انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

فارس: یک فوق تخصص گوارش گفت: حدود ۷ میلیون نفر در کشور به سندروم روده تحریک پذیر مبتلا هستند اغلب افرادی که برای سندرم روده تحریک پذیر دارند مراجعه می کنند در زندگی نگرانی، اضطراب و افسردگی دارند.

فرهاد واحدی در مورد سندرم روده تحریک پذیر و علائم آن خاطرنشان کرد: سندرم روده تحریک پذیر بیماری نیست بلکه مجموعه‌ای از علائم است که بیشتر در زنان و سنین پایین دیده می‌شود و تقریباً 10 درصد جمعیت کشور با این سندرم درگیرند.

واحدی تغییر شکل و نحوه دفع مدفوع، نفخ و درد شکم را از جمله علائم سندرم روده تحریک پذیر(IBS) عنوان کرد و گفت: همه اینها در حالی است که وقتی معاینات و کارهای تشخیصی انجام می شود هیچ یک از اعضای گوارشی فرد علائم مشخصه‌ای مانند عفونت یا زخم نداشته و سالم است.

عضو هیئت علمی علوم پزشکی تهران معاینه کامل بیمار و گرفتن شرح حال کامل وی را در تشخیص سندرم روده تحریک پذیر مهم دانست و گفت: اینکه به بیمار اطمینان دهید که بیماری خاص گوارشی مانند سرطان ندارد 50 درصد درمان می‌شود اما نگرانی به این قضیه دامن می‌زند.

وی در پاسخ به اینکه گفته می‌شود استرس‌های تکان دهنده و شدید می‌تواند به یک مرتبه عامل ایجاد سندرم روده تحریک پذیر باشد گفت: تئوری‌های زیادی راجع به منشأ ایجاد این مشکل مطرح است ولی ژنتیک، میکروب‌های داخل روده و ارتباط بین مغز و میکروب های داخل روده در این امر دخیل هستند.

واحدی تاکید کرد: اغلب افرادی که از بیماری شکایت دارند دچار افسردگی یا اضطراب هستند و به مواد غذایی خاص مانند قند موجود در شیر و خامه حساسیت دارند که با خوردن این مواد بلافاصله نفخ می‌کنند.

این فوق تخصص گوارش استفاده از چای پررنگ، قهوه و نوشابه را برای این دسته افراد نامناسب دانست.
http://www.asriran.com/fa/news/214744

تغذیه از دیدگاه ابوعلی‌ سینا

با نگاهی به طب سنتی و تطبیق آن با علوم امروزی در می‌یابیم که حکمای پیشین با چه ظرافت، دقت و حساسیتی به مواردی که ما امروزه به عنوان اصول تغذیه صحیح آن‌ها را می‌شناسیم، اشاره نموده‌اند که این مسئله، مهر تأییدی بر دانش و فراست آن‌ها در سالیان دور است.

بوعلی‌ سینا
امروزه به کرات به اهمیت میانه‌روی در خوردن، مصرف وعده‌های کم حجم، اجتناب از پرخوری و ... در جوامع تغذیه‌ای اشاره می‌شود. ما نیز در این مقاله سعی نموده‌ایم چند مورد را با طب قدیم تطبیق داده و به مفهوم یکسان هر دو بیش از پیش نزدیک شویم.

اهمیت دریافت همه گروه‌های اصلی
در طب ابن‌سینا ذکر شده کسی که می‌خواهد بهداشت غذا را برای تن خود رعایت کند نباید غذاهای دارویی نظیر میوه و سبزی را غذای اصلی خود قرار دهد، زیرا غذاهای نرم‌کننده اگر به تنهایی مصرف شوند خون را می‌سوزانند. همچنین غذاهای غلیظ هم به تنهایی مضر هستند و تن و خون را سنگین می‌کنند.

بهترین غذاها برای تندرستی که باید در کنار غذاهای نرم‌کننده مثل میوه و سبزی مصرف شوند عبارتند از گوشت نرم (بره، بزغاله)، گندم، نوشیدنی خوشبوی گیاهی. ابوعلی سینا در بین میوه‌ها دو دسته را شبیه غذای اصلی دانسته که عبارتند از:

انجیر و انگور: به شرطی که کاملاً رسیده و شیرین باشند.

خرما: در سرزمین‌هایی که به خوردن آن عادت دارند.

اگر بر اثر غذا نبض به درشتی بزند و نفس کوتاه بیرون آید باید دانست که غذا از

حد اعتدال بیشتر شده است، زیرا اگر معده انباشته شود نفس کوتاه و پی‌درپی می‌آید. بر اثر بی‌نظمی تنفس، نیاز قلب به نبض بیشتر می‌شود و در نتیجه نبض درشت می‌زند و نیرو کم می‌شود

رعایت ترتیب غذا خوردن و اجتناب از روی هم‌خوری

برای جلو و عقب افتادن خوراک‌ها دستورات زیرا را باید به کار بست:

* کسی که غذای سخت و دیرهضم می‌خورد نباید به دنبال آن غذای زودهضم و رقیق بخورد، زیرا این غذای رقیق دنباله‌رو، پیش از غذای قبلی خود هضم می‌شود. غذای دیرهضم بالانشین می‌شود و راه داخل شدن بر آن بسته می‌شود و متعفن و تباه می‌شود و هر چه با او بیامیزد، تباه می‌شود.

* همچنین نباید وقتی انسان خوراک لغزنده‌ای می‌خورد که زود هضم می‌شود بلافاصله غذای نیرومند و سختی را با آن بخورد، زیرا غذای سخت با آن در معده می‌لغزد و خوب هضم نمی‌شود.

