انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

خيلي زياده ، به كبد فشار زيادي مياد. خطرناكه.
هفته اي 50000 مصرف كنيد. اگر از دكتر بپرسيد البته بهتره.

براساس نتایج مطالعه جدیدی که در BMJ Ope- Gastroenterology منتشر شده، بسیاری از افراد با سندرم روده تحریک‌پذیر و کمبود ویتامین D زندگی می‌کنند.
سندرم روده تحریک‌پذیر، اختلالی است که 9 تا 23 درصد افراد را در سراسر دنیا درگیر می‌کند. اینکه چرا و چگونه این سندرم بروز می‌کند، همچنان مانند یک راز باقی مانده، هرچند عوامل تغذیه‌ای و استرس علایم سندرم را بدتر می‌کنند. در حال حاضر نیز درمان اختصاصی برای این وضعیت وجود ندارد.

در این مطالعه محققان به دنبال بررسی ارتباط میان سطح ویتامین D سرم و شدت علایم سندرم روده تحریک‌پذیر بوده‌اند. از 51 بیمار مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر که در این مطالعه ارزیابی شدند، 82 درصد آنها کمبود سطح ویتامین D سرم هم داشتند. نکته مهم آنکه، این افراد شدت علایم را بیشتر از بیمارانی که کمبود ویتامین D نداشتند، بیان می‌کردند و درواقع، کیفیت زندگی آنها بیشتر تحت تاثیر این علایم قرار داشت.

محقق ارشد این مطالعه می‌گوید داده‌های به دست آمده، بینش بالقوه جدیدی را در مورد این وضعیت فراهم آورده و راهی جدید را به سوی درمان و مدیریت آن باز می‌کند. وی می‌افزاید: «سندرم روده تحریک‌پذیر وضعیتی با درک محدود است که کیفیت زندگی را بسیار تحت تاثیر قرار می‌دهد. علت تکی شناخته‌شده‌ای برای آن وجود ندارد، به همین دلیل درمانی هم برای آن معرفی نشده است. بنابراین پزشکان از روش‌ها درمانی آزمون و خطا برای مدیریت بیماران استفاده می‌کنند.»

بعضی بیماران که سال‌ها با سندرم روده تحریک‌پذیر زندگی کرده‌اند، پس از مصرف مکمل‌های ویتامین D3 با بهبود قابل توجهی در علایم خود مواجه می‌شوند، در حالی که درمان‌های دیگر ممکن است اثربخشی نداشته باشند. درواقع، سندرم روده تحریک‌پذیر نوعی اختلال بسیار پیچیده است که در کنار دیگر اختلال‌ها قرار می‌گیرد و آنها هم ممکن است در اثر مصرف مکمل‌های ویتامین D بهبود یابند. اخیرا نیز ارتباط کمبود ویتامین D و بیماری التهابی روده‌ای، افزایش فشار خون، بیماری قلبی و کلیوی ثابت شده است.

محققان در تلاش هستند تا کارآزمایی‌های بزرگتر و مشخص‌تری را راه‌اندازی کنند و در قالب آنها به افراد پیشنهاد دهند که از نظر کمبود ویتامین D آزمایش شده و در صورت کمبود آن، با مکمل‌ها تحت درمان درمان قرار گیرند. در حال حاضر، سندرم روده تحریک‌پذیر می‌تواند با دو تست ساده خونی تشخیص داده شود.
منبع: Medical News Today (سپید)

ویتامین د از ویتامین های محلول در چربی است واگر زیاد مصرف بشود قابل دفع شدن نیست و سبب مسمومیت می شود .قبل از مصرف ارمایش25 هیدروکسی د 3 بدهید .تا میزان ویتامین د بدنتان مشخص شود .اگر کمتر از 20 واحد باشه هفته ای یک ویتامین د50000 تا مدت 8 هفته و بعد دوباره ازمایش می دهید .اکثرا بهد از ان فقط ماهی یک قرص کافی است وهر شش ماه هم ازمایش تکرار می شه.

نمی دانم چرا دکترها ویتامین دی با دوز بالا برای مصرف در هفته یا ماه تجویز می کنند؟
در حالیکه به نظر میاد که مصرف روزانه و با دوز پایین تر جذب بهتری داشته باشه. البته ویتامین دی در کبد ذخیره می شود و مصرف هفتگی یا ماهانه هم امکان پذیر است.
من ترجیح میدم یک مکمل با دوز 2000 بصورت روزانه مصرف کنم البته من کمبود شدید این ویتامین را ندارم.
ضمنا نیاز روزانه هر فرد به این ویتامین حدود 600 واحد هست.

میلیاردها دلار هزینه برای خرید مکمل‌های ویتامین D، پول دور ریختن است.

