انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

بچه ها یه کلیپ دیدم چند ساعته ناراحتم، واقعا ما انسان های ظاهرا متمدن به چه سمتی داریم حرکت می کنیم، من شک دارم انسان به سمت خوشبختی داره حرکت میکنه، کاش یه جایی بودم و زندگی می کردم که انسان جماعت رو نمیدیدم و بجز حیوانات حتی حیوانات وحشی و گیاهان و طبیعت خدا چیز دیگه ای نمیدیدم، کاش ...!
ویدئوی تکان دهنده در باره نجات یک سگ آسیب دیده در بزرگراه توسط سگی دیگر در شرایطی بسیار دشوار و مرگ دختر بچه ای که به دلیل سنگدلی همنوعانش در صحنه تصادف و درشرایطی تکان دهنده جان خود را از دست داد.
http://www.ghatreh.com/news/nn21947194/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%B2-%D8%B9%D8%A7%D8%B7%D9%81%D9%87-%D8%AD%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86

بله عباس آقای عزیر ، صحنه تکان دهنده ای بود. ولی علت این بی تفاوتی چیست؟ به نظر من مقایسه رفتار نوع دوستانه یک سگ و اینکه با اینکار خود از سگ هم پستر هستیم دردی را دوا نمی کند و باید دنبال علت بود. آیا آن دختر بچه ، دختر یا خواهر افراد حاضر در فیلم بود باز همچین واکنش بی تفاوت گونه ای را شاهد بودیم . یادمان باشد نمونه های این رفتارها با شدت کمتر یا بیشتر براحتی در جامعه خودمان قابل مشاهده است و شاید من نیز بگونه ای این رفتار را از خود نشان می دهم.

مسئله اینجاست که در انسانها الگوهای رفتاری چگونه شکل می گیرد. و مرجع های رفتاری انساها چه کسانی هستند.

ما انساها با مشاهده رفتار مراجع و الگوهایمان ، رفتارهایمان شکل می گیرد.

هیچ موقع فراموش نمی کنم در جایی خواندم که وزیر یک کشور پیشرفته ای( به نظرم آمریکا بود) در سلمانی نشسته بوده و می شنود که مردم می گویند آی دزد ، دزد را بگیرید و این آقای وزیر از جایش بلند می شود و با کله نصف نیمه اصلاح شده با بقیه مردم دنبال آقا دزده می دود. و وقتی از او علت را می پرسند می گوید وظیفه اجتماعی من است که در سلمانی بودن و وزیر بودن را بهانه نکنم و بدنیال دزد بدوم. به این می گویند آموزش و فرهنگ سازی.

یا آقای آرنولد فرماندار ایالتی در آمریکا بصورت منظم در برنامه های کوهپیمایی هایش یک کیسه زباله در دست می گیرد و زباله جمع می کند. کدام استاندارمان یا شهردارمان در ایران حاضر است جمعه با مردم به کوهپیمایی رفته و کیسه زباله در دست گرفته و زباله جمع کند. تا فرهنگ دوستداشتن طبیعت آموزش داده شود. آیا می توان بچه های دانش آموز را به کوه برد و یک کیسه زباله دستشان داد که زباله های کوه را جمع کنید. مگر تربیت و فرهنگ سازی با حرف زدن ایجاد می شود؟

به عقیده من ، دلیل مشاهده صحنه بالا( به نظر کشوری در آسیای شرقی) این است که فرهنگ سازان و افراد مرجع جامعه ، مسبب این الگوهای رفتاری می باشند. همانگونه که پدر و مادر الگوی رفتاری فرزند خود و مسئول رفتارهای او می باشند.

به قول جمله معروف "والدین باید بدانند که کودکانشان آن فردی که آنان می‌خواهند نمی‌شوند بلکه کسی می‌شوند که خودشان با رفتارشان به آنان آموخته‌اند."

و اگر این جمله را برای خانواده بزرگتر یعنی جامعه انسانی و والدین این خانواده بزرگ بنویسیم چنین در می آید.

"انسانهای جامعه آنطور که رهبران و الگوهای جامعه می خواهند نمی شوند بلکه کسانی می شنوند که خودشان با رفتارشان به آنان آموخته اند."

باید به جای سرزنش معلول ، علت سرزنش شود.

هرچه بگندد نمکش می زنند وای به روزی که بگندد نمک.

