انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

در کنار حصار ايستاده بودم و داشتم با همسايه حرف مي‌زدم که متوجه شدم، کودکم داخل باغچه رفته است، جايي که چيزي جز خاک در آن نيست. او داشت خاک سياه را بين انگشتانش فشار مي‌داد و ريختن آن روي زمين را تماشا مي‌کرد. او به سمت کپه بزرگي از خاک رفت و مانند بسياري ديگر از نوپاها شروع به خوردن آن کرد. من حقايق مربوط به کودکان و خاک را مي‌دانستم، اما وقتي ديدم صورت قشنگش خاکي شده وحشت‌زده شدم. او به من نگاه مي‌کرد و زبان گلي شده‌اش را بيرون آورده بود. من هم منزجر شده بودم و هم خوشحال. چون مي‌دانستم خوردن خاک مي‌تواند فوايدي هم داشته باشد.
براساس فرضيه تميزي (Hygiene Hypothesis) که پژوهش‌هاي زيادي در تاييد آن وجود دارند، حساسيت ما در مورد تميزي به خصوص در کودکمان، موجب افزايش آلرژي در سال‌هاي اخير شده است. براساس اين نظريه اگر باکتري يا ميکروبي براي مبارزه به وسيله سيستم ايمني بدن وجود نداشته باشد، سيستم ايمني کسل مي‌شود و شروع به مبارزه با مهاجم‌هاي خوش‌خيم مانند موي حيوانات خانگي و گرده‌ها مي‌کند. خاک محيطي را در بدن ايجاد مي‌کند و در اين محيط سيستم ايمني بايد تصميم بگيرد، مبارزه با کدام عوامل خارجي در اولويت است. بدن کودک شما ياد مي‌گيرد خاک و چيزهاي درون آن ارزش به راه افتادن لشکر سيستم ايمني را ندارد.

در واقع کودکاني که در مزرعه بزرگ ‌شده‌اند يا از سنين بسيار پايين به مهدکودک فرستاده شد‌‌ه‌اند، ميزان‌هاي کمتري از آلرژي‌ها را نشان مي‌دهند.
پژوهشي در دانشگاه کورنل نشان داد خاک در روده مانند يک سد عمل مي‌کند و از ورود باکتري‌ها و ويروس‌ها جلوگيري مي‌کند. همچنين باعث افزايش جذب مواد‌غذايي مي‌شود که در اوايل بارداري و سال‌هاي رشد کودک،‌ اهميت زيادي دارد.

بررسي ديگري به‌وسيله دانشمندان دانشگاه جانزهاپکينز نشان داد کودکان زير يک سالي که در معرض چيزهايي حتي کثيف‌تر از خاک (مانند موي جوندگان و حيوانات خانگي،‌ ترکيبات حساسيت‌زاي حاصل از سوسک حمام و ساير باکتري‌ها) هستند، به احتمال کمتري به آسم و آلرژي‌ها مبتلا مي‌شوند.
پس به کودکتان اجازه دهيد خاک بازي کند و حتي خاک بخورد. اما حواستان باشد: اگر باغچه خود را با حشره‌کش‌ها يا مواد شيميايي ديگر سم پاشي کرده‌ايد،‌ مسلما نمي‌خواهيد کودکتان آن را بخورد.
سپید