* همچنین نباید غذاهایی مانند ماهی و نظایر آن را بعد از ورزش خسته‌کننده میل کنیم، زیرا این غذا تباه می‌شود و خلط‌ها را تباه می‌کند.

* برای کسانی که معده سُست دارند و غذا را قبل از هضم بیرون می‌دهند رواست قبل از غذای عادی، غذای گیرنده‌ای بخورد.

* از کیفیت و وضع معده همواره باید مراقبت کرد. معده برخی اشخاص غذای لطیف و زودهضم را تباه می‌کند و غذای سخت و دیرهضم را هضم می‌کند. چنین کسانی را دارای معده آتشین می‌نامند. در عده دیگر معده درست برعکس حالت معده آتشین است.

* خو گرفتن به نوع غذا نیز اهمیت دارد. همچنین هر سرزمین ویژگی‌هایی از طبایع و مزاج‌ها دارد. شاید غذایی که به آن عادت شده است و تا اندازه‌ای زیان‌هایی هم در بر دارد بیشتر از غذای نشناخته مفید باشد.

* برای هر جسمی و مزاجی غذای ویژه‌ای ملایم است و اگر آن را تغییر دهیم دچار زیان می‌شود. برخی از خوراک‌های خوب و مطلوب برای بعضی از مردم مناسب نیست و باید از آن دوری جویند.

* کسانی که از غذاهای نامطلوب لذت می‌برند نباید خود را فریب دهند، زیرا این غذاها بر مرور ایام خلط‌های ناپسند و بیمار کننده در پی دارد. کسی که در بدنش خلط‌های بد وجود داشته باشد رواست غذاهای خوب زیاد بخورد.

اگر روزی بیش از اندازه غذا میل شود، باید فردا خود را گرسنه نگه داشت و در خوابگاهی معتدل خوابید، اگر خوابش نبرد باید زیاد پیاده‌روی کند، نرم راه برود،

از راه رفتن باز نایستد و پی در پی برود و استراحت نکند و کمی هم نوشیدنی خالص بخورد

* کسی که زیاد گوشت می‌خورد و در آسایش زندگی می‌کند باید خود را به رگ زدن (فصد و حجامت) عادت دهد. اگر مزاج چنین شخصی سردی است باید موادی که به هضم کمک می‌کنند مثل انواع هلیله‌ها را استعمال کند.

* گرد هم آمدن غذاهای گوناگون در معده بسیار بد است. به ویژه اگر مدت غذا خوردن طولانی باشد و غذایی که در تعقیب غذای اول می‌آید قبل از شروع به هضم آن به معده برسد، غذاها از نظر هضم هماهنگ نخواهند بود.

توجه به اشتها در خوردن و آشامیدن و پرهیز از پرخوری

* ابن‌سینا در کتب خود تأکید بسیاری بر لزوم اشتها در موقع خوردن غذا کرده و بیان نموده است اگر اشتهای پیدا شده مثل اشتهای افراد مست کاذب نباشد، نباید گرسنگی را ادامه داد و تأکید زیادی بر رعایت گرمی و سردی غذاها که بر اساس توان هر فرد باید باشد، نموده است.

* مضرترین نوع غذا خوردن آن است که قبل از هضم غذای قبلی، غذای دیگری بر آن وارد شود. بدترین کارها، انباشتن شکم و پرخوری است، به ویژه اگر غذا نامفید باشد. اگر پرخوری بر اثر غذاهای غلیظ باشد مفاصل و کلیه به درد می‌آیند و فرد به بیماری‌های نفس تنگی، برونشیت، نقرس، سخت شدن طحال و کبد و بیماری‌های بلغمی و سودایی مبتلا می‌شود، اما اگر پرخوری بر اثر مصرف بیش از حد خوراکی‌های لطیف باشد بیماری‌های تب شدید و ورم‌های آزاردهنده روی می‌کنند.

* در فصل زمستان نباید غذاهای کم تغذیه‌ای مصرف شود. بلکه غذاهای مغذی‌تر لازم است، ولی در تابستان برعکس غذای سبک مناسب است.

* هرگز نباید آن قدر غذا خورد که جایی در معده نباشد و باید قبل از سیر شدن دست از طعام کشید. این باقیمانده اشتها بعد از ساعتی خود به خود از بین می‌رود. در مسئله خوراک همیشه باید به مقداری عادت کرد.

* بدترین خوراک‌ها آن است که بر معده سنگینی کند و بدترین نوشیدنی‌ها آن است که بیش از اعتدال باشد و از معده بالا آید.

* اگر روزی بیش از اندازه غذا میل شود، باید فردا خود را گرسنه نگه داشت و در خوابگاهی معتدل خوابید، اگر خوابش نبرد باید زیاد پیاده‌روی کند، نرم راه برود، از راه رفتن باز نایستد و پی در پی برود و استراحت نکند و کمی هم نوشیدنی خالص بخورد.

* شخص تندرست باید آن قدر بخورد که احساس سنگینی نکند و شکمش به قرقر نیفتد و غذا از پایین به بالا نیاید و دلش به هم نخورد و کندذهن نشود و به بی‌خوابی دچار نشود.

* هر غذایی که طعمش دیر احساس شود، بد و هر قدر دیرچش‌تر باشد، بدتر است.

* اگر بر اثر غذا نبض به درشتی بزند و نفس کوتاه بیرون آید باید دانست که غذا از حد اعتدال بیشتر شده است، زیرا اگر معده انباشته شود نفس کوتاه و پی‌درپی می‌آید. بر اثر بی‌نظمی تنفس، نیاز قلب به نبض بیشتر می‌شود و در نتیجه نبض درشت می‌زند و نیرو کم می‌شود.