دوست عزیزم جناب آشنا
یه حدیث خیلی قشنگ اگه اشتباه نکنم از امام علی (ع) داریم که به فرزندش امام حسن یا حسین می فرماید : آنچه را که برای خود می پسندی برای دیگران هم بپسند و آنچه را برای خود ناپسند می دانی برای دیگران هم ناپسند بدان...
احتمالا سخنان مشابهی با این حدیث از فلاسفه غربی و شرقی هم باید وجود داشته باشه.
اگر همین یک حرف زیر بنای فرهنگ یک جامعه قرار بگیرد خیلی از مشکلات برطرف می شود!
چون من دوست ندارم کسی بهم توهین و بی احترامی کند پس به کسی توهین و بی احترامی نمی کنم ...
چون من دوست ندارم کسی با دادن رشوه به قاضی حقم را ضایع کند پس به قاضی رشوه نخواهم داد که حق دیگری را ضایع کنم ...
چون من دوست ندارم شیر روغن پالمی بخورم پس در شیری که می خواهم به دیگران بدهم هم روغن پالم نمی ریزم ...
چون من دوست ندارم بر اثر خوردن برنج آرسنیکی سرطان بگیرم پس برنج آرسنیکی به دیگران نمی فروشم ...
چون من دوست ندارم خودم و خانواده ام خربزه آلوده به انواع سموم بخوریم پس به خربزه ای که می خواهم روانه بازار کنم سم نمی زنم ...
چون من دوست ندارم خواهرم که زیر ماشین له شده رو همینطوری وسط خیابون ول کنم پس هر دختر دیگری که ماشین بهش بزنه رو همینجوری ول نخواهم کرد ...
چون من دوست ندارم خودم و خانواده ام سوتغذیه بگیریم و اگر سوتغذیه گرفتیم دوس دارم دیگران به ما کمک کنند پس اگر ببینم کسی یا کشوری سوتغذیه دارد به او یا آن کشور کمک خواهم کرد ... (اشاره به مردم آفریقا که در پایین توضیح داده ام)
چون خودم خوشم نمی آید کسی سرم رو ببرد پس دوس هم ندارم سر کسی بریده شود ... (اشاره به داعش توضیح در پایین)
همین کشور آمریکا که هر کس می خواهد مثال بزند از فرهنگ این کشور مثال می زند، خب مگر فقط مردم کشور آمریکا آدم هستند مگر بقیه انسان های کره زمین آدم نیستند، مثلا این آفریقایی های بیچاره، به شام شب محتاج هستن و هر روز ده ها نفر از آنها بر اثر فقر و سوتغذیه و انواع بیماری ها می میرد اما بچه 10 سالشون هم یک اسلحه دستشه، خب این اسلحه ها از کجا می آید؟؟؟ آیا بهتر نیس کشور قدرتمندی مث آمریکا بجای اینکه بفکر تهیه سلاح و کسب درآمد به قیمت جان انسان ها باشد به فکر تهیه واکسن یا غذا برای این بینوایان باشد؟؟؟ آیا همان آقای فرماندار اگر رئیس جمهور شود و قاتل یک آفریقایی فرار کند به دنبالش خواهد دوید؟؟؟ همین داعش که در وحشی گری روی اعراب جاهلی رو سفید کرده از کجا سلاح گیر می آورد؟؟؟
بچه هایی که من رو از نزدیک می شناسند می دانند که من به خیلی از سیاست های کشور عزیزمون انتقاد جدی دارم پس انگ طرفداری سیاسی به من نزنید من دارم به عنوان یه آدم بی طرف حرف می زنم
کشور ایران رو تحریم کردند، من خودم مهندس نفتم و در جریانم که صادرات ما به یک دهم کاهش یافت چون آمریکا پشت تحریم بود، حالا یه گروه تروریستی وحشی مث داعش که از کودک کشی و تجاوز به نوامیس و سر بریدن و ... ابایی ندارد دارد نفت می فروشد و با پولش برای خودش حکومت تشکیل می دهد؛ از خودتان پرسیده اید چگونه؟؟؟
خب اگر اون آمریکایی امنیت می خواهد و امنیت رو دوست دارد باید امنیت رو برای سایر افراد و سایر کشور ها هم دوست بدارد...
قبول دارم در کشور خودمان از این نوع بی تفاوتی ها کم نیست، علت چیست؟؟؟
دقت کردید این سگ هر آن احتمال می داد که خودش هم توسط ماشین ها زیر گرفته شود اما ادامه می داد و جان دوستش رو میخواست نجات دهد، آیا اون آقای فرماندار اگه پای جان یک انسان در میان باشد حاضر است از جان خودش مایه بگذارد؟؟؟ بنظر من یک جایی کوتاه می آید و بی خیال می شود. بسته به قدرت درونی و شخصیت طرف دارد، مثلا یکنفر اگر کسی نیاز مالی اندکی داشته باشد به او کمک می کند، شخص دیگری اگر ببیند دزدی فرار می کند به دنبال او خواهد دوید، انسان دیگری از کنار همه اینها کاملا بی تفاوت خواهد گذشت، فرد دیگری حاضر است تمام یا نصفی از مالش رو هم بدهد که به فرد یا گروهی کمک شود، شخصی حاضر است کلیه اش رو بخاطر فداکاری و نوع دوستی بدهد، شخصی حاضر است در راه آرمانش جانش را هم بدهد (شهادت)، انسان دیگری حاضر است جان خودش و پسرهایش و برادرایش و خانواده اش را هم در جهت هدفش بدهد (امام حسین).
اما من می گویم انسان مادی اوج پیشرفتش دادن قسمت یا حتی کل مالش است، اما این سگ تا پای جان ادامه می دهد...
دوست خوبم به هیچ وجه قصد مجادله با شما را ندارم اما بنظر من انسان مادی به بن بست می خورد و یک خلا این وسط وجود دارد و خود بنده هم گیچ و متحیرم که چگونه این خلا باید پر شود ...