مطالعه‌اي که در آن باکتري‌هاي موجود در بدن افراد يک قبيله آمازون که در شرايط کاملا ايزوله از جهان پيرامون خود زندگي مي‌کردند و مقايسه آنها با گونه‌هاي انسان‌هاي ديگر، نشان داده که انسان مدرن در طي سال‌ها، باکتري‌هاي مفيد بدنش را از دست داده است.
باکتري‌هاي مفيد در بدن انسان سيستم ايمني را تقويت مي‌کنند و باعث عملکرد بهتر سيستم گوارش مي‌شوند، اما رژيم‌هاي غذايي جديد که اغلب همراه با فست‌فودها و اسنک‌ها است و استفاده بي‌رويه از آنتي‌بيوتيک‌ها و مواد ضدعفوني‌کننده، باعث کاهش اين باکتري‌هاي مفيد در بدن تمام انسان‌ها شده است. در اين مطالعه نمونه باکتري‌هاي پوست، دهان و دستگاه گوارش مردم قبيله ساکن در جنگل‌هاي آمازون با نمونه مردمي از 4 کشور مختلف مورد بررسي قرار گرفت. حالا محققان مي‌گويند که نمونه باکتري‌هاي موجود در بدن اين بوميان آمازوني از تمام نمونه‌هاي انساني ثبت شده بيشتر است. نکته جالب ديگر هم اينکه در بدن اين بوميان نمونه‌هايي از باکتري‌هايي پيدا شد که در جمعيت انساني امروز جهان مقاوم به آنتي‌بيوتيک هستند، اما نمونه‌هاي آنها در مقابل آنتي‌بيوتيک مقاوم نبود.
يکي از محققان و استاد دانشگاه لانگون در نيويورک مي‌گويد: «اين مطالعه نشان مي‌دهد که بدن انسان‌هاي اوليه تعداد بيشتر و تنوع بيشتري از ميکروب‌ها در خود داشته که وظايف بيشتري هم انجام مي‌داده‌اند، اما تغييرات زندگي انسان، مثل غذاهاي فراوري شده و آنتي‌بيوتيک‌ها باعث نابودي بسياري از آنها شده است.»
برخي محققان معتقدند که کاهش گونه‌هاي باکتري‌هاي بي‌خطر و سوش‌هاي نرمال ميکروبي انسان، باعث افزايش بيماري‌هاي ايمنولوژيک و متابوليکي مثل آسم، آلرژي‌هاي مختلف، ديابت و چاقي شده است. براي همين اين افراد اين گروه از بيماري‌هاي را بيماري‌هاي مدرن مي‌نامند. جالب اين‌جا است که افراد قبيله آمازوني دو برابر يک ساکن نيويورک و 30درصد بيشتر از يک قبيله نشين ساکن صحراي آفريقا باکتري در بدنش داشت. اسکار نويا، متخصص بيماري‌هاي منطقه‌اي در ونزوئلا مي‌گويد: «يافتن اين قبيله کاملا بدوي که بدون هيچ تماسي با جهان بيرون زندگي مي‌کردند، فرصتي بي‌نظير براي تحقيق و پژوهش در اختيار دانشمندان گذاشته است.»

محققان دانشگاه هاروارد با انجام مطالعه‌اي به اين نتيجه رسيدند که مي‌توان از ميکروب‌هاي افراد به عنوان اثر انگشت استفاده کرد. درواقع، نتايج اين مطالعه نشان داده جوامع ميکروبي هر فرد با ديگر افراد متفاوت بوده و تنها مختص به همان فرد است. پروژه ميکروبيوم انسان (Human Microbiome Project) نام طرحي است که توسط موسسه ملي بهداشت آمريکا و با هدف شناسايي و تحليل تمام گونه‌هاي ميکروارگانيسم موجود در بدن انسان و بررسي وضعيت آن در شرايط مختلف، به‌خصوص بيماري‌ها آغاز شده است. هدف موسسات حامي اين پروژه تهيه يک نقشه ژنتيکي ميکروارگانيسم‌‌هاي بدن مشابه پروژه ژنوم انسان است. با تهيه اين نقشه پزشکان قادر خواهند بود، نقش ژن‌هاي ميکروبي و کنش‌‌هاي آن را با سلول‌هاي بدن در قبل و طول و بعد از بيماري‌ها بهتر بررسي کنند. اين پروژه در بخش‌هاي پرجمعيت ميکروبي بدن شامل پوست، دستگاه گوارش تحتاني، دهان و واژن تمرکز مي‌کند.

تحقیقات جدید محققان دانشگاه آرهوس نشان داده که ممکن است سرمنشا آغاز بیماری پارکینسون، یک باکتری دستگاه گوارش باشد که از طریق عصب‌های واگ به مغز منتقل می‌شود.
محققان در این بررسی، عصب واگ درون معده 15 هزار نفر را مورد مطالعه قرار دادند. این عصب در برخی از این بیماران قطع شده بود. قطع عصب واگ بین سالهای 1970-1995 روشی رایج برای درمان زخم مقاوم به درمان بود.
اگر شروع پارکینسون از درون روده باشد پس بیمارانی که عصب واگ آنها قطع شده باید از ابتلا به این بیماری محافظت شده باشند.