* اگر گرمی بدن کسی بر اثر غذا شدت یابد نباید غذای مورد نیاز خود را یکباره فرو دهد، بلکه کم‌کم و به تدریج غذا بخورد. کسی که نمی‌تواند غذای مورد احتیاج خود را در یک وعده هضم کند باید دفعات غذا خوردن را افزایش و مقدار غذا را کاهش دهد.

غذای اشخاص سودایی مزاج باید بسیار نم‌بخش و کمتر گرمی باشد، غذای صفرایی مزاجان باید نم‌بخش و خنک‌کننده باشد. کسی که خونش گرم مزاج است نیازمند خوراکی‌های سرد و کم‌تغذیه است. کسی که خونش بلغمی است باید خوراکش اندک، گرم و لطیف باشد.

طب سنتی
آداب خوردن و آشامیدن

* بهترین نوع غذای مطلوب غذایی است که شخص از آن بسیار لذت می‌برد، زیرا لذت‌بخشی خوراک به این معنی است که معده آن را به خوبی در برگرفته است و نیروی گیرنده آن را به خوبی پذیرفته است.

* غذای لذیذ در شرایطی خوب است که اندام‌های اصلی همه سالم باشند وگرنه لذت بردن دلیل بر خوبی نمی‌شود. غذایی که بسیار لذت‌بخش باشد اگر به مقدار زیاد تناول شود، زیان‌آور خواهد بود.

* شخص فربه‌اندام نباید وقتی تازه از حمام آمده است غذا بخورد، بلکه بعد از خروج از حمام و قبل از غذا خواب سبکی بکند.

* نباید در هنگام صرف غذا آب زیاد بنوشد. زیرا آب بین طعام و جرم معده جدایی می‌اندازد و آن را خاموش می‌کند. بلکه بهتر است آب نخورد تا خوراک به معده وارد شود. علامت ورود طعام به معده آن است که قسمت‌های بالای شکم سبک می‌شود.

* نوشیدن آب به شرطی که وسط غذا نباشد و به اندازه‌ای که برای خوراک مفید باشد روا است.

* کسانی که سرد مزاج و تر هستند بهتر است بعد از صرف غذا تشنگی را تحمل کنند و بخوابند، ولی تشنه ماندن بعد از غذا و خوابیدن بعد از طعام برای صفرائیان خوب نیست.

* کسانی که بیماری صفراوی دارند، اگر به مدت زیاد گرسنه بمانند زهره به معده راه می‌یابد و هر غذایی را که بعداً خورده می‌شود به تباهی می‌کشاند.

نباید در هنگام صرف غذا آب زیاد بنوشد. زیرا آب بین طعام و جرم معده جدایی می‌اندازد و آن را خاموش می‌کند. بلکه بهتر است آب نخورد تا خوراک به معده وارد شود

* کسی که معده‌اش تهی است، چنانچه غذای لطیف بخورد معده را سلامت نگه داشته است و اگر بلافاصله بعد از غذای لطیف، غذای غلیظ بخورد معده از آن متنفر است و آن را هضم نمی‌کند و تباه می‌شود. مگر اینکه بین این دو غذا فاصله‌ای داده شود و طعام غلیظ را اندک اندک وارد معده کند. در این صورت معده به وسیله غذای لطیف بند نمی‌آید.

* غذای زیاد حتی اگر در معده هضم شده باشد کمتر اتفاق می‌افتد که در رگ‌ها هم هضم شود و در آن‌ها نارس و خام می‌ماند و در نتیجه به آن‌ها کشیدگی می‌دهد و گاهی هم آن‌ها را می‌ترکاند و تنبلی و خمیازه برای بدن به ارمغان می‌آورد. در چنین حالتی باید شخص را با داروهای مسهل درمان کرد.

* کسی که به سنین پیری رسیده است باید بداند معده‌اش همان معده دوران جوانی نیست. اگر همان اندازه میل کند خوراکش هم به مواد زاید تبدیل می‌شود.

رعایت اعتدال در مصرف هر نوع ماده غذایی
جالینوس می‌گوید: خوراک‌ تر برای هیچ حالتی از حالات بدن مناسب نیست. انگار که ارزش هیچ دارد، نه ترش است نه شیرین، نه تلخ است نه تند، نه گیرنده است نه شور.

زیاده‌روی در مصرف غذاهای خشک اشتها را از بین می‌برد، رنگ را زشت می‌کند و مزاج را خشک می‌کند.

خوردن چربی زیاد، تنبلی می‌آورد و اشتها را از بین می‌برد.

زیاده‌روی در خوردن غذاهای سرد، سستی، تنبلی و پژمردگی می‌آورد.

زیاده‌روی در خوردن غذاهای ترش انسان را زود پیر می‌کند.

اگر غذاهای تند زیاد مصرف شوند به معده آسیب می‌رسد و غذاهای شور برای چشم خوب نیستند.
زیاده‌روی در خوردن غذاهای سرد، سستی، تنبلی و پژمردگی می‌آورد

غذای چرب اگر چه با مزاج دمساز باشد، هرگاه متعاقب آن خوراک ناپسند آید ناپسند می‌شود.

زیان‌هایی که از خوراک گرم روی دهد می‌توان با اسکنجبین دفع کرد و بهتر است همراه عسل باشد (مخلوط اسکنجبین و عسل).

اگر غذای سرد زیان‌آور باشد درمانش با آب انگبین و زیره است.

