انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

محققان در آخرين يافته‌هاي خود که به‌تازگي نتيجه آن را به چاپ رسانده‌اند، به اين نتيجه رسيده‌اند که رژيم غذايي غني از روغن ماهي، در مقابل روغن حيواني، باکتري‌هاي بسيار متفاوتي را در روده مدل‌هاي موشي توليد مي‌کنند.
محققان اين ميکروب‌ها را به موش‌هاي ديگر انتقال دادند تا ببينند چه اتفاقي براي سلامت آنها رخ مي‌دهد. نتايج حاکي از آن بودند که ميکروب‌هاي روده‌اي بعضي مزاياي سلامت روغن ماهي و اثرات مضر روغن حيواني را در موش گيرنده به اشتراک گذاشته و از اين طريق، بر سلامت موش گيرنده تاثير مي‌‌گذارند.
اين مطالعه نتيجه خاص ديگري هم داشت و آن هم اين بود که موش‌هاي دريافت کننده ميکروب‌هاي روده‌اي از موش‌هايي که روغن ماهي مصرف کرده بودند، در مقايسه با رژيم غذايي غني از روغن حيواني، در برابر افزايش وزن و التهاب ايجاد شده در اثر رژيم غذايي محافظت شدند. اين موضوع، نشان مي‌دهد که ميکروب‌هاي روده‌اي عامل مستقلي در وخيم‌تر کردن التهاب ايجاد شده در اثر چاقي ناشي از رژيم غذايي هستند و اين اميد را زنده مي‌کند که پروبيوتيک بتواند در بي‌اثر کردن رژيم غذايي چرب کمک کند.
نويسنده اول اين مطالعه ذکر مي‌کند: «مي‌خواهيم مشخص کنيم که ميکروب‌هاي روده‌اي مستقيما در ايجاد تغييرات متابوليکي مرتبط با رژيم غذايي غني از چربي‌هاي سالم و ناسالم، مشارکت دارند.» هرچند اين مطالعه در مدل موشي انجام شده، هدف آن است که مداخلات مناسب براي مطلوب کردن سلامت متابوليک در انسان شناسايي شوند.
در اين مطالعه، محققان به مدت 11 هفته، به موش‌ها رژيم غذايي غني از روغن ماهي يا چربي حيواني دادند و علائم سلامت متابوليک را در آنها مورد ارزيابي قرار دادند. در‌حالي‌که مصرف روغن حيواني باعث رشد نوعي باکتري به نام بيلوفيلا (Bilophila) شد و ارتباط آن با التهاب روده ثابت شده است، رژيم غذايي غني از روغن ماهي باعث فراواني نوعي باکتري به نام Akkermansia muciniphila در روده شد که روند افزايش وزن را کاهش داده و متابوليسم گلوکز را در موش بهبود مي‌دهد.
اين يافته‌ها بسيار هيجان‌انگيز هستند؛ زيرا علي‌رغم اينکه هر دو نوع روغن داراي محتواي انرژي و فيبر مشابهي هستند و منبع اوليه انرژي باکتري روده‌اي به شمار مي‌روند، تفاوت‌هاي بنيادي در جمعيت ميکروب‌هاي روده‌اي ايجاد مي‌کنند و اين ميکروب‌ها هستند که اثر قابل توجهي بر سلامت مي‌گذارند.
محققان در آزمايش‌هاي بعدي روي پيوند مدفوع کار مي‌کنند تا ببينند آيا ميکروب‌هاي ايجاد شده در اثر رژيم غذايي غني از چربي روغن ماهي مي‌تواند سلامت موش‌هايي را که فقط با روغن حيواني تغذيه مي‌شوند، را بهبود دهد يا نه. نتايج اين مطالعات شواهد بيشتري را در مورد اين پرسش فراهم مي‌آورد که آيا جمعيت ميکروبي روده مي‌تواند مشکلات سلامت را در افرادي که رژيم غذايي ضعيف و ناسالمي دارند، بازگرداند و بهبود دهد، يا خير..
اين مطالعه، در ادامه گزارش‌هاي منتشر شده قبلي است که نشان داده‌اند باکتري Akkermansia muciniphila، نوعي محرک فنوتيپ سلامت است. هرچند مطالعات بيشتري لازم است انجام شوند که آيا اين باکتري مي‌تواند به عنوان يک پروبيوتيک مورد استفاده قرار گيرد و اينکه چطور مي‌تواند با رژيم غذايي ترکيب شود تا پيامدهاي سلامت به حداکثر ميزان خود برسند.