این پژوهش شواهد محکمی از آغاز پارکینسون در روده و انتقال آن به مغز از طریق عصب واگ را ارائه کرده است. همچنین محققان دریافتند بسیاری از این بیماران پیش از تشخیص پارکینسون از ناراحتی‌های روده رنج می‌بردند.
فرضیات پیشین درباره ارتباط بین پارکینسون و عصب واگ در مطالعات حیوانی مطرح شده بود. اگرچه تحقیق حاضر اولین و بزرگترین مطالعه‌ایست که این فرضیه را روی انسان‌ها مورد آزمایش قرار داده است.
به گفته محققان، با شناسایی ارتباط بین عصب واگ و گسترش بیماری پارکینسون باید تحقیقات در زمینه بررسی عوامل ایجاد این مشکل عصبی ادامه یابد. در این صورت می‌توان از گسترش این بیماری جلوگیری کرد که دستیابی به آن موفقیت بزرگی در علم پزشکی محسوب می‌شود.
ایسنا

Helminthic therapy یا کرم درمانی، روشی درمانی برای درمان بیماری های اتوایمیون مانند مولتیپل اسکلروزیس (MS) و برخی دیگر از ناهنجاریهای سیستم ایمنی می باشد. اساس این روش درمان فرد با تلقیح برخی از کرمهای انگلی روده می باشد. سه نوع از کرم هایی که در حال حاضر به عنوان یک درمان احتمالی برای بیماری های اتوایمیون مطرح هستند عبارتند از: (Necator americanus)، تخم (Trichuris suis) و تخم ( Trichuris trichiura).
اگزما، مولتیپل اسکلروزیس، بیماری روده التهابی (IBD)، بیماری کرون و کولیت اولسراتیو از جمله بیماری هایی هستند که هدف این نوع از درمان قرار گرفته اند.
عفونت های انگلی و بیماری های اتوایمیون:
بیماری های اتوایمیون گروهی از بیماری ها هستند که در آنها سیستم ایمنی بدن در مقابل خود واکنش داده و در نتیجه عوارض بسیاری را برای فرد بسته به ارگان تحت تاثیر ایجاد می نماید. دلایل ایجاد این بیماری ها متنوع بوده و متاثر از دلایل مختلف ژنتیک، اپی ژنتیک و محیطی می باشد. ولی از آنجاییکه زمینه ژنتیکی در همه دوره های زمانی وجود داشته و با توجه به اینکه میزان بروز بیماری های اتوایمیون از جمله MS در حال حاضر و در کشورهای صنعتی در حال افزایش می باشد بنابراین نقش عواملی غیر از زمینه ژنتیکی در بروز و ایجاد این بیماری ها مطرح می شود. یکی از این عوامل که مورد توجه قرار گرفته است کاهش میزان تماس با عواملی مانند باکتریها و انگل ها در این جوامع می باشد، که در جهت تایید فرضیه بهداشت (Hygien hypothesis) است.
اگرچه مکانیسم دقیق بروز بیماری های اتوایمون هنوز به طور کامل شناخته شده نیست ولی اغلب بیماری های اتوایمیون وابسته به پاسخ های سیستم ایمنی با واسطه سلولهای Th1 می باشند. با توجه به این مساله می توان اینگونه مطرح نمود که در صورت نقش عفونت های انگلی در کاهش بروز و شیوع بیماریهای خودایمنی، این امر ناشی از تحریک سیستم ایمنی در جهت ایجاد پاسخ های Th2 توسط کرمهای انگلی و در نتیجه عدم تمایل پاسخ به سمت Th1 و Th17 می باشد. در مطالعه انجام شده توسط Correal و همکارانش دیده شده است که آلوده نمودن بیماران مبتلا به MS با انگلی به نام هیمنولیپیس نانا (H.nana) باعث کاهش علائم بیماری و کاهش پیشرفت بیماری شده است.
مطالعات بیشتر برای اثبات نقش این عوامل و استفاده های درمانی از آنها لازم می باشد.
bioscienceiran.ir

