسپانیا با میانگین عمر ۳۷ سال انجام شده است، نشان می دهد که احتمال مرگ و میر بر اثر بیماریهای قلبی در کسانی که ۳ ساعت و بیشتر تلویزیون می بینند دو برابر سایرین است.
این مطالعه، نتایج تحقیق دیگری را که در سال ۲۰۱۱ توسط دانشمندان دانشگاه هاروارد آمریکا انجام شد تایید می کند. تحقیق مذکور نشان داده بود که به ازای هر دو ساعت مشاهده تلویزیون احتمال مبتلا شدن به بیماری های قلبی ۱۵ درصد و احتمال ابتلا به دیابت ۲۰ درصد بیشتر می شود.
"روزنامه هفت"