انسان، فقط به خاطر اینکه انسان است ارزشمند و شایسته احترام و رعایت حقوق می باشد.
انسان به این نتیجه ارزشمند که همان بیانیه حقوق بشر است رسیده است.
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82_%D8%A8%D8%B4%D8%B1

حالا چون خودمان نمی خواهیم اجرایش کنیم به بقیه گیر می دهیم که شما که بانی این هستی اگه راست می گویی اول خودت اجرا کن، مشکلی را حل نمی کند.

من فقط مثالی که زدم از آمریکا بود آیا نباید چیزهای خوب یک فرد یا کشور را قبول کرد و سعی کنیم آنها را بکار ببریم؟
اینکه می گوییم فلان فرد درست است که فلان محاسن را دارد ولی فلان کارهای بد را هم انجام داده است و بعد برایش نسخه بپیچیم که باید فلان کارها را انجام دهی تا از نظر من، آدم خوبی باشی. به نظرم از تحریفات شناختی یا همان فیلترهای ذهنی انسان هاست که چون من هم در خود ایرادها یا سایر ایرادها را می بینم و می دانم که نمی خواهم این ایرادها را در خود برطرف کنم دنبال ایرادگیری از دیگران هستم و عوض آنکه تلاش کنم خودم را تغییر دهم دنبال تغیییر دیگران هستم . و همه می دانند که تغییر در دیگران ایجاد کردن کاریست بیهوده و غیر ممکن.


فرهنگ آمریکایی که در آن بچه های بی پدر مادر را به فرزند خواندگی گرفتن یک ارزش است و الان با کمبود فرزند یتیم برای فرزند خواندگی گرفتن مواجه هستند من به این فرهنگ به دید احترام و تحسین نگاه می کنم ( نمونه اش آنجلینا جولی را دوست دارم و کارش یعنی گرفتن 5 فرزند خوانده برایم ارزشمند است هرچند شاید با برخی از رفتارهای او هم موافق نباشم) و دنبال این هستم که بدانم ریشه های این فرهنگ آمریکایی فرزند خواندگی از کجا نشئت گرفته. و در فرهنگ ما که اخیرا ، مجلس محترم می خواست ازدواج با فرزند خوانده را قانونی اعلام کند از کجا نشئت گرفته.

چرا دوست داریم با تحقیر و کم ارزش دادن پیشرفتهای دیگران، و بزرگ نمایی ایرادهایشان خود را بزرگ جلوه دهیم؟

من تمام تلاش خود را می کنم که از هر گونه تعصبی خود را آزاد کنم. تعصب ملی، تعصب قومی، تعصب زبانی، تعصب همشهری، تعصب دینی، تعصب فرهنگی، تعصب خانوادگی ، تعصب اشتراکات ، تعصب تاریخی و هر نوع تعصبی. تا بتوانم واقعیات را آنطور که هستند ببینم.
و اصولا تعصب یعنی چه:
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D8%B9%D8%B5%D8%A8

و همانطور که قبلا گفتم به طور ناخودآگاه معیار قضاوت انسانها "عمل و رفتار" دیگران می باشد نه "حرف و باور" آنها.