10 تا 20درصد مردم انگلستان به عفونتی به نام توكسوپلاسموز آلوده هستند. این عفونت به وسیله تك‏ یاخته‏ توكسوپلاسما (Toxoplasma gondii) ایجاد می‌شود.
به‌تازگی یك گروه پژوهشی، در تحقیقی متوجه شده كه ابتلا به این عفونت می‌تواند میزان تولید دوپامین بدن را تحت‏ تاثیر قرار دهد. یافته آنها ثابت می‌كند كه ابتلا به این انگل در پستانداران، می‌تواند مقدار دوپامین بدن آنها را تغییر بدهد. دوپامین یك میانجی عصبی بسیار مهم است كه ترشح زیاد یا كم آن در اختلالات روانپزشكی مثل شیزوفرنی (روان‌گسیختگی)، بیش‌فعالی و پاركینسون نقش دارد. دوپامین مراكز لذت و پاداش مغز را تحت تاثیر قرار می‌دهد و باعث پاسخ احساسی ناشی از ترس هم می‌شود. پس این تحقیق نشان می‌دهد كه اختلالات روانی را در مناطقی كه این عفونت شیوع دارد، باید با نگرشی جدید درمان كرد.
این تحقیق، روی جوندگان انجام شده است. پژوهشگران متوجه شده‌اند كه چگونه یك عفونت خاص می‌تواند رفتار این جانداران را تغییر دهد. جالب‌ است كه این تغییر رفتار در راستای منافع این انگل‌ها هم صورت می‌گیرد چراكه موشی كه به توكسوپلاسموز مبتلا شده است، ترس ذاتی خود از گربه‌ها را از دست می‌دهد و به این ترتیب احتمال گرفتار شدن و خورده شدن موش افزایش می‌یابد.
به این ترتیب، انگل این شانس را پیدا می‌كند كه به میزبان اصلی خود برگردد و چرخه حیاتش تكمیل شود! موسسه پژوهشی استنلی و مركز پزشكی «دانهیل مدیكال تراست» پشتیبان این تحقیق بود و گروهی از دانشمندان دانشگاه لیدز آن را به انجام رسانده‌اند. این پژوهش تكمیل‌كننده تحقیق قبلی است كه نشان می‌داد ابتلا به توكسوپلاسما باعث كند شدن آنزیم‌های سازنده دوپامین در ژنوم جانداران می‌شود.
البته تاریخچه شك به رابطه توكسوپلاسموز با اختلالات روانی به سال ۱۹۵۳ برمی‌گردد و از آن زمان، تحقیقات بسیاری نوعی رابطه بین این دو را نشان می‌داد ولی تا زمان انجام این تحقیق تازه، دانشمندان نتوانسته بودند نشان دهند كه توكسوپلاسما از طریق افزایش تولید دوپامین است كه اثر خود را اعمال می‌كند.
انسان‌ها، میزبان‌های تصادفی توكسوپلاسما هستند. علایم این بیماری در انسان‌ها به صورت‌های مختلف بروز می‌كند. توكسوپلاسموز حاد می‌تواند به صورت تب، علایم شبیه آنفلوانزا، دردهای عضلانی و بزرگ شدن غدد لنفاوی (لنفادنوپاتی) بروز كند. بزرگ شدن غدد لنفاوی متعاقب این عفونت ممكن است ماه‌ها طول بكشد. البته ابتلا به عفونت در 50 تا 70درصد موارد ممكن است كاملا بدون علامت باشد. ابتلا به این عفونت در خانم‌های حامله (به‌خصوص در سه ماه اول) اثرات متعددی روی جنین می‌گذارد كه به صورت میكروسفالی (كوچكی سر)، عقب‌ماندگی ذهنی، هیدروسفالی و ناهنجاری‌های چشمی هستند. توكسوپلاسما می‌تواند چشم را هم درگیر كند. بیمار‌انی كه توكسوپلاسمای چشمی دارند، با مشكل تاری دید مراجعه می‌كنند و معاینه آنها، درگیری شبكیه را به صورت لكه‌های سفید و زرد پنبه‌مانند در شبكیه نشان می‌دهد. اما توكسوپلاسما همان‌طور كه گفته می‌شود، می‌تواند مغز را هم درگیر كند.
كیست این تك‌یاخته در هر جایی از مغز از ساقه مغز و هیپوفیز گرفته تا عقده‌های قاعده‌ای می‌تواند بنشیند. دانشمندان طی سال‌ها متوجه شده‌اند كه بین عفونت مزمن و مخفی بیماری (مرحله latent) با پاره‌ای از تغییرات رفتاری ارتباطی وجود دارد. مثلا برخی از تحقیقات نشان داده‌اند كه توكسوپلاسموز باعث كاهش اشتیاق برای یافتن چیزهای تازه و تاخیر در واكنش می‌شود. حتی بر اساس یك تحقیق افراد مبتلا، دو و نیم برابر بیشتر نسبت به افراد غیرمبتلا تصادف می‌كنند!
البته باید در تفسیر این یافته تامل كرد چراكه ممكن است افرادی كه شانس بیشتری برای ابتلا به این بیماری دارند از لحاظ اجتماعی و فرهنگی همان افرادی هستند كه در رانندگی بی‌مبالات‌ترند. پژوهش در مورد تغییرات رفتاری متعاقب توكسوپلاسموز كار ساده‌ای نیست، چرا كه باید با دقت دو گروه شاهد غیرمبتلا و گروه مبتلا به این بیماری را تحت نظر قرار داد و سپس تغییر رفتار گروه مبتلا را با گروه شاهد مقایسه كرد.
به علاوه بررسی تغییرات رفتاری، چون نسبتا كمتر عینی است، كار دشواری به حساب می‌آید. اما با وجود این دشواری، برخی از تغییرات رفتاری مثل بی‌توجه شدن به قوانین و افزایش حس حسادت در مردان مبتلا و برعكس این حالت، رفتار گرم‌تر و دوستانه‌تر در زنان مبتلا، متعاقب ابتلا به توكسوپلاسموز نشان داده شده است.
تصور نكنید توكسوپلاسموز بیماری شایعی نیست. با بررسی پادتن‌ها یا آنتی‌بادی‌های ضد این تك‏یاخته در خون افراد مشخص شده است در دنیا ۳۰ تا ۶۵ درصد افراد مبتلا هستند. البته درصد ابتلا از كشوری به كشور دیگر متغیر است.
مثلا در فرانسه ۸۸ درصد افراد، در آلمان، هلند و برزیل ۶۸ تا ۸۰ درصد و در كره تنها 3/4 درصد افراد مبتلا هستند. البته این موضوع را باید با دقت تفسیر كنید و مواظب باشید كه از روی اشتباه هر تغییر رفتاری را به این عفونت منتسب نكنید یا تصور نكنید كه سرانجام هر عفونتی با این تك‌یاخته، اختلال روانی و رفتاری است! تغییرات رفتاری ناشی از توكسوپلاسموز دستمایه ساخت و نوشتن تعدادی رمان و فیلم و سریال هم شده است. مثلا یكی از قسمت‌های فصل اول سریال House M. D، در مورد این بیماری است.
تبیان