کسی که از مواد چرب ناراحت است چاره‌اش مواد گس مزه نظیر شاه بلوط، میوه درخت سدر، زالزالک یا داروهای تلخ نظیر زنجفیل و داروهای شورمزه و تندمزه مانند سیر و پیاز است.
کسی که بدنش به آسانی می‌گدازد باید غذایش تر و زودهضم باشد.

تبیان

ترتیب خوردن مواد غذایی در طب سنتی

امروزه علم تغذیه با مشخص شدن بسیاری از واکنش‌های بیوشیمیایی و نقش ترکیبات مختلف غذایی در بدن، توصیه‌هایی در مورد ترتیب خوردن مواد غذایی و عدم مصرف همزمان بعضی غذاها یا برعکس مصرف توأم دو ماده غذایی با هم می‌نماید.

طب سنتی

سبزیجات

طب سنتی عقیده دارد طبع انواع سبزی‌ها گرم است. پس مصرف سبزی به همراه غذا باعث گرمی معده شده و به هضم بهتر غذا کمک می‌کند.

امروزه به دلیل دسترسی بیشتر به سالاد مصرف آن شایع‌تر از سبزی است، ولی طبق قانون طب سنتی بهتر است سردی مواد سالاد (کاهو، خیار و گوجه‌فرنگی) با مواد گرمی نظیر نعناع، شوید، آویشن و بعضی عرقیات جبران شود، چون سرد شدن معده، هضم را کندتر می‌کند.


پنیر و گردو

دانشمندان دریافته‌اند نسبت مناسب کلسیم به فسفر نقش بسیار مهمی در جذب مناسب کلسیم و همچنین فسفر (که معمولاً کمبود آن در بدن به وجود می‌آید) دارد. بهترین نسبت برای بالغین 1 به دست آمده است از این ‌رو توصیه به مصرف همزمان (یا حداقل در طول 24 ساعت) از منابع کلسیم و فسفر می‌کنند مثلاً مصرف پنیر (منبع غنی کلسیم) باید با منبع غنی فسفر یعنی گردو همراه باشد تا به خوبی در بدن جذب شود.

طب سنتی عقیده دارد طبع انواع سبزی‌ها گرم است. پس مصرف سبزی به همراه

غذا باعث گرمی معده شده و به هضم بهتر غذا کمک می‌کند

جالب است بدانید طب سنتی در سالیان دور توصیه به مصرف این دو ماده غذایی با همدیگر نموده است و عقیده دارد که مصرف پنیر به تنهایی بلغم‌زا است و باعث رخوت و سستی در بدن می‌شود و بلغم زیاد باعث حواس پرتی و عدم تمرکز می‌شود و بهترین زمان مصرف پنیر را در وعده شام می‌داند. به شرطی که به همراه گردو یا سیاه‌دانه میل شود.


میوه و غذا

طب سنتی عقیده دارد مصرف میوه به همراه غذا باعث ایجاد اخلاط فاسد شده و منجر به تباه شدن معده می‌شود و تنها، خوردن دو میوه‌ی انار و زیتون را به همراه غذا مجاز می‌داند. حتی شیر را یک نوع غذا محسوب می‌کند که نباید به همراه میوه مصرف شود، مثلاً مخلوط شیر موز را کثیرالهضم می‌داند.


غذاهای فرآوری شده

طب سنتی عقیده دارد مصرف بسیاری از محصولات کارخانه‌ای نظیر سوسیس، کالباس، انواع سس‌ها، کلوچه‌ها و الویه و غذاهای آماده باعث بروز یبوست و ازدیاد سودا در بدن می‌شود. سودا بدترین طبع است که به سختی دفع می‌شود و تجمع آن در بدن همراه با شروع بسیاری از بیماری‌ها است. یبوست هم مادر بیماری‌ها محسوب شده و باعث بسیاری از مشکلات در افراد می‌شود. امروزه نیز توصیه همه کارشناسان تغذیه به محدود نمودن مصرف غذاهای فرآوری شده و استفاده کافی از مواد غذایی تازه و سالم در رژیم غذایی روزانه است.


غذای گوشتی

طب سنتی عقیده دارد مصرف ماست و دوغ به همراه غذای گوشتی باعث تولید بلغم شده و همچنین باعث فساد گوشت در معده و بروز لک و پیس در بدن می‌شود.

طب سنتی عقیده دارد مصرف بسیاری از محصولات کارخانه‌ای نظیر سوسیس، کالباس، انواع سس‌ها، کلوچه‌ها و الویه و غذاهای آماده باعث بروز یبوست

و ازدیاد سودا در بدن می‌شود

در علم امروز هم ثابت شده که مصرف ماست به همراه غذای گوشتی مانع جذب مناسب آهن از غذای گوشتی می‌شود و توصیه به مصرف غذای گوشتی به همراه ویتامین C برای جذب بهتر آهن آن می‌کنند.


مصلحات غذایی

طب سنتی توصیه اکید به مصرف مصلحات غذایی دارد که طبع بدن از اعتدال خارج نشود. می‌توان به عنوان نمونه مصرف دوغ با کاکوتی، خیار به همراه نعناع و گل سرخ، عدسی و باقلا با گلپر، گوشت به همراه سماق، ماست با زنیان، کاهو و سکنجبین، پنیر به همراه زیره یا سیاه‌دانه یا گردو، شیر با گلاب، ماهی با فلفل سیاه و گردو، چای سیاه با آب‌لیمو را نام برد. امروزه ثابت شده است که مصرف توأم سردی‌ها با هم باعث سنگینی معده شده و بهتر است مواد با دو طبع مخالف با هم خورده شوند تا هضم در معده راحت‌تر انجام گیرد.

غذا زیر ذره‌بین طب سنتی

در دیدگاه طب سنتی، غذا فقط ماده‌ای نیست که برای پر کردن معده خورده شود، بلکه به علت تأثیر جسمانی و روانی روی بدن انسان جایگاه ویژه‌ای دارد.

طب سنتی

در ادامه مقالات مربوط به طب سنتی، در این مطلب، به تقسیم بندی انواع غذاها از دیدگاه طب سنتی می‌پردازیم.


انتخاب غذا

در دیدگاه طب سنتی، غذا فقط ماده‌ای نیست که برای پر کردن معده خورده شود، بلکه به علت تأثیر جسمانی و روانی روی بدن انسان جایگاه ویژه‌ای دارد. محققان طب سنتی با در نظر گرفتن آیات قرآن مطالبی را درباره طعام بیان می‌کنند.

بسیاری از ما نمی‌دانیم چه می‌خوریم و به صرف ارزانی، در دسترس بودن و خوشمزگی غذا را مصرف می‌کنیم. از دیدگاه آنان مردم سه دسته هستند؛

* گروهی که تابع هوس خود بوده و حتی اگر مضرات ماده غذایی را بدانند باز از مصرف آن دست نمی‌کشند. بسیاری از جوانان غافل در جامعه ما از روی هوس چیزی می‌خورند و نمی‌دانند با مصرف آن ماده غذایی تا چه اندازه به جسم و روان خود صدمه می‌زنند.

* گروهی دیگر چوب جهل و ناآگاهی خود را درباره مصرف بعضی مواد غذایی می‌خورند. مثال آن غذاهایی است که برای زیباتر کردن سفره یا خوشمزگی به وفور استفاده می‌شود، در حالی که ارزش غذایی ندارند.

* در مقابل، دسته سوم معیار قرآنی را رعایت نموده و با افزایش اطلاعات تغذیه‌ای خود انتخاب‌های صحیح را انجام می‌دهند و به قولی به صدای بدن خود گوش می‌دهند و مواد ناسازگار با طبع خود را مصرف نمی‌کنند.


اقسام غذا از دیدگاه طب سنتی

غذاها اهمیت خاصی در حفظ سلامتی انسان دارند. از دیدگاه حکما، غذا علاوه بر اینکه انرژی لازم برای سوخت و ساز و ترمیم بافت‌ها را تأمین می‌کند، بر روی کل بدن اثرات مثبت و منفی از خود بر جای می‌گذارد و جسم و روان فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بنابراین دقت در انتخاب غذا برای تعادل مزاج اهمیت خاصی دارد.
مواد شور گرم و خشک هستند. نمک طعام مهم‌ترین شوری است و مصرف به اندازه آن بلغم را از بین می‌برد و باعث افزایش اشتها می‌شود

همچنان که در سوره عبس آمده است: «فلینظر الانسان الی طعامه»، انسان باید با دقت به غذای خود بنگرد، از این‌رو در طب سنتی غذاها به مواردی دسته‌بندی شده‌اند که اهم آن‌ها را به اختصار در ذیل آورده‌ایم و سپس جدول 18 گانه غذا را در ادامه مطلب مشاهده خواهید نمود.



لطیف: غذایی است که وقتی بدن روی آن اثر می‌کند، به سرعت هضم شده و مورد استفاده اندام‌ها قرار می‌گیرد و بدن آن را به سرعت آماده مصرف می‌کند. این دسته از غذاها برای افرادی که به تازگی از بیماری بهبود یافته‌اند یا افرادی که متفکر هستند و نمی‌خواهند مواد زائد در بدنشان تجمع یابد مناسب هستند، مثل زرده تخم‌مرغ عسلی.



کثیف: غذاهای درهم فشرده که بدن ما برای استفاده از این غذاها باید زحمت زیادی متحمل شود و مواد زائد آن‌ها هم زیاد است. این گروه غذاها برای افرادی که کار زیادی انجام می‌دهند یا ورزشکاران مناسب است، مثل گوشت گوساله.



معتدل: برای افراد با مزاج معتدل و فعالیت متوسط مناسب است.



صالح الکیموس: بعضی غذاها بعد از هضم به میزان متناسبی اخلاط (دم و بلغم، صفرا و سودا) از آن‌ها حاصل می‌شود و مزاج فرد را تغییر فاحش نمی‌دهند. در واقع کیموس خوب تولید می‌کنند.



فاسد الکیموس: غذاهایی که میزان کمی خون و یا میزان زیادی صفرا تولید می‌کنند که مزاج فرد را از حالت تعادل خارج می‌کنند و در صورت استفاده مکرر از آن‌ها بیماری پدید می‌آید مثل سوسیس، کالباس، قارچ، پنیر و کشک.



کثیرالغذا: این نوع غذاها مقادیر زیادی اخلاط و همچنین انرژی زیادی تولید می‌کنند و در صورت مصرف آن‌ها بدن تا زمان قابل توجهی سیر می‌شود.



قلیل الغذا: غذایی که انرژی کمی می‌دهد و بیشتر شکم پر کن است.


جدول اقسام هجده‌گانه غذا از دیدگاه طب سنتی:

لطیف صالح الکیموس کثیرالغذا مانند زرده تخم‌مرغ عسلی و گوشت کبک

لطیف صالح الکیموس قلیل الغذا مانند انار، سیب و کاهو

لطیف صالح الکیموس متوسط الغذا مانند نان گندم مرغوب

کثیف صالح الکیموس کثیرالغذا مانند تخم‌مرغ نیمرو

کثیف صالح الکیموس قلیل الغذا مانند پنیر تازه

کثیف صالح الکیموس متوسط الغذا مانند گوشت گوساله

معتدل صالح الکیموس کثیرالغذا مانند گوشت بره یکساله

معتدل صالح الکیموس قلیل الغذا مانند شلغم

معتدل صالح الکیموس متوسط الغذا مانند گوشت بچه شتر

لطیف فاسد الکیموس کثیرالغذا مانند جگر سفید

لطیف فاسد الکیموس قلیل الغذا مانند ترب و پیاز و هر چیز تند و تیز

لطیف فاسد الکیموس متوسط الغذا مانند نان فتیر تخمیر نشده

کثیف فاسد الکیموس کثیرالغذا مانند گوشت مانده

کثیف فاسد الکیموس قلیل الغذا مانند گوشت نمک سود شده

کثیف فاسد الکیموس متوسط الغذا مانند کلم

معتدل فاسد الکیموس کثیر الغذا مانند کلم سنگ

معتدل فاسد الکیموس قلیل الغذا مانند زردک

معتدل فاسد الکیموس متوسط الغذا مانند ماهی خشک کرده و دودی


مزه ها

خاصیت مزه‌ها

هر یک از مزه‌ها در طب سنتی، دارای مزاج خاصی هستند و افراد باید بر طبق مزاج خود به میزان متعادل مصرف کنند. خاصیت هر یک از 5 نوع مزه اصلی را به اختصار در ذیل آورده‌ایم:



ترش: مواد ترش مثل آب‌غوره، آب‌لیمو، سرکه و سماق بعد از ورود به بدن خشکی و سردی را افزایش می‌دهند و هر چه ترشی آن بیشتر باشد سردی و خشکی آن افزایش می‌یابد. افراط در استفاده از این مواد تأثیر منفی بر دستگاه تنفسی و عصبی داشته و سرفه را افزایش می‌دهد و به خصوص افراد سوداوی از مصرف آن‌ها صدمه می‌بینند.



تلخ: این مواد گرمی و خشکی بدن را افزایش می‌دهند، خون را رقیق نموده و شوینده و پاک‌کننده دستگاه گوارش از مواد زائد بلغمی هستند.



شیرین: مواد شیرین گرم و تر بوده و غذای مناسبی بعد از گوشت و نان هستند. البته منظور از شیرینی، مواد طبیعی است.
مواد بی‌مزه سرد و تر هستند و مصرف بیش از اندازه آن‌ها انرژی بدن و اعضا را کاهش می‌دهد

شور: مواد شور گرم و خشک هستند. نمک طعام مهم‌ترین شوری است و مصرف به اندازه آن بلغم را از بین می‌برد و باعث افزایش اشتها می‌شود.



تند: این مواد گرم و خشک هستند. مصرف گاه گاه آن برای افراد بلغمی مناسب است.



مواد بی‌مزه: مواد بی‌مزه سرد و تر هستند و مصرف بیش از اندازه آن‌ها انرژی بدن و اعضا را کاهش می‌دهد.

معرفی 5 چای مفید سنتی

در این مطلب سعی می‌کنیم به طرز تهیه‌ی چند نوع چای سنتی مفید اشاره نماییم که مناسب طبایع مختلف باشد.

چای سیاه به دلیل دارا بودن طبع گرم مناسب همه افراد نیست (چای سبز طبع سرد دارد) و در مصرف آن باید اعتدال رعایت شود، به خصوص انواع چای سیاه که به مواد معطر، آغشته هستند. از این‌رو در این مطلب سعی می‌کنیم به طرز تهیه‌ی چند نوع چای سنتی مفید اشاره نماییم که مناسب طبایع مختلف باشد.
آویشن

چای آویشن (طبیعت معتدل)

1 قاشق سوپ‌خوری آویشن را همراه با 2 لیوان آب سرد و کمی نبات در قوری بریزید. بعد از مخلوط کردن مواد روی حرارت، زمانی که جوش آمد، آن را روی کتری قرار دهید و بگذارید حدود 15 تا 20 دقیقه دم بکشد. سپس چای را میل کنید. هر چه چای بیشتر دم بکشد، بهتر است.

خواص: بالا بردن فشار خون، تقویت اعصاب، شستشو دهنده کلیه، ضد صفرا، ضد زکام، اشتهاآور و ضد غلظت خون.


چای بابونه (طبیعت معتدل)

1 قاشق سوپ‌خوری بابونه به همراه کمی نبات و دو لیوان آب سرد در قوری بریزید.

خواص: آرام‌بخش اعصاب، معده و روده و تقویت آن‌ها، ضد یبوست، مقوی اعصاب، اشتهاآور و ضد بلغم و صفرا.

چای سیاه به دلیل دارا بودن طبع گرم مناسب همه افراد نیست (چای سبز طبع

سرد دارد) و در مصرف آن باید اعتدال رعایت شود، به خصوص انواع چای سیاه

که به مواد معطر، آغشته هستند

چای زنجفیل (طبیعت گرم و خشک)

1 قاشق چای‌خوری زنجفیل کوبیده را همراه با دو لیوان آب سرد و کمی نبات در قوری بریزید.

خواص: بالا برنده فوری فشار خون، ضد ضعف اعصاب، تقویت حافظه، ضد بلغم و صفرا، خون ساز و ضد درد مفاصل.
دم کرده پونه


چای پونه

1 قاشق غذاخوری پونه را به همراه مقداری نبات در یک قوری (2 لیوان) آب سرد بریزید.

خاصیت: طبیعت معتدل و اندکی گرم، ضد اسهال و استفراغ، ضد نفخ معده، مقوی معده، خوشبوکننده دهان، آرام‌کننده روده‌ها، رفع ناراحتی ریوی و آسم، تنگی تنفس و ضد سرفه.


چای دارچین

چند تکه دارچین آسیاب نشده را به همراه مقداری نبات در یک قوری (2 لیوان) آب سرد بریزید.

خاصیت: طبع گرم و خشک، محرک اعصاب، شستشو دهنده کلیه، پا دردهای رطوبتی، اشتهاآور، ضد دلهره، ضد بوی دهان و تقویت کبد و معده.

انسان‌ها هزاران سال است که از برخی خواص گیاهان دارویی آگاهند و از آن‌ها برای درمان بیماری‌ها استفاده می‌برند. در این گالری تصویری نگاهی داریم به دنیای عجیب گیاهان دارویی که ۱۵ هزار نوع آن در خطر انقراض قرار دارند.

طب سنتی و مدرن

انسان‌ها هزاران سال است که از برخی خواص گیاهان دارویی آگاهند و از آن‌ها برای درمان بیماری‌ها استفاده می‌کنند. محققان سال‌هاست تلاش می‌کنند از خواص گیاهان دارویی در طب مدرن نیز استفاده کنند. در سال‌های گذشته متاسفانه براثر نابودی محیط زیست تقریبا ۱۵ هزار گونه گیاهان دارویی با خطر انقراض روبرو شده‌اند. تلاش‌هایی از سوی سازمان‌های حفاظت از محیط زیست برای نگهداری از این گنجینه طبیعی صورت گرفته است.

آلوئه ورا

تقریبا ۷۰ هزار نوع گیاه دارویی در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی از آن‌ها آلوئه ورا است که در حوزه دریای مدیترانه، خاورمیانه، آسیا و شمال آفریقا یافت می‌شود. نوع وحشی آن جزو گونه‌های حفاظت شده است. از برگ‌های آلوئه ورا برای ساختن کرم‌های بیماری‌های پوستی، سوختگی و آفتاب سوختگی استفاده می‌شود.

تنباکوی کوهی

تنباکوی کوهی در ارتفاعات اروپا، آسیا و آمریکا رشد می‌کند. تنباکوی کوهی جزء گونه‌های حفاظت شده است. از چای، پماد و روغن آن به عنوان دارو استفاده می‌شود. خواص تنباکوی کوهی برای ترمیم جراحات ماهیچه‌ای، کوفتگی و تقویت تنفس است. می‌گویند گوته، نویسنده مشهور آلمانی هنگامی که قلب‌اش درد می‌گرفت از چای تنباکوی کوهی برای تسکین استفاده می‌کرد.

کنگر، کنگر فرنگی (artichoke)

کنگر تنها استفاده غذایی ندارد، بلکه خواص دارویی آن از دیرهنگام نزد مصری‌ها و در رم باستان آشنا بوده است. خاصیت و قدرت واقعی کنگر اما در دهه‌۳۰ میلادی با کشف ماده ((Flavonid آشکار شد. کاشف آن (Albert von Szent-Gyِrgyi Nagyrapolt ) بود که بخاطر آن جایزه نوبل دریافت کرد. این ماده به ویتامین (P) معروف شد. از کنگر برای درمان بیماری‌های معده و روده استفاده می‌شود.

بولدو

بولدو درختی است به ارتفاع شش تا هشت متر که موطن اصلی آن در شیلی است. طمع آن بسیار تلخ است ولی برگ‌های این گیاه برای تقویت دستگاه هاضمه مفید است. باعث ترشح صفرا و دفع اوره می‌گردد و خواب آور است.

گزنه

گزنه تقریبا در سراسر جهان یافت می‌شود. لمس آن باعث احساس سوزش می‌شود، اما دارای خواص دارویی بسیار بالایی است. استعمال خارجی آن درموارد رماتیسم موفقیت آمیزبوده است. در مداوای پروستات و سنگ کلیه کاربرد دارد. این گیاه حاوی ماده‌ای به نام سکرتین است که بهترین عامل برای به کار انداختن غدد ترشحی هاضمه در معده، روده، کبد، لوزالمعده وکیسه صفرا است. خاصیت مهم دیگر آن کمک به ساخته شدن گلبول‌های سرخ است.

درخت جنسهیا جنسان (Ginseng)

ریشه درخت جنسهیا جنسان بیش از ۲ هزار سال است که در طب چینی کاربرد دارد. غربی‌ها در قرن بیستم با آن آشنا شدند. صادرات بی‌رویه آن، این گیاه را با خطر انقراض روبرو کرده است. چای جنسهیا جنسان برای تقویت سیستم ایمنی بدن و مقابله با خستگی، استرس و سرما‌خوردگی مفید است.

گوارانا (Guaran)

درختی است که در منطقه آمازون می‌روید. در نزد قبائل بومی آمازون کاربرد دارویی داشته است. اکنون در برزیل از گوارنا یک نوع نوشیدنی با طعم شیرین ساخته می‌شود. قرص و پودر آن نیز وجود دارد. میو‌ه‌های قرمز این درخت دارای کافیین است که برای ناراحتی‌های معده و روده کاربرد دارد.

زنجفیل یا زنجبیل

گیاهی خوراکی که در هند و شرق آسیا از آن بعنوان ادویه استفاده می‌شود و دارای خواص دارویی است. در ایران باستان این گیاه با نام ژنگویر نیز شناخته شده بود. زنجفیل آشتها آور است و برای مقابله با سرماخوردگی، گلودرد و حالت تهوع کاربرد دارد. این گیاه تاثیر آرامبخشی بر روی دستگاه گوارشی دارد.

بابونه

اقوام اروپایی بابونه را گیاهی مقدس می‌پنداشتند. بابونه اکنون در سراسر جهان دیده می‌شود. چای بابونه آرامبخش است. روغن آن به خصوص برای پوست‌های شکننده و حساس بسیار مفید است و مصارفی برای ناراحتی معده و روده نیز دارد. چای بابونه آرام‌بخش است.

قاصدک

قاصدک در سراسر نیم‌کره شمالی پراکنده است. قاصدک خواص بسیار زیادی دارد و از دیرباز برای درمان بیماری‌های کبدی وکسیه صفرا. بیماری‌های کلیوی و همچنین کاهش کلسترول، درمان رماتیسم و نقرس استفاده داشته است.

گل ساعت

گیاهی است که در نواحی استوایی آفریقا و آمریکا رشد می‌کند. میوه ترش و شیرین آن با نام ماراکویا شناخته شده است. گل ساعت برای مداوای افسردگی، تشنج و اضطراب و اختلال در خواب بکار برده می‌شود.

خزنه

در محدوده دریای مدیترانه رشد می‌کند و تنها کاربرد ادویه ندارد، بلکه از گذشته‌های دور مصارف دارویی نیز داشته است. خزنه جلوی عرق‌کردن بیش از حد را می‌گیرد و برای مداوای گلو درد و عفونت لثه بکار برده می‌شود. خزنه در رفع اختلالات دستگاه گوارشی نیز کمک می‌کند.

بهار نارنج

مهم ترین خاصیت دارویی بهار نارنج تأثیر آن روی سیستم عصبی بدن است. بهار نارنج آرامش‌بخش و ضدهیجانات دستگاه عصبی است و سردردهای میگرنی را كاهش می‌‌دهد. بهارنارنج در تقویت معده بسیار مؤثر است و تپش نامنظم قلب، تشویش و اضطراب را از بین می‌برد. بهار نارنج اشتها آور و ضد سرفه است و مشکل کم‌خوابی را نیز برطرف می‌کند.

نام کتاب : سرطان بیضه
نویسنده : مرتضی مدنی نژاد
ناشر : پارس بوک
زبان کتاب : پارسی
تعداد صفحه : ۲۳
قالب کتاب : PDF
حجم فایل : ۵,۲۳۰ کیلوبایت
توضیحات : سرطان بیضه شایع ترین بیماری مردان بین مردان بیست تا چهل ساله است. سرطان بیضه هنگامی توسعه و رشد می یابد که سلول های جرمی که درون بیضه هاست منقسم شوند و بگونه ای غیر عادی بالغ گردند. تمام سرطان های بیضه را میتوان درمان کرد و چنانچه بموقع کشف شوند بیش از نود درصد آنها را میتوان درمان نمود بقسمی که بیمار کاملا شفا می یابد. این کتاب مفید منبع کاملی برای نحوه تشخیص و درمان سرطان بیضه میباشد و میتوان راهنمایی های ارشمندی را در آن یافت.

استفاده تزئييني از طلا و نقره براي درمان برخي بيماريهاي جسمي و رواني موثر است.

بر اساس نتايج تحقيقات اين دانشمندان ، طلا، روند فعاليت ارگانيسم بدن انسان را تسريع كرده و نقره، بر عكس آرام‌بخش است.

به نوشته روزنامه روسي “وزگلياد” طلا مي‌تواند به رفع بيماريهاي قلبي كمك كرده و فشار خون را پايين بياورد و نقره فشار خون را بالا مي‌برد.

به همين دليل است كه در طب سوزني شرق، براي بخش‌هاي مختلف بدن از سوزن هاي طلايي و نقره‌اي استفاده مي‌شود .

دانشمندان بلاروس توصيه كردند افراد داراي زخم معده و يا بيماريهاي ديگر معده، از طلا استفاده كنند و اشخاصي كه عصبانيت و تند خويي دارند، نقره بكار ببرند.

همچنين سياه شدن حلقه طلا برروي انگشت دست مي‌تواند نشانه بيماري صاحب آن باشد.

پزشكان استفاده آلياژ مركب از طلا و نقره را توصيه نمي‌كنند و به استفاده مجزاي آنهااعتقاد دارند.

همچنين استفاده طلا براي مردان بعلت تشعشعات طلا مضر بوده و براي زنان سودمند است و دين اسلام استفاده از طلا را براي مردان اشكال دار ميداند



استفاده طلا برای مردان :پژوهش هاي علمي از مضر بودن طلا براي سلامتي مردان خبر مي دهند.

پژوهش هاي علمي پزشكي نشان مي دهد، طلا بر گلبول هاي بدن مردان تأثير مي گذارد، درحالي كه بر گلبول هاي زنان تأثيري نمي گذارد.

و اين امر به دليل وجود لايه چربي ميان پوست و گوشت زنان اتفاق مي افتد، اين لايه مانع تأثير اشعه هاي عنصر طلا بر روي گلبول هاي قرمزخون مي شود.

پژوهش هاي فراوان علمي ديگر نشان مي دهد كه اشعه هاي طلا نقش منفي بر روي هورمون هاي جنسي مردان دارد درحالي كه اشعه هاي عنصر «نقره» بر مردان و زنان چنين تأثيري ندارد.
رسول اكرم(ص) قرن ها پيش درباره اين موضوع فرمودند: طلا براي مردان امتم حرام و براي زنان امتم حلال است؛ اين مطلب ميزان اهميت و فايده احكام اسلامي را ثابت مي كند.