- سپید

-مطالعات محققان نشان می دهد، نوزادانی که در ماه های اول زندگی فاقد انواع خاصی از باکتری های روده هستند، در بزرگسالی در معرض آسم قرار دارند.
محققان کانادایی باکتری های روده 300 نوزاد سه ماهه را بررسی کردند و متوجه شدند که سطح پایین چهار باکتری، با افزایش خطر ابتلا به آسم در سه سالگی مرتبط است. این چهار باکتری به طور اختصار FLVR نام دارند.
مطالعات مدل های حیوانی نشان می دهد که کاهش این باکتری ها در بدن موش های آزمایشگاهی، سبب توسعه التهاب مجاری تنفسی می شود.
محققان بر این باورند که با تجویز باکتری های پروبیوتیک به نوزادانی که حاوی مقداری کافی این باکتری نیستند، می توان از بروز آسم در بزرگسالی جلوگیری کرد.
این مطالعه نیازمند تحقیق و بررسی بیشتر است؛ ولی استفاده از باکتری های پروبیوتیک برای جلوگیری از آسم را تایید می کند.
به گزارش آکادمی آسم و ایمونولوژی آمریکا، بر اساس آمارگیری انجام شده در آمریکا در سال 2009 ، از هر 12 نفر یک نفر به آسم مبتلا بود (در حدود 25 میلیون نفر، معادل هشت درصد جمعیت آمریکا)؛ در حالیکه این آمار در سال 2001 میلادی، یک نفر از 14 نفر بود. این آمار نشان می دهد که تعداد مبتلایان به بیماری های تنفسی رو به افزایش است.
IRNA

دانشمندان آمریکایی تعداد میلیونی میکروب‌ها و باکتری‌هایی را که با ورود مهمان به خانه وارد می‌شود، تخمین زده‌اند اما در عین حال اعلام کرده‌اند که این میکروب‌ها اغلب بی‌آزار و حتی مفید هستند.

پژوهشگران دانشگاه شیکاگو اعلام کرده‌اند که لازم نیست چندان بابت میکروب‌هایی که میهمانان وارد خانه‌تان می‌کنند، نگران باشید. آنها ضمن پژوهشی به بررسی تعداد میکروب‌هایی که هر شخص میهمان وارد خانه می‌کند، پرداخته‌اند و نوع باکتری‌ها را مورد مطالعه قرار داده‌اند.

البته باید در نظر داشت که این پژوهش در آمریکا انجام شده که طبق رسم، میهمانان نیز مثل اعضای خانواده در اغلب فضاهای عمومی خانه با کفشی که در بیرون از خانه بر پا داشته‌اند، وارد می‌شوند و احتمالاً تعداد باکتری‌های وارد شده با مهمان در فرهنگ‌های شرقی و ایران به مراتب کمتر از تعداد ذکر شده است.به گزارش futurity.org بر اساس مطالعات پژوهشگران دانشگاه شیکاگو هر فرد خانواده میهمان، دوستان یا همسایگان که به خانه‌ای وارد می‌شوند، در هر ساعت 38 میلیون سلول باکتری در آن خانه پراکنده می‌کنند.

حتی اگر مهمان مستقیما وارد آشپزخانه شود و جلوی دهان و بینی خود را بگیرد، در هر 60 دقیقه 10 میلیون باکتری فقط از طریق پوست او وارد خانه می‌شود. با این حال به گفته جک آ. گیلبرت، استادیار بوم‌شناسی و تکامل دانشگاه شیکاگو، لازم نیست چندان نگرانی از این بابت به دل راه بدهیم.گیلبرت که سال‌های طولانی به پژوهش در مورد تجمعات میکروبی در طبیعت و محیط‌های مصنوعی پرداخته است، می‌گوید: «تقریباً در مورد همه میکروب‌هایی که دوستان و خانواده سخاوتمندانه نصیب ما می‌کنند، نمی‌توان گفت که آنها مضر هستند.