پزشکان دانشگاه مک‌مستر کانادا در بررسی‌های جدید خود دریافتند که باکتری‌های روده نقش مهمی در بروز افسردگی و اضطراب بازی می‌کنند.
این بررسی اولین مطالعه‌ای است که به تحقیق روی نقش باکتری‌های روده‌ای در تغییر رفتار فرد پرداخته است. به گفته «پرمیسل برسیک»، نویسنده ارشد این مطالعه در بررسی‌های آزمایشگاهی روی موش‌ها مشاهده شد که این باکتری‌ها نقش مهمی در بروز رفتارهای ناهنجار و غیرطبیعی بازی می‌کند.
برسیک همچنین افزود: این نقش تنها به باکتری‌ها برنمی‌گردد بلکه رابطه دوسویه‌ای بین استرس در موش‌های آزمایشگاهی و «میکروبیوتا»ی بدن آنهاست. «میکروبیوتا» معرف مجموعه‌ای از گونه‌های میکروارگانیسم است که در اعضای مختلفی که با محیط خارج از بدن ارتباط دارند از جمله در سطوح و لایه‌های عمقی پوست، دهان، ریه و روده زندگی می‌کنند. پیش از این مشخص شده بود باکتری‌های روده‌ای بر نوع رفتار تاثیر می‌گذارد اما بیشتر مطالعات پیشین روی موش‌های سالم و طبیعی انجام گرفته بود.

