انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

خانم نوراميد بدون كه خيليامون با شما همدرديم......منم يه بار خودكشي ناموفق داشتم ....
شب تولد خواهرم نتونستم يه لحظه بشينم رفتم تو اتاق خوابم نبرد از اتفاق بدي كه افتاده بود .......خودكشي كردم ولي پشيمون شدم و خودمو نجات دادم........ايشالا درماني برامون پيدا ميشه . هممون از شر اين بيماري راحت ميشيم......

من هم یک تجربیاتی در این زمینه داشته ام.(بهش فکر کردم)
به نظرم یکی از فواید این انجمن اینه که با وجود دیدن افراد دیگری که با ما همدرد هستند و دارند با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند، دیگه به فکر خودکشی نمی افتیم و کلا امید بیشتری پیدا می کنیم.

ممنون سحر عزیز ممنون آشنای گرامی . آرزوی سلامت تو این سال جدید رو برای هممون دارم
دقیقا جناب آرش . حس تنها نبودن همدرد داشتن و تلاش دسته جمعی برای نجات ازین وضعیت خودش روحیه بخشه و یه نور امید تو دل آدم روشن میکنه

لوکا پاچیولی میگه هرکس کار نکند اشتباه نمیکند وهر کس اشتباه نکند کار یاد نمیگیرد.من خودم تا حالا یه چیز با ارزش یکیم نیمه با ارزش گم کردم خیلی نمی تونم توضیح بدم ولی تو هر کدوم از اتفاقات واسم کلی درس بود

_________________
GOD IS LOVE

الان که نظراتتونو می خونم کاملا نا امید شدم آخه من 1 ماهه که درگیرم و مدرسه می رم و همش از کلاسا فراریم مجبورم به دروغ بگم معدم درد می کنه تا بزارن بیرون باشم ...خیلی سخته شدیدا از آینده نا معلومم می ترسم من سالم بودم یکی مثل بقیه درس می خوندم جز رتبه ها اول بودم ولی الان تو کمتر کلاسی شرکت می کنم ..دل و دماغ درس خوندن ندارم همش حسرت می خورم که چرا من مثل بقیه نیستم احساس می کنم دیگه آرزوهام معنایی ندارن

میشه دقیقا بگین از کجا شروع شد .الان شما ال جی هم دارین ?