احتمالاً این میکروب‌ها به شیوه‌های مختلف و متعدد برای ما سودمند هستند.»به گفته این پژوهشگر محیط بیش از حد بهداشتی و ضدعفونی شده ما باعث شده است که از اجداد کشاورزمان که دائم با انواع گیاهان و جانوران در تماس بوده‌اند، ضعیف‌تر باشیم، چون بدن آنها با چنین تغییراتی سازگار بوده است. وی معتقد است که با دعوت دوستان و خانواده به خانه و تبدیل این کار به یک عادت مستمر می‌توانیم سیستم ایمنی بدن خود را تقویت کنیم.

اطلاعات در مورد جمعیت باکتریایی دستگاه گوارش بینش جدیدی را نسبت به بیماری‌های روده‌ای مانند بیماری‌های التهابی روده (بیماری کرون و بیماری کولیت اولسراتیو) فراهم آورده است. تنوع کم در میکروبیاتای روده‌ای می‌تواند با بیماری‌های التهابی روده، همچنین چاقی و دیابت نوع 2 ارتباط داشته باشد.

طبیعت میکروبیاتای روده با سندرم متابولیک مرتبط است و تغییراتی که از راه پره‌بیوتیک‌ها، پروبیوتیک‌ها و دیگر مکمل‌ها در رژیم غذایی داده می‌شود، بر این دسته از عوامل خطر تاثیر می‌گذارند.
میکروب‌های روده و ژنتیک آنها بر تعادل انرژی ما، همچنین رشد مغزی و عملکرد آن اثرگذار هستند. در نتیجه، تحقیقات در زمینه تاثیرات میکروب‌های روده‌ای بر رشد مغزی و اختلالات مرتبط با رژیم غذایی در حال انجام هستند.

آنتی‌بیوتیک‌ها به دلیل ایجاد اختلال در میکروب‌های روده‌ای باعث بروز بیماری می‌شوند، مانند ظهور عفونت‌هایی که به آنتی‌بیوتیک‌ها مقاومت نشان می‌دهند.
باکتری خوب نقش مهمی در مقاومت روده‌ای در برابر رشد بیش از حد جمعیت‌های میکروبی القا شده از خارج دارد که در غیر این‌صورت باعث بروز بیماری خواهند شد. در این‌جا باکتری خوب با باکتری بد، با آزاد کردن ترکیبات ضدالتهابی، رقابت می‌کند.

در سال 1996، دکتر رودنی برگ، متخصص میکروبیولوژی و ایمونولوژی درباره میکروبیوتای روده‌ای مقاله‌ای نوشت و در زمانی که به آن میکروفلور روده‌ای می‌گفتند، آن را دارای اهمیت فوق‌العاده‌ و عمیقی دانست. وی در این مقاله نوشت: «فلور بومی دستگاه گوارش تاثیرات عمیقی بر رشد آناتومیکی، فیزیولوژیکی و ایمونولوژیکی میزبان خود دارد.» وی افزود: «میکروفلور بومی روده سیستم ایمنی میزبان را تحریک می‌کند تا از راه آنتاگونیسم باکتریال به مواد عفونت‌زا، به سرعت پاسخ دهد و از کلونیزاسیون پاتوژن‌های برونی عمومی در راه گوارشی جلوگیری نماید.»

به‌طور خلاصه، باکتری‌های مفیدی و همچنین مضری در روده وجود دارند که در سیستم‌های گسترده‌تر بدن ما عبور کرده و باعث عفونت‌های موضعی دستگاه گوارش می‌شوند. این عفونت‌ها شامل مسمومیت‌های غذایی و دیگر بیماری‌های دستگاه گوارش هستند که نتیجه آنها به صورت اسهال و استفراغ خود را نشان می‌دهند.

میکروبیوتای روده:
شامل ده‌ها تریلیون سلول‌های میکروبی است که مجموع وزن آنها تا 2 کیلوگرم می‌رسد.
میزبان صدها گونه مختلف باکتریایی است که بیش از 1000 مورد آنها شناسایی شده است.
حاوی بیش از 3 میلیون ژن است، یعنی ژن‌های میکروبیوم روده 150 برابر بیشتر از ژن‌هایی که در سلول‌های بدن انسان وجود دارند.
برای هر فرد منحصر به فرد هستند، مانند اثر انگشت. ما یک‌سوم این میکروب‌های موجود را به اشتراک می‌گذاریم، اما بقیه آنها میکروبیوتای شخصی ما را تشکیل می‌دهند.

اغلب میکروارگانیسم‌هایی که با ما زندگی می‌کنند، در سیستم دستگاه گوارشی هم یافت می‌شوند، یعنی جایی که اغلب کشفیات ما از آنجا سرچشمه می‌گیرد. در زیر، مثال‌های کلیدی از این کشفیات آمده است.

رژیم‌های غذایی متنوع میکروب‌های روده‌ای را غنی می‌کنند: این مطالعه اخیر به این موضوع می‌پردازد که بیماری‌هایی مانند دیابت نوع 2، چاقی و بیماری التهابی روده ممکن است با کاهش میکروبیوتای غنی دستگاه گوارش مرتبط باشند.

غذاهای جامد شکل میکروبیوتای روده‌ای را تا 9 ماه شکل می‌دهند: مطالعه‌ای که اخیرا منتشر شده، دریافت که چاقی مادر بر تنوع میکروبی کودک تاثیری ندارد و به محض رسیدن کودک به 9 ماهگی، غذاهای جامد تاثیر اصلی را می گذارند.

باکتری روده‌ای سرنخ دیابت نوع 2 را در خود نگاه داشته است: مطالعات جدید نشان داده‌اند تغییرات در باکتری روده‌ای می‌تواند به تشخیص زودتر دیابت نوع 2 منجر شود.
مصرف یک دوره آنتی‌بیوتیک، میکروبیوم روده‌ای را برای یک سال مختل می‌کند: مطالعه‌ای که اخیرا منتشر شده، نیاز به استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها را، فقط زمانی که نیاز واقعی به آنها وجود دارد، بیش از پیش مشخص می‌کند.

منبع: Medical News Today

یک مطالعه جدید نشان داده که استفاده از آفت‌کش‌ها می‌تواند موجب تغییر در نوع باکتری‌های موجود در دهان شود.

می‌دانیم درون دستگاه گوارش ما از دهان تا انتهای روده انواع مختلفی از باکتری‌ها وجود دارند که تاثیر مهمی بر سلامت و تنظیم کارکرد بدن ما دارند.

محققان دانشگاه واشنگتن با بررسی میکروب‌های درون دهان 65 کارگر مزرعه که در ایالت واشنگتن کار می‌کردند، متوجه شدند در افرادی که مقادیر بالایی از مواد آفت‌کش را درون خونشان داشتند، تغییراتی در باکتری‌های دهان به وجود آمده است.
این تغییرات بیشتر در آن‌هایی بود که از آفت‌کش‌های ارگانوفسفره به‌خصوص آزینفوس متیل استفاده کرده بودند.
این تغییرات به‌خصوص در هفت باکتری متفاوت دهان بود که مهم‌ترین آن‌ها استرپتوکوک یعنی مهم‌ترین و شایع‌ترین باکتری طبیعی درون دهان انسان است.
تحقیقات قبلی نشان داده است که تغییر در نوع باکتری‌های استرپتوکوک درون دهان انسان می‌تواند بر سلامت دهان وی تاثیر بگذارد.
مطالعه حاضر نشان داد که این تغییر در باکتری‌های دهان حتی در فصل زمستان که ماه‌ها از زمان استفاده از آفت‌کش گذشته است هم وجود دارد.

آیا این تغییر در باکتری‌های دهان می‌تواند همراه با تغییر در باکتری‌های روده باشد. می‌دانیم که نوع باکتری‌های روده تاثیر بسیار زیادی در کنترل بسیاری از فعالیت‌های زیستی بدن انسان دارند.

آیا ورود آفت‌کش‌ها از طریق میوه‌های مصرف‌شده هم می‌تواند بر جمعیت باکتری‌ها تاثیر بگذارد. این‌ها سوال‌هایی است که محققان امیدوارند در تحقیقات بعدی پاسخ آن‌ها را بیابند.