در این مطالعه پزشکان موش‌ها را در دوران اولیه زندگی‌شان در معرض استرس قرار دادند و آنها را روزانه به مدت سه ساعت از مادرانشان جدا کرده و مجدد پیش مادرهایشان بازمی‌گرداندند. این تیم تخصصی مشاهده کردند موش‌هایی با میکروبیوتای پیچیده که از مادر خود جدا شده بودند، رفتارهای شبه افسرده و مضطرب از خود بروز می‌دادند و سطح هورمون استرس کورتیکوسترون آنها غیرمعمول بوده است. همچنین به دلیل وجود پیام‌رسان‌های عصبی مشخص شد معده آنها دچار نارسایی است.
به گزارش ساینس دیلی، همچنین متخصصان، این آزمایش را در شرایط فقدان باکتری انجام داده و مشاهده کردند در موش‌هایی که از مادرانشان جدا شده‌اند سطح هورمون استرس تغییر کرده و دچار نارسایی معده شده‌اند اما هیچ علامتی از افسردگی و اضطراب در آنها وجود نداشته است.
ایسنا

چند سال قبل يک گروه از محققان اروپايي نوعي از باکتري‌ها را در روده افراد يافتند که به سه دسته تقسيم‌بندي مي‌شوند. آنان فرض را بر اين گذاشتند که نوع اين باکتري‌ها به گروه خوني افراد بستگي دارند، اما اين ادعا را ثابت نکردند.
پس از آن يک گروه مجزا در کشور فنلاند ارتباط بين گروه‌هاي خوني و نوع باکتري‌هاي روده افراد را کشف کردند. نتايج اين تحقيق مي‌تواند بسيار موثر باشد. تصور کنيد که پزشک شما بداند باتوجه به گروه خوني که شما داريد، چه نوع باکتري‌هايي بر عمل هضم شما تاثير مي‌گذارند، بنابراين مي‌تواند رژيم‌هاي غذايي و توصيه‌هاي درماني دقيق‌تري به شما بدهد.
البته محققاني که بر روي اين تحقيق کار مي‌کنند، مي‌گويند که هنوز خيلي زود است که بخواهند اين نتايج را اعلام کنند و به تحقيقات تکميلي نياز دارند.
سپید

بلکه میکروب های خاک خاصیت ضد افسردگی دارند و هیچگونه عوارض شیمیایی یا وابستگی دارویی هم ندارند. دانشمندان دریافته اند که خاک، اثرات قابل توجهی بروی سلامتی و خوشحالی انسان دارد.

میکروب های خاک و سلامتی انسان
در خاک یک داروی طبیعی ضد افسردگی داریم: Mycobacterium vaccae این میکروبی است که اخیرا دانشمندان متوجه شباهت آن با داروی فلوکستین که با تحریک سروتونین شما را خوشحال و ریلکس می کند شده اند. همچنین پژوهش ها نشان داده اند تماس با این میکروب نتایح بسیار خوبی بر روی سلامتی و کاهش استرس بیماران سرطانی داشته است.
سروتونین ارتباط مستقیمی با افسردگی، استرس و بیماری های وسواسی و دوقطبی دارد و این میکروب که در خاک زندگی می کند دارای توانایی تحریک کننده سروتونین است بدون اینکه هیچ عوارضی برای بدن داشته باشد. این خیلی راحت در دسترس شماست کافیست که در خاک بازی کنید یا باغبانی کنید.