تا زمانی که قبول نکنیم در خودمان ایراد وجود دارد مشکلاتمان حل نخواهد شد و انداختن مسئولیت مشکلات خود بر دوش دیگران چاره کار نیست. و بدتر از آن دنبال ایرادهای دیگران گشتن است تا پوششی باشد بر عقده ها و تنبلی هایمان.

در مورد خلایی که گفتید من خوب متوجه نشدم ولی می توانم بگویم که سگی که همنوع خود را با خطر انداختن جان خود نجات می دهد ، و احتمالا به دنبال ارضای حس نوع دوستی خود است آیا حیوانی با عقاید مادی نیست که در بهترین حالت فقط آموزش خوب دیده است. یا سگ با اعتقادات معنوی هم داریم؟

حقوق بشری که در حد صرفا یک منشور بماند و اجرا نگردد دردی را دوا نمی کند.
من بیشتر مثال هام از کشور عزیزمون بود و بعد از مثال های خودمون رفتم سراغ بقیه کشورا.
با این موافقم که حتی اگه یه نفر 99 تا عادت بد داشته باشد و یه رفتار خوب، باید از او اون یه رفتار خوبش رو یاد گرفت، مثل پاکسازی کوه ها از زباله یا فرزند خواندگی، البته این فرماندار و خانم آنجولیا جولی حتما بسیاری رفتار خوب دیگر هم دارند.
من یقین دارم کشور خودمون سرتاپا ایراده و شکی هم توش نیس، اما بحث سر مسائل انسانی و این کلیپه، من میگم آمریکا بسیار بیشتر از اینکه به افراد فقیر کمک کنه داره بهشون لطمه وارد میکنه.
در تکمیل فرمایش شما، کشور ما زمان رفسنجانی میگفتن خانواده بچه بخوان، زمان خاتمی کل بیلبوردای شهرا شد "فرزند کمتر زندگی بهتر"، دوباره دوره احمدی نژاد شد آقا بچه بخواید پولم بهتون میدیم، زمان خاتمی قرصای ضدبارداری و ... حتی توی کوچکترین و محروم ترین روستاها مجانی شد اما الان مجلس تصویب میکنه که گران بشه و بدست مردم نرسه و ....
من به هیچ وجه کسی رو تحقیر و کم ارزش نکردم پیشرفت های علمی و تکنولوژیکی آمریکا رو و حتی از اون به عنوان یه قدرت بزرگ یاد کردم، فقط سوال و چالش مطرح می کنم و دارم میگم این دنیا با قانون صرفا مادی با آدمای صرفا مادی به بن بست می خوره.
من آدم مذهبی هستم اما از خشک مذهبیا متنفرم

اگر منظور شما مطرح کردن این سئوال است که "آیا این دنیا با قانون صرفا مادی با آدمای صرفا مادی به بن بست می خورد ؟"
بن بست یعنی چه؟ یعنی انسان با اعمال خود مشکلی برای خود ایجاد کند که خودش نتواند آنرا حل کند.
نظر من آن است که نه به مشکلی که ریشه اش به اعتقاد مادی و نداشتن معنویات برگردد و نتواند این مشکل را حل کند بر نمی خورد یا به بن بست نمی خورد برای این که انسان همانطور که نشان داده بر مشکلات خود یک به یک چیره گشته و با کمک علم و دانش خود راه حل پیدا می کند.

و اگر منظور قبول این نظر است که "این دنیا با قانون صرفا مادی با آدمای صرفا مادی به بن بست می خورد."

