انجمن بیماران آی بی اس، سندرم روده تحریک پذیر

آقای پدر! درکمال احترام خواهشمندم اینقدرلب ولوچه ی غیرپاستوریزه وسیبیل سیخ سیخی آهار نشدتون را به سر و صورت حساس من نمالید !
مادر خانوم ! جیغ زدن شما هنگام شناسایی اجسام داخل خانه توسط حس چشایی من،کمکی به رشد فکری من نمی کنه، لازم به ذکر است که سوسک هم یکی از اجسام داخل خانه محسوب می شود!
پدر محترم! هنگام دستچین کردن میوه، از دادن من به بغل اصغر آقای سبزی فروش خودداری نمایید. چشمهای تلسکوپی، گوشهای ماهواره ای و سیبیلهای دم الاغی اش مرا به یاد قرضهای شما می اندازد!مخصوصاً وقتی که چشمهای خود را گشاد کرده، و با تکان دادن سر و لبهایش به من می گوید زهرمار، درد، مرض، کوفت! الهی کف شامپو تو چشت! شب بخوابی خواب بد ببینی! جیش کنی تو شلوارت!
مادر محترم! شصت پا وسیله ای است شخصی، که اختیارش رو دارم! لطفاً هرگاه سعی در خوردن شصت پای شما نمودم، گیر بدهید!
آقای پدر! کودکان توانایی کافی برای حفظ جیش خود ندارند و این توانایی هنگامی که شما شکم مرا “پوووف” می کنید به حداقل می رسد! از الان گفته باشم که بعد شرمنده تون نشم
تکراری بود؟؟؟