چگونه کثیفی خاک می تواند شما را خوشحال کند؟
غالب باغبان ها می گویند که مزرعه و باغ آنها جای بسیار آرامبخشی است و کار باغبانی باعث کاهش استرس و احساس شادمانی آنها می شود. در حقیقت به واسطه این میکروب هاست که این احساس خوب به وجود می آید.
میکروب های ضد افسردگی در خاک، سطح سیتوکنین را در خون افزایش داده که این حالت سبب افزایش سروتونین در خون می شود. کمبود این ماده در بدن است که سبب افسردگی وبیماری های روحی و ذهنی می شود. این باکتری بر روی موش آزمایشگاهی به صورت تزریقی و خوراکی تست شده است و مشخص شده است که سبب کاهش استرس و افزایش تمرکز در آنها شده است. باغبان ها و کشاورزان از طریق تنفس این باکتری را وارد جریان خون خود می کنند و از این طریق از نتایج آن بهره مند می شوند.
مشخص شده است که نتایج آن تا سه هفته در بدن می ماند. اگر می خواهید حال خوبی داشته باشید و از استرس و فشارهای زندگی نجات پیدا کنید خاکبازی فراموش نشود.
دانشمندان دریافته اند از این میکروب می توان در درمان بیماری هایی نظیر ارترویید و بیماری کرون Crohn’s disease (بیماریست که ازآن طریق سیستم گوارشی دچار التهاب می شود که بیشتر روده بزرگ را درگیر میکند اسهال ودرد و خون ریزی از علايم آن می باشد) می تواند نتیجه بخش باشد.
http://www.thinkingacademy.org/fa/%DA%A ... DA%A9.html
http://www.gardeningknowhow.com/garden- ... s-soil.htm

محققان گرد و غبار هزار خانه‌ی مختلف را جمع‌آوری و روی آن‌ها تحقیق کرده‌اند. آن‌ها می‌گویند که به‌طور میانگین در هر خانه 2 هزار نوع قارچ و 7 هزار نوع باکتری وجود دارد.
بر اساس تحقیقات جدید انجام شده، گرد و غباری که در تمام خانه‌ها پیدا می‌شود، حاوی بیش از 9 هزار نوع میکروب است.
نوع باکتری‌ها و قارچ‌هایی که در خانه‌های مختلف پیدا می‌شود، به محل قرار گرفتن خانه و این موضوع که آیا حیوان در این خانه زندگی می‌کند یا نه مربوط می‌شود.
«دکتر نوآ فیرر» ، مختصص بوم‌شناسی و زیست‌شناسی تکاملی، این تحقیقات جدید را انجام داده است. او در این باره می‌گوید: "از این موضوع که میکروب‌ها در خانه‌های‌مان زندگی می‌کنند خبر داشتیم، اما حالا تصمیم گرفته‌ایم انواع مختلف آن‌ها را بررسی کنیم."
برای انجام این تحقیقات، بیش از 1200 خانه به صورت داوطلبانه گرد و غبارهای‌شان را برای آزمایش ارسال کرده بودند. محققان به آن‌ها گفته بودند که غبار بالای درها را جمع کنند، چون این منطقه کمتر تمیز می‌شود.
پس از بررسی غبارها، محققان به این نتیجه رسیدند که به طور میانگین هر خانه بیش از 2000 نوع مختلف از قارچ را در خود جای داده است.
«فیرر» در این باره می‌گوید: "بیشتر قارچ‌هایی که می‌بینیم از بیرون خانه وارد شده‌اند. آن‌ها روی لباس‌ها یا از پنجره‌ها و درها وارد می‌شوند. برای همین بهترین راه برای تشخیص این موضوع که چه قارچ‌هایی در خانه است، بررسی منطقه‌ای است که خانه در آن قرار دارد."
به‌طور میانگین هم در هر خانه 7000 نوع باکتری مختلف وجود دارد. با این حال، باکتری‌ها به افرادی که در خانه زندگی می‌کنند ربط دارند. فیرر می‌گوید: "باکتری‌هایی پیدا کردیم که فقط در خانه‌هایی که در آن زن‌ها یا مردها زندگی می‌کردند پیدا می‌شود. باکتری‌ها روی بدن زن‌ها و مردها متفاوت است. آوردن سگ یا گربه هم به خانه روی تعداد باکتری‌هایی که پیدا می‌شوند تاثیر دارد."
این تحقیقات در ایالات متحده انجام شده است، اما دکتر فیرر می‌گوید که در دیگر مناطق دنیا هم صادق است.

- دیجی کالا