سئوال من این است که "به نظر شما آن مشکلی که انسان به خاطر نگرش مادی خود با آن مواجه می شود و نمی تواند آنرا حل کند احتمالا چه مشکلی خواهد بود؟"

با یه سرچ ساده توی نت میبینی که با چه سرعتی همین به ظاهر متمدنای غربی دارن به سمت اسلام و دیگر مذاهب رو میارن، یعنی به بن بست خوردن، یعنی به پوچی رسیدن. به همه چی رسیدن الان دارن فکر میکنن خب انسان چرا خلق شده، هدف از آفرینشش چی بوده و در به در توی ادیان مختلف دنبال جواب میگردن.
اصلا با منطق جور در نمیاد که انسان با این همه پیچیدگی همینطوری به وجود اومده باشه که 50-60 سالی عمر کنه و بعد خدافظ. حتما موجودی با این پیچیدگی باید دارای هدفی والاتر از چند روز زندگی توی این دنیا باشه. جسم که فنا پذیره اما روح چی؟؟؟ انسان موجودی جاودانه است، کلا هر چیزی که درون انسان وجود داره و انسان طالبشه در دنیای بیرون هم وجود داره؛ انسان میل به جاودانگی داره پس باید جاودانگی وجود داشته باشه.
ما انسان ها از حضرت آدم تا آخرین نفر همه برانگیخته خواهیم شد و به تک تک اعمالمون رسیدگی خواهد شد و راهی بهشت یا جهنم خواهیم شد.
یه سوال کلی می خوام از همه ای بی اسیا بپرسم که خودتون جناب آشنا از بچه گربه پرسیده بودین، "بچه ها هدفتون از زندگی چیه؟"
اصلا یه تایپیک میذارم که هدفتون از زندگی چیست.
هدف من یعنی عباس رسیدن به بهشت و سعادت ابدیه و خدا بهم لطف کرده و منو آفریده تا این فرصت رو پیدا کنم و صواب جمع کنم برای رسیدن به بهشت، بنابراین کل اعمالم رو طبق این هدف تنظیم میکنم. بیمار میشم، امتحان میشم، رنج بهم میرسه، خوشی بهم میرسه، وسوسه میشم، سر دوراهی قرار میگیرم و ...
بچه ها بنظر من هیچ عمل خنثایی توی این دنیا وجود نداره، اینکه این لحظه خاص من دارم به چی فکر میکنم توی تمام کائنات تاثیر داره. اینکه یه مورچه توی فلان بیابون داره حرکت میکنه توی کائنات خدا تاثیر داره.
http://www.aftabir.com/articles/view/politics/world/c1c1287230365_islam_p1.php/%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%BA%D8%B1%D8%A8

من همين حالا ديدم. عجب فيلم خفني بود، موهاي بدنم همه سيخ شدن.
كدوم كشور بود ؟ هرچند خيلي هم مهم نيست.

من با این جمله شما موافق نیستم
یه مشکلی که من داشتم نداشتن دوستانی در کنارم بوده که مرا به چالش بکشند تا خودم را بهتر بشناسم، توی فرهنگ خودمون ایرانیا متاسفانه خیلی رک گو نیستیم و شدیدا اهل رودروایسی و تعارف هستیم و ایرادات دیگران حتی دوستانمان را به آنها نمی گوییم و همیشه ملاحضه کاری می کنیم، که بنظر من توی این فضای مجازی به خصوص این فروم این امکان فراهم شده تا ایرادات را به روشنی بیان کنیم و همدیگر را به چالش بکشیم
از تمامی دوستان تقاضا دارم هر جای حرف من عمل من دیدگاه من مشکل دارد بهم بگن، بخدا خوشحال میشم، من بچه هایی که ایراداتم رو بهم میگن رو بیشتر دوس دارم تا اونایی که فقط خوبی هام رو میگن، اونا که خوبی هام رو میگن نفعی بهم نمیرسونن اما اونایی که ایرادتم رو میگم خیلی دارن بهم لطف میکنن
دوستانی به قول آرش هستند که با کوچکترین حرفی قهر می کنند؛ خب جای قهر، بچه ها به حرف طرف فکر کنید و واقع بینانه به قضیه نیگا کنید شاید همون انتقادی که از شما شده در آینده بسیار به درد شما بخورد و باعث شود با شناخت بهتری که از خود حاصل کرده اید زندگی بهتری داشته باشید
من تا سن 19 سالگی نماز نمیخوندم و اعتقادت مذهبیم به شدت کم بود اما سر جریاناتی تغییر جهت دادم پس بنظر خودم آدم دگمی نیستم و تغییر پذیرم، هر کس بتواند برای بنده از راه علمی عقلی حتی مذهبی موضوعی رو اثبات کند بنده به یقین به حرف و استدلالش فکر خواهم کرد و اگر ببینم به سودم است در عقایدم تجدید نظر خواهم کرد