هر فردی ویتامین D، ویتامین تابان را دوست دارد. پزشکان، بیماران و رسانه‌ها برای دهه‌ها شیفته مکمل‌های ویتامین D بوده‌اند. جدا از منفعت واضح آن در درمان کمبودهای شدید ویتامین D، سرخط‌های بی‌پایانی به توانایی سحرآمیز آن در کاهش طیف گسترده‌ای از شرایط و بیماری‌ها، از دمانس گرفته تا سرطان، پرداخته‌اند.

متخصصان پزشکی برای دهه‌هاست که این مکمل‌ها را برای بیماران مبتلا به پوکی استخوان و دیگر مشکلات استخوانی تجویز می‌کنند. بسیاری از محصولات غذایی حاوی ویتامین D افزودنی است که به‌طور مصنوعی اضافه شده تا از شکستگی‌ها و افتادن‌ها پیشگیری کرده و قدرت عضلانی را افزایش دهند. از سوی دیگر، ادعا می‌شود این ویتامین می‌تواند سیستم ایمنی را تقویت کرده و روند پیری را به تاخیر بیندازد.

به هرحال، مقاله جدیدی منتشر شده که به خطرات ویتامین D اشاره کرده و نظرات زیادی را در این زمینه تغییر داده است. همچنین شواهد متقاعد کننده‌ای وجود ندارد که از ادعاهای مزیت سلامت تقریبا تمام ویتامین‌ها حمایت کند.

نتایج یک مطالعه که براساس کارآزمایی بزرگ SELECT نوشته شده، پیشنهاد می‌کند که مکمل‌هایی مانند ویتامین E و سلنیوم حتی باعث افزایش بروز سرطان پروستات در مردان می‌شود. در سال 2015، آنالیز بزرگی که از اطلاعات 27 مطالعه استفاده کرده و در مجموع 500 هزار نفر را بررسی کرده بود، نتیجه گرفت مصرف منظم مکمل‌های ویتامینی و مینرال نتوانسته از بروز سرطان یا بیماری قلبی پیشگیری کند. نه‌تنها خریدن و مصرف آنها برای بیشتر افراد جز هدر دادن پول نیست، مصرف آنها در مقادیر زیاد حتی باعث تسریع مرگ زودرس می‌شود، زیرا خطر سرطان و بیماری قلبی را بیشتر می‌کند.

تقریبا هیچ‌یک از مکمل‌ها یا ویتامین‌ها نشان نداده‌اند که در افراد سالم و بدون کمبودهای شدید مزیت دارند. استثنائات نادر در این زمینه مغذی‌‌های لوتئین برای دژنراسیون ماکولار و ویتامین D، پسر طلایی ویتامین‌ها است.

از دهه 1980، محققان هزاران صفحه در مورد ارتباط فقدان ویتامین محبوب بشر با بیش از 137 بیماری نگاشته‌اند. گزارشی که در سال 2014 در BMJ منتشر شد، مدعی شد اغلب این ارتباط‌ها کذب محض هستند.

آیا شما آسیبی نمی‌بینید؟
آرایش ژنتیکی هر فرد بر سطوح ویتامین D تاثیر می‌گذارند. ما می‌توانیم از این اطلاعات استفاده کنیم تا بگوئیم کمبود طبیعی سطح ویتامین D ممکن است درواقع خطر بیماری را افزایش دهد (به جای آنکه پیامدی از آن باشد). شواهد بی‌شماری پیشنهاد می‌کنند که (با استثنای احتمالاً مالتیپل اسکلروزیس و سرطان) سطوح پائین ویتامین D یا بی‌ربط با بیماری است یا صرفا نشانه‌ای است از بیماری.

تاکنون، ما درباره اضافه دادن ویتامین D به افراد نگران نبوده‌ایم، زیرا همیشه فکر کرده‌ایم که بالاخره به نحوی کمک می‌کند و البته اینکه، یک ویتامین است و به فرد آسیبی نمی‌رسانند. با افزایش دانش ما در این زمینه، حالا باید بهتر بدانیم. مطالعات اخیر در طول 5 سال گذشته پیشنهاد کرده‌اند حتی مکمل‌های کلسیمی که در پیشگیری از شکستگی کارآمد نبوده‌اند، می‌توانند خطر بیماری قلبی را افزایش دهند.

در حالی که مطالعات متعددی در افراد نرمال، در یافتن هرگونه اثر محافظتی از ویتامین D ناموفق بوده‌اند، بعضی دیگر نگرانی‌هایی را در این زمینه ایجاد کرده‌اند. یک کارآزمایی تصادفی شده با حضور 409 فرد مسن در فنلاند که در سال 2015 انجام شد، به این نتیجه رسید که ویتامین D در مقایسه با پلاسبو یا ورزش، هیچ منفعت خاصی برای این افراد ندارد و حتی در افراد دریافت کننده ویتامین D، میزان بروز شکستگی‌ها اندکی هم بیشتر بوده است.

دوز رایجی که در اغلب کشورها تجویز می‌شود، 800 تا 1000 واحد در روز است (24 هزار تا 30 هزار واحد در ماه). به هرحال، 2 مطالعه تصادفی شده دریافت که حدود 40 تا 60 هزار واحد ویتامین D در ماه می‌تواند به‌طور موثری به یک ماده خطرناک تبدیل شود.

نتایج در مطالعه دیگری با حضور بیش از 2000 فرد مسن استرالیایی و مطالعه دیگری که به تازگی منتشر شده، نشان می‌دهند بیمارانی که دوزهای بالای ویتامین D را دریافت یا کسانی که تحت درمان با دوزهای پائین‌تر بودند و سطح خونی ویتامین D آنها در محدوده طبیعی افزایش داشت، 20 تا 30 درصد افزایش خطر شکستگی‌ها و افتادن‌ها را در مقایسه با افرادی که دوزهای کم را مصرف کرده یا به سطح مطلوب خونی ویتامین D نرسیدند، تجربه کردند.

توضیح دقیق این مساله که چرا مکمل‌های ویتامین D اغلب مضر هستند، کار مشکلی است. بعضی از افراد که مکمل مصرف نمی‌کنند، به‌طور طبیعی سطوح بالای خونی این ویتامین را دارند، شاید به این دلیل که زمان زیادی را در خارج از منزل سپری و مقابل نور خورشید سپری می‌کنند یا به‌طور منظم ماهی‌های روغنی مصرف می‌کنند. از سوی دیگر، شواهدی در دست نیست که دریافت ویتامین D به این روش‌ها خطرناک هستند. اگر سطح ویتامین D بالاتر از سطوح متوسط باشد، شاید به دلیل ژن‌ها باشد که به‌طور متوسط حدود 50 درصد تفاوت‌ها را میان افراد مختلف تحت تاثیر قرار می‌دهد. بنابراین تلاش وسواس‌گونه پزشکان برای آوردن افراد به هدف نرمال استاندارد این ویتامین در خون جدا مشکل‌ساز است، مانند این است که بخواهیم با رژیم غذایی همه را به یک سایز واحد برسانیم!

تاکنون محققان معتقد بودند که مصرف مکمل‌های ویتامین طبیعی است و اغلب بیماران، وقتی داروهای غیرطبیعی رایج را مصرف نمی‌کنند، رو به سوی مکمل‌ها می‌آوردند. اما بدن ما لزوما دچار این اشتباه نمی‌شود. ویتامین D اصولا از اشعه UV می‌آید که در پوست ما به آهستگی تبدیل شده و سطوح خونی را افزایش می‌دهد یا به‌آهستگی از غذای ما متابولیزه می‌شود. در مقابل، مصرف مقدار زیادی از این ماده شیمیایی از راه دهان یا تزریقی می‌تواند واکنش‌های متابولیک بسیار متفاوت و غیرقابل پیش‌بینی را ایجاد کند. به‌طور مثال، میکروب‌های روده مسئول تولید حدود یک‌چهارم ویتامین‌های ما و یک‌سوم متابولیت‌های خون بوده و همچنین به تغییرات در سطح ویتامین‌ها که بوسیله گیرنده‌ها در پوشش روده‌ای برداشته می‌شوند، پاسخ می‌دهد. هرگونه افزودنی مصنوعی در مقادیر زیاد از مواد شیمیایی بعضی از روندهای حساس ایمنی را خاموش می‌کنند.

اخباری که حتی ویتامین محبوب همگان را زیر سوال می‌برد و در مورد خطرات آنها صحبت می‌کنند، یک پیام هشدار و بیدارباش هستند. ما باید از سوء‌مصرف این مواد شیمیایی در دنیا به‌طور جدی پیشگیری کنیم، به جای آنکه آنها را به‌طور روتین به مواد غذایی اضافه کنیم. میلیاردها دلاری که برای خرید این مکمل‌ها هدر می‌رود و بوسیله کارخانه‌های قدرتمند و ثروتمند جذب می‌شود، می‌تواند صرف مراقبت‌های سلامت درست شود. باید به افراد آموزش داد که زیر نور آفتاب بروند و به جای مکمل‌ها، از انواع مواد غذایی سالم استفاده کنند. برای 99 درصد افراد، این روش‌های طبیعی تمامی ویتامین‌های مورد نیازشان را تامین می‌کنند.
منبع: Medical Daily (سپید)

مطلب تکمیلی در مورد پست قبلی:
http://www.sepidonline.ir/d/12378-%DA%A ... D8%AA.html
انستیتو تحقیقات تغذیه‌ای و صنایع